Νωθρό το ξεκίνημα στο νέο πρωτάθλημα για τον ΑΡΗ μας που δεν κατάφερε να κάμψει την αντίσταση του ΟΦΗ και έμεινε στο 0-0. Η ομάδα είχε διάθεση και υπομονή στο παιχνίδι της αλλά δεν είχε εμπνεύσεις και καλές επιλογές. Ξεκάθαρο το αμυντικό πλάνο του ΟΦΗ που μαζί με τις καθυστερήσεις των παικτών του(αλλά και του Τζήλου) πέτυχαν τον σκοπό τους. Κρύο ντουζ για τον κόσμο της ομάδος που γέμισε το Κλεάνθης Βικελίδης γεμάτος αισιοδοξία για ένα νικηφόρο ξεκίνημα.

ΕΛΕΓΞΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΨΑΞΕ ΤΟ ΓΚΟΛ

Δεν έκρυβε εκπλήξεις η ενδεκάδα με τις επιστροφές των Γκάμα και Καμαρά αλλά και το ντεμπούτο του Μπράμπετς να είναι οι επιλογές που φάνηκαν από τις τελευταίες προπονήσεις. Απειλητικός από το πρώτα λεπτά του παιχνιδιού ήταν ο ΑΡΗΣ μας που σε 2 φάσεις πλησίασε κοντά στο γκολ. Η επικίνδυνη αντεπίθεση του ΟΦΗ με τον Μπράμπετς να κάνει τελικά την κρίσιμη επέμβαση μάλλον επηρέασε πνευματικά την ομάδα που στη συνέχεια έδειξε περισσότερη προσοχή και υπομονή σε κάθε της κίνηση. Και αν και είχαμε τον απόλυτο έλεγχο οι αργές μεταβιβάσεις και η «τσαπατσουλιά» σε κάθε υποψία γκολ ήταν αυτά που χαρακτήριζαν το παιχνίδι μας. Και αν και υπήρξαν οι φάσεις όπου θα μπορούσαμε να κάνουμε το 1-0, η κατάληξη τους μας έκαναν να αναρωτιόμαστε αν ήταν όντως ευκαιρίες…

ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΡΟΠΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Ο ΟΦΗ στα πρώτα 45΄είχε πετύχει αυτό που ήθελε και δεν υπήρχε λόγος να αλλάξει κάτι στο παιχνίδι του. Αντιθέτως εμείς θα έπρεπε να βρούμε τον τρόπο αντίδρασης είτε μέσω τακτικών αλλαγών είτε με κάποιες προσωπικές ενέργειες παικτών κάτι που δυστυχώς δεν έγινε ποτέ. Οι δαιμόνιοι Μπερτόγλιο και Μαντσίνι στο τέλος χανόντουσαν, οι κερδισμένες μονομαχίες του Καμαρά δεν είχαν αντίκρισμα όπως και οι μπούκες του Ιτούρμπε που δεν μπορούσε να βρει στηρίγματα. Στηρίγματα που σήμερα δεν υπήρχαν μιας και ο Σάσα ότι και αν επιχειρούσε κατέληγε σε λάθος, ο Ενταγιέ κάπου είχε χάσει τη θέση του και τα 2 μπακ μας φοβόντουσαν να ανέβουν ψηλότερα και να αποκτήσουν ενεργό ρόλο στο επιθετικό μας παιχνίδι. Έστω και έτσι υπήρχαν οι ευκαιρίες που όμως δεν κατέληξαν στα δίχτυα με αποκορύφωμα την ανάποδη κεφαλιά του Εντιαγέ και την εντυπωσιακή απόκρουση του Επασί. 

ΣΕ ΜΕΤΡΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΚΤΕΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ, ΑΡΓΑ ΤΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΥ

Γκάμα, Σάσα και Ενταγιέ κινήθηκαν σε ρηχά νερά και ίσως αυτός να ήταν ο βασικός λόγος που ο ΑΡΗΣ ήταν τόσο προβλέψιμος σήμερα και αναγκάστηκε να ψάχνει τον δρόμο προς την αντίπαλη εστία από τα πλάγια. Ιδίως οι Σάσα και Ενταγιέ δεν μπόρεσαν σχεδόν σε κανένα σημείο του αγώνα να προωθήσουν γρήγορα το παιχνίδι από το κέντρο ή έστω να κινηθούν με τέτοιο τρόπο ώστε να μπερδέψουν την αντίπαλη άμυνα. Παρόλα αυτά ο Άκης Μάντζιος ήθελε να δώσει χρόνο στην ομάδα με το σχήμα που επέλεξε και έτσι εκτός του Ιτούρμπε που τον έβαλε στο 53’ δίστασε να προχωρήσει σε περισσότερες αλλαγές σπαταλώντας πολύτιμο χρόνο. Χαϊροβιτς και Μάνος έπρεπε να μπουν νωρίτερα ενώ και ο Σάκιτς που έχει καλύτερα ανεβάσματα από τον Σούντγκρεν ξεχάστηκε. Όπως ξεχάστηκε και ο Σάσα μέσα σε μια από τις χειρότερες εμφανίσεις τους.

ΠΑΘΗΜΑ-ΜΑΘΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Πικρό… αλλά διδακτικό το σημερινό παιχνίδι απέναντι στον ΟΦΗ που φρόντισε από την 1^η αγωνιστική να μας επισημάνει ότι η  σκοπιμότητα που απουσιάζει από τα φιλικά στα επίσημα παιχνίδια είναι το Α και το Ω. Χάθηκαν βαθμοί σήμερα που εύκολα θα μπορούσαν να έχουν κερδηθεί με λίγο περισσότερη συγκέντρωση. Συγκέντρωση και αποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια που δεν είχαμε καθόλου. Μόνιμη πληγή των τελευταίων ετών που φέτος ευελπιστούμε να γιατρευτεί. Δεν έγινε σήμερα, θα γίνει στη συνέχεια.

Με -6 τιμώρησε τελικά η αόμματη αθλητική δικαιοσύνη τον ΑΡΗ μας από το νέο πρωτάθλημα για μια υπόθεση κρυμμένη στο συρτάρι από την οποία το ποδοσφαιρικό σωματείο δεν αποκόμισε το παραμικρό όφελος εντός και εκτός των αγωνιστικών χώρων. Όποιος δεν το περίμενε μάλλον δεν είναι κάτοικος Ελλάδος… γιατί στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν όλοι γνωρίζανε ότι η «εξυγίανση» στο περσινό πρωτάθλημα ήλπιζε ότι αυτό το -6 θα  μπορούσε να βγάλει τον Παναθηναϊκό στην Ευρώπη αλλά επειδή τελικά δεν ήταν εφικτό έτσι αποφάσισαν να προχωρήσουν σε έναν ακόμη σκάνδαλο στο δύσμοιρο Ελληνικό ποδόσφαιρο και να μας τιμωρήσουν για το νέο πρωτάθλημα.

Η ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΥΠΙΔΗ ΞΕΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ

 Όταν έχεις χάσει 3 φορές συνεχόμενα την ευκαιρία στην Ευρώπη να προχωρήσεις λόγω των δικών σου λαθών, προκρίσεις στο κύπελλο με οδυνηρό τρόπο όπως αυτές των 2 τελευταίων χρόνων κόντρα σε ΑΕΚ και Ολυμπιακό και σου έχουν κλέψει(Γιάννενα, Λαμία, Παναιτωλικός, Τούμπα τουλάχιστον 9 βαθμούς) απροκάλυπτα την 2^η θέση στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος η «ελληνική» ποδοσφαιρική λογική θα περίμενε έναν Καρυπίδη αηδιασμένο έτοιμο να παρατήσει τα πάντα και έναν ΑΡΗ να παλεύει για την επιβίωση του. Έλα όμως που ο πρόεδρος τους χαλάει το αφήγημα! Με μεταγραφές ουσίας και κινήσεις που βάζουν τις βάσεις και για το μέλλον ο ΑΡΗΣ δείχνει πιο δυνατός από ποτέ. Το αν αυτό αποτυπωθεί και μέσα στο γήπεδο είναι μια άλλη ιστορία που εξαρτάται από πάρα πολλές παραμέτρους. Η ουσία όμως είναι ότι χρόνο με τον χρόνο η ομάδα κάνει ολοένα και πιο σταθερά και σωστά βήματα προόδου και αυτό τρομάζει τους «καλομαθημένους» της σουπερλίγδας και πωρώνει ακόμη περισσότερο τον κόσμο του.

Η «ΕΞΥΓΙΑΝΤΙΚΗ» ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΑΕΚ – μπαογκ, Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Αν υπάρχει κάτι το οποίο «σέβομαι» στους αντιπάλους μας αυτό είναι ότι ποτέ δεν έπαιξαν κρυφτούλι για το ποιοι είναι, τι κάνουν και γιατί το κάνουν. Η συμμαχία Μελισσανίδη-Σαββίδη με τον πλήρη έλεγχο της ΕΠΟ(και των σχετικών επιτροπών) έχει πολυδιαφημιστεί από την πρώτη στιγμή. Κανείς τους δεν το έχει αρνηθεί. Μάλιστα ανά συχνά πυκνά διαστήματα οι ίδιοι βγαίνουν και υπερηφανεύονται για τα «κουμάντα» που έχουν. Από δίπλα και ο Παναθηναϊκός σαν φτωχός συγγενής περιμένει να δει τι ψιχουλάκια θα του αφήσουν. Μόνο τυχαίοι δεν είναι οι τίτλοι που μάζεψε ο μπάογκ και η ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια επί της κυριαρχίας τους στην ΕΠΟ, με τον θεσμό του κυπέλλου ιδιαίτερα να έχει καταντήσει σαν «συστημένο γράμμα» με συγκεκριμένους αποδέκτες. Ενώ και στο πρωτάθλημα κατάφεραν μέχρι και την λύση των ξένων διαιτητών να την φέρουν στα δικά τους μέτρα. Από δίπλα και ο Ολυμπιακός που δεν νιώθει να απειλείται από αυτή την κατάσταση και κάνει τα δικά του κουμάντα. Κουμάντα που σε καμία περίπτωση δεν περιλαμβάνουν τον ΑΡΗ μιας και αν ήθελαν οι πρωταθλητές Ελλάδος έναν δυνατό ΑΡΗ να είστε σίγουροι ότι δεν θα αντιμετωπίζαμε κανένα πρόβλημα εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων τα τελευταία χρόνια. Το λυπηρό στην όλη κατάσταση είναι οι οπαδοί αυτών των ομάδων και ιδιαίτερα των 3 της συμμαχίας της «εξυγίανσης». Αποδέχονται με συνοπτικές διαδικασίες ότι για να κοιτάξουν τον ΑΡΗ στα μάτια χρειάζονται +6 βαθμούς αβάντζο, διαιτητές, varistes, επιτροπές, αθλητικούς δικαστές, μπαν, αστυνομίες και άλλα πολλά.

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ

Αυτό που δεν γνωρίζουν οι αντίπαλοι μας είναι ότι πλέον τα δεδομένα έχουν αλλάξει και ο ΑΡΗΣ δεν  δίνει τις μάχες του ως φτωχός συγγενής όπως είχαν συνηθίσει.  Η συσπείρωση όλων μας γύρω από την ομάδα είναι δεδομένη αλλά με κάτι τέτοιες προκλήσεις γίνεται ακόμη πιο έντονη. Ο πρόεδρος αποδεικνύει με κάθε ευκαιρία ότι δεν χαμπαριάζει από τέτοια και μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου υπάρχει μια δυνατή ομάδα έτοιμη να τους χαλάσει ξανά την μοιρασιά. Εκτός των 4 γραμμών είμαστε όλοι εμείς, έτοιμοι και αποφασισμένοι να γίνουμε για ακόμη μια φορά ασπίδα και σπαθί για τον κιτρινόμαυρο Θεό μας!  Συνεχίστε να μας πωρώνετε!

ΥΓ. Επιβάλλετε η μαζική παρουσία όλων μας στην πορεία που θα ακολουθήσει με τη λήξη του φιλικού αγώνα. Όχι για να χωρίσουμε την Ελλάδα στα 2… αλλά για να τους  υπενθυμίσουμε ότι ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του  ήταν, είναι και θα είναι πάντα εδώ να τους χαλάει τα σχέδια.

ΥΓ2. Μετά και την πολιτική παρέμβαση στην υπόθεση της πολυιδιοκτησίας, οποιαδήποτε αναφορά σε τελεσίδικες αποφάσεις και αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου απλά προκαλεί γέλιο.

Με αφορμή την έναρξη της προετοιμασίας της ομάδος που έχει ξεκινήσει εδώ και λίγες ημέρες, ήρθε η στιγμή να ασχοληθούμε ξανά με την μεγάλη μας αγάπη(και συνάμα μεγάλη πληγή)  τον μπασκετικό ΑΡΗ! Βλέπετε η ελεύθερη πτώση του Αυτοκράτορα εδώ και χρόνια μας έχει αναγκάσει να κρατάμε «αποστάσεις ασφαλείας» από την καθημερινότητα του μπασκετικού τμήματος και να περιοριζόμαστε στα διαδικαστικά όπως είναι οι μεταγραφές και οι αγωνιστικές υποχρεώσεις. Άλλωστε πέρα από αυτά το να ασχολείσαι με την καθημερινότητα του μπασκετικού ΑΡΗ εδώ και πολλά χρόνια το μόνο που σου προσφέρει είναι θλίψη μαζί με μπόλικα αναπάντητα γιατί…  «επίτευγμα»  όλων των διοικήσεων ανεξαιρέτως.  Φέτος αν και τα πρόσωπα είναι «δοκιμασμένα» υπάρχει μια έντονη διάθεση για αλλαγή σε όλα τα επίπεδα. Αρχίζοντας από τα πιο απλά όπως είναι τα οργανωτικά και συνεχίζοντας πιο ουσιαστικά σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό προφίλ της ομάδος.

ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΗ ΚΑΙ ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ

Αν υπάρχει κάτι που δείχνει έντονα μια διάθεση για αλλαγή στην ομάδα  αυτό είναι η στελέχωση της ΚΑΕ με άτομα ταυτισμένα με τον ΑΡΗ. Και μόνο το ότι πλέον θα υπάρχει «εκπρόσωπος» της Αυτοκρατορίας στο ρόλο του Basketball Advisor και του εκπροσώπου της ομάδος στα κέντρα αποφάσεων είναι αρκετό για να αισιοδοξούμε ότι όντως κάτι αλλάζει! Ναι, ο Μιχάλης Ρωμανίδης επέστρεψε σπίτι του! Και όταν μιλάμε για Μιχάλη Ρωμανίδη δεν μιλάμε απλά για έναν πρώην παίκτη που τίμησε την φανέλα στα πιο λαμπρά χρόνια της ιστορίας του συλλόγου αλλά και για έναν «μπασκετάνθρωπο» με χρόνια εμπειρία σε διάφορες ομάδες με ανάλογο πόστο. Ο Χρήστος Ταπούτος ως team manager είναι άλλη μια εντυπωσιακή προσθήκη που  θα πλαισιώνει την ομάδα και θα προσφέρει ποικιλοτρόπως. Ενώ και οι άλλες κινήσεις όπως αυτή του Σάκη Παραλίκα και των υπολοίπων του τεχνικού team δείχνουν μια επαγγελματική οργάνωση σε κιτρινόμαυρο φόντο που έλειπε τα προηγούμενα χρόνια. Η αναμενόμενη αποχώρηση του Σταύρου Ελληνιάδη ας αποτελέσει την αρχή για μια κλειστή πόρτα για όποιον περαστικό βλέπει φως στην ΚΑΕ και μπαίνει για να φτιάξει(ή να συντηρήσει) το βιογραφικό του χωρίς τα ανάλογα διαπιστευτήρια.

Η ΑΡΣΗ ΤΟΥ BAN ΚΑΙ Η ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΙΤΗ

Ορμώμενοι από το πετυχημένο δίδυμο Μποχωρίδη-Βεζένκοφ καταλήξαμε να κυνηγάμε φρούδες ελπίδες με Αρειανάκια που θα γινόντουσαν ηγέτες μέσα στον σύλλογο και Έλληνες περαστικούς από τα χαμηλά ράφια της Basket League αναδεικνύοντας τους σε «σημαιοφόρους» τοποθετώντας τους στο βασικό αγωνιστικό πλάνο. Οι συνέπειες αυτής της φιλοσοφίας γνωστές… την ίδια στιγμή που ομάδες με το ίδιο ή και χαμηλότερο μπάτζετ από εμάς έβρισκαν «λαχεία» Αμερικάνους πραγματοποιώντας χρονιές με σαφώς περισσότερη αγωνιστική αξιοπρέπεια από τον ΑΡΗ μας. Ο Καστρίτης από την άλλη δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει κάποια κατάσταση και με μπόλικη δόση ρεαλισμού στήνει μια ομάδα όπου το Α και το Ω της θα είναι οι 6 ξένοι που θα επιλεγούν. Σωστή επιλογή που αν και περιέχει το ρίσκο της μπορεί να βγει κάτι πολύ καλό. Φυσικά και όταν παίρνεις ξένους χωρίς Ευρωπαϊκή εμπειρία υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αποτυχίας αλλά ας μην ξεχνάμε ότι πέρα από την απόκτηση του Χάνλαν που φαντάζει ως σίγουρη επιλογή, ο ΑΡΗΣ τη νέα σεζόν θα έχει το δικαίωμα να αλλάξει ξένους εφόσον δεν μείνει ικανοποιημένος. Κάτι που από μόνο του για τον ΑΡΗ των προηγούμενων χρόνων είναι σημαντικό. Θα πρέπει να σημειώσουμε πάντως ότι ο Καστρίτης έχει δείξει ότι όχι μόνο ξέρει να επιλέγει ξένους αλλά ότι έχει και τρόπο για να τους δίνει τον σωστό ρόλο που πρέπει να έχουν ώστε να υπηρετήσουν το αγωνιστικό πλάνο. Και αν σε όλα τα παραπάνω καταφέρει ο νέος μας προπονητής να κουμπώσει και τους Σιδηροηλία και Νετζήπογλου που ξεχάστηκαν πέρσι τότε δεν θα μιλάμε απλά για μια χρονιά επιβίωσης.

Η ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΘΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Κάτι φαίνεται να αλλάζει φέτος σε όλα τα επίπεδα με την έως τώρα στελέχωση της ομάδος με ανθρώπους σαν τον Ρωμανίδη, τον Ταπούτο, τον Παραλίκα και τους υπόλοιπους να μας κάνει να αισιοδοξούμε για μια πραγματικά νέα αρχή.  Η άρση του ban που θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη και ο σχεδιασμός του Καστρίτη πάνω στον Χάνλαν και στους υπόλοιπους 5 ξένους δείχνουν αλλαγή φιλοσοφίας και στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι. Δυναμικό το ξεκίνημα της νέας διοίκησης, η συνέπεια της όμως θα κρίνει τα πάντα. Όσο για τον κόσμο που διψάει να δει για αρχή τον ΑΡΗ να σηκώνει κεφάλι… υπομονετικά θα είναι και πάλι δίπλα στον Αυτοκράτορα!

ΥΓ. Πάγια διαχρονικά η θέση μας εδώ στον Πλανήτη ΑΡΗ σχετικά με τον Νίκο Γκάλη και την αποστασιοποίηση του από τον τραγέλαφο όπως τον έχουν καταντήσει χώρο του μπάσκετ. Ο μπασκετικός Θεός μας πρόσφερε τα πάντα και καλά κάνει τόσα χρόνια και κάθεται στον θρόνο του. Έλα όμως που δεν μπορεί να αφήσει τα παιδιά του να ξεψυχάνε… και διαπιστώνει ότι πρέπει να λάβει δράση ξανά! Του ευχόμαστε ολόψυχα να «σκοράρει» και εκτός παρκέ όπως μοναδικά το έκανε όλα τα χρόνια που τον θαυμάσαμε!

ΥΓ2. «Μαύρο πρόβατο» λέει  ο Β.Αλεξανδρής γιατί είναι από τους λίγους που τολμάει να λέει τα πράγματα με το όνομα τους…  Λες και τόσα χρόνια που υμνείτε ο κάθε περαστικός που σχετίζεται με τον ΑΡΗ είδαμε χαΐρι... Εκτός και αν η επιτυχία του ΑΡΗ για μερικούς περιορίζεται στις καριέρες(μικρές ή μεγάλες) που χτίζονται στην πλάτη της ομάδος μας.

Νωρίς  έσβησε το όνειρο μιας καλής Ευρωπαϊκής πορείας με την πίκρα του αποκλεισμού να ξεφτίζει γρήγορα μιας και άμεσα φρόντισε ο Θόδωρος Καρυπίδης με τις κινήσεις του να μας υπενθυμίσει ότι η προσπάθεια όχι απλά συνεχίζεται αλλά γίνεται ολοένα και εντονότερη. Εντυπωσιακές μεταγραφές  ουσίας που εφόσον όλα κυλήσουν φυσιολογικά φαντάζουν ικανές να ανεβάσουν τον ΑΡΗ επίπεδο.  Και όταν έχεις παρακαταθήκη την περσινή 2^η θέση της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος τότε το αυτονόητο βήμα παραπάνω είναι η κορυφή!

ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΜΕ ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ

Καμαρά, Ιτούρμπε, Νταγιέ, Φαμπιάνο, Λούμορ, Ντένις και Χαϊροβιτς είναι οι φετινές(ως τώρα) μεταγραφικές κινήσεις της ομάδος. Κινήσεις ακριβώς εκεί που πονάει η ομάδα ποσοτικά αλλά πρωτίστως ποιοτικά. Μεταγραφές που τουλάχιστον στα «χαρτιά»  είναι ικανές να σε ανεβάσουν επίπεδο. Αν μάλιστα λάβουμε σοβαρά και τα πρώτα δείγματα γραφής από τα φιλικά παιχνίδια τότε αναμφίβολα ο ΑΡΗΣ σε αυτή την μεταγραφική περίοδο έψαξε να βρει το κάτι καλύτερο και όχι απλά να κάνει κινήσεις για να κλείσει τρύπες στον καταρτισμό του ρόστερ και απλά να παρουσιαστεί πλήρης. Τα τελευταία χρόνια με την ομάδα να παίζει κατά διαστήματα εξαιρετικό ποδόσφαιρο ήταν ολοφάνερη η ανάγκη για ποιοτικές  προσθήκες που θα επέτρεπαν στην ομάδα να ανέβει επίπεδο και φέτος επιτέλους έγινε πράξη!

Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΚΟΡΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΗΣ 2^ης ΘΕΣΗΣ

Το 4-1 απέναντι στα Γιάννενα εκτόξευσε τον ενθουσιασμό στα ύψη με τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα να κλέβουν την παράσταση. Αυτό όμως που  σχεδόν από την ολοκλήρωση του περσινού πρωταθλήματος να νιώθεις ασφάλεια για μια καλή νέα σεζόν ήταν  η διατήρηση του βασικού κορμού. Αυτού του κορμού που σε οδήγησε στη 2^η θέση της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος μετά από μια εντυπωσιακή πορεία πρωταθλητισμού. Παίκτες όπως οι Γκάμα, Μπερτόλιο, Σάσα, Τζέγκο, Σάκιτς  και άλλοι  πλέον με περισσότερες ανάσες και καλύτερη διαχείριση ίσως και να μπορούν να προσφέρουν ακόμη περισσότερα. Βασικός κορμός παικτών και «αποδυτήρια» που όταν μπολιαστούν με τους νεοαποκτηθέντες ταβάνι θα φαντάζει μόνο η κορυφή!

ΟΔΗΓΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟ ΠΕΙΣΜΑ ΤΟΥ Θ.ΚΑΡΥΠΙΔΗ

Δεν χρειάζεται να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο και να πούμε ότι δεν μας πείραξε ο 3^ος συνεχόμενος αποκλεισμός στην Ευρώπη μέσα στο κατακαλόκαιρο. Αν υπάρχει όμως  κάτι το θετικό, αυτό είναι η αντίδραση και το πείσμα του Καρυπίδη ώστε ο ΑΡΗΣ να πετύχει! Αυτό δείχνουν οι μεταγραφικές κινήσεις που γίνονται  και αυτό ακριβώς  περιμένουμε να δούμε  και μέσα στο γήπεδο.  Ο ΑΡΗΣ δυναμώνει διαρκώς κόντρα σε τρομολάγνους και «Κασσάνδρες» και φέτος  με τον κόσμο στο πλευρό του δείχνει  πιο έτοιμος από ποτέ  για να διεκδικήσει αυτά που αξίζει! 

ΥΓ. Όπως και να το δεις, σου αρέσει δεν σου αρέσει κάθε ομάδα στον κόσμο υπό φυσιολογικές συνθήκες ο στόχος που έχει κάθε νέα σεζόν είναι τουλάχιστον να ανέβει ένα σκαλί ψηλότερα από την προηγούμενη.  Και το ψηλότερα για τον ΑΡΗ είναι η κορυφή!

ΥΓ2. Ο οπαδός οφείλει να είναι «απέναντι» στην εκάστοτε διοίκηση απαιτώντας το καλύτερο για την ομάδα της καρδίας του. Αυτό είναι κανόνας. Το να είσαι Αρειανός στην εποχή Καρυπίδη με αυτόν τον ΑΡΗ στην σουπερλίγκα και να  ξεψαχνίζεις επίμονα τα όποια κακώς κείμενα σκορπώντας με κάθε ευκαιρία μελλοντικά σενάρια καταστροφολογίας όταν έχεις ζήσει τόσες και τόσες διοικήσεις… είναι κάτι το αρρωστημένο.

Οδυνηρό φινάλε μας επιφύλασσε η αποψινή βραδιά, με την Αστάνα να παίρνει την πρόκριση με γκολ στο 120’… σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ μας έπαιξε καλά και έδειχνε ότι θα μπορούσε να τα καταφέρει. Ο Ιταλός ρέφερι όμως είχε άλλη άποψη βάζοντας την υπογραφή του στον αποψινό αποκλεισμό, κλείνοντας τα μάτια σε 2 πέναλτι και αλλάζοντας τις ισορροπίες με την αυστηρή αποβολή του Ματέο Γκαρσία. Κρίμα για τον κόσμο που παρά τις ιδιαιτερότητες της εποχής έδωσε βροντερό παρών σήμερα.

ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΕΠΕΒΑΛΛΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ

Η ομάδα σήμερα είχε ξεκάθαρο στόχο αλλά και ξεκάθαρο πλάνο για να τον πετύχει. Μάνος, Σούντγκρεν και Φαμπιάνο ήταν τα πρόσωπα που επέλεξε ο Μάντζιος για να αλλάξει τα κακώς κείμενα της πρώτης αναμέτρησης. Και όπως φάνηκε από το ξεκίνημα του παιχνιδιού αυτή η επιλογή λειτούργησε ιδανικά. Η ομάδα είχε τον πλήρη έλεγχο, κυκλοφορούσε με υπομονή και προσπαθούσε με πείσμα να δημιουργήσει συνθήκες για γκολ. Η Αστάνα σε παθητικό ρόλο δυσκολευόταν ακόμη και να περάσει το κέντρο.

ΤΟ ΕΦΕΡΕ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΨΑΧΝΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ

Με τον ΑΡΗ να τρυπώνει διαρκώς στην αντίπαλη περιοχή το γκολ ήταν θέμα χρόνου. Και από την στιγμή που ο Μάνος μετά από 2 ευκαιρίες που σπατάλησε βρέθηκε στο 36’ στη σωστή θέση στέλνοντας την μπάλα στα δίχτυα όλα έδειχναν ότι η Αστάνα δεν θα άντεχε ως το τέλος και αυτό ακριβώς έγινε και στη συνέχεια του αγώνα. Με πρωταγωνιστή τον Μπερτόγλιο που έκανε άνω κάτω διαρκώς την άμυνα των αντιπάλων μας  η πίεση ολοένα και αυξανόταν. Πίεση και μπόλικα κόρνερ που κατέληγαν στα σκουπίδια μέχρι το 78’  όπου ο Σάσα με κεφαλιά έκανε το 2-0 ισοφαρίζοντας το πρώτο παιχνίδι. Το πρώτος μέρος της αποστολής είχε ολοκληρωθεί και απέμενε ένα ακόμη γκολ για την πρόκριση.

ΑΛΗΤΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΤΑΛΟ ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΚΑΙ ΣΟΚ ΣΤΟ 120’

Είχε δώσει δείγματα γραφής ο Ιταλός ρέφερι από την αρχή της αναμέτρησης, αλλά στο φινάλε της κανονικής διάρκειας τερμάτισε το κοντέρ της διαιτητικής αλητείας με 2 αποφάσεις που καθόρισαν το τελικό αποτέλεσμα. Αποβολή του Ματέο Γκαρσία στο 86’ για ένα κατά λάθος χτύπημα σε δεύτερο χρόνο στον χώρο του κέντρου αλλά και μη καταλογισμός πέναλτι στην ξεκάθαρη ανατροπή του Μπερτόγλιο στο 96’. Αυτά τα 2 σφυρίγματα έδωσαν την ευκαιρία στην Αστάνα να εμφανισθεί μέσα στο γήπεδο και τελικά στο 120’ να μας κλέψει την πρόκριση.

ΤΟ ΠΑΛΕΨΕ Η ΟΜΑΔΑ ΑΛΛΑ ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΤΗΣ

Ο ΑΡΗΣ ήταν καλός σήμερα και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό. Όταν όμως δεν πετυχαίνεις τον στόχο σου τότε δεν γίνεται να είσαι ικανοποιημένος και είναι προτιμότερο να σταθείς στα αρνητικά παρά να εκθειάζεις τα θετικά. Κάπως έτσι είδαμε έναν άφαντο Ματίγια, έναν μετριότατο Γκάμα, έναν Μάνο να βάζει «φρένο» στον ίδιο του τον εαυτό, έναν διστακτικό Σάκιτς και Σούντγκρεν, έναν «τσαπατσούλη Μαντσίνι και έναν Μπρούνο που μετά από 3 σπριντ κατέρρευσε στο πιο κρίσιμο σημείο του αγώνα.  Με 10 παίκτες στην παράταση μήνα Ιούλιο δεν μπορείς να έχεις πολλές απαιτήσεις αλλά εκεί στην παράταση κάπου το έχασε ο Μάντζιος και όλη η ομάδα μαζί. Σαν να μην ξέραμε πλέον τι ακριβώς θέλαμε μέσα στο γήπεδο. Να κρατήσουμε το σκορ και να πάμε στα πέναλτι ή να τελειώσουμε το παιχνίδι πιο νωρίς; Και αυτό ακριβώς το μπέρδεμα φάνηκε και στις αλλαγές του. Σίγουρα θα ήθελε να είχε καλύτερες επιλογές στον πάγκο αλλά έστω στο Β ημίχρονο της παράτασης να έπρεπε να φρεσκάρει την ομάδα παραπάνω. Αν πάντως θέλουμε να κρατήσουμε κάτι από το σημερινό αυτά είναι το εντυπωσιακό ντεμπούτο του Φαμπιάνο, η καλή εμφάνιση του Ντένις και του Μπεναλουάν αλλά και ο απίθανος Μπερτόγλιο.

ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΧΑΘΗΚΕ Η ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Έπαιξε δυνατά η ομάδα, έφερε το παιχνίδι εκεί που ήθελε αλλά δεν υπολόγισε το Ιταλικό «κοράκι» που με 2 σφυρίγματα έκρινε την πρόκριση.  Μια πρόκριση που όπως φάνηκε χάθηκε στο Καζακστάν και στα εύκολα γκολ που τους χαρίσαμε. Ενθουσιώδης η επιστροφή του κόσμου στο γήπεδο αλλά τελικά η ομάδα μας κέρασε «φαρμάκι». Αντέχουμε, δεν ξενερώνουμε, τρελαινόμαστε και πωρωνόμαστε μέχρι τα όνειρα μας να πάρουν εκδίκηση…

ΥΓ. Μάλλον μπήκε ήδη ο Ιταλός ρέφερι στην λίστα των ξένων διαιτητών που θα σφυρίζουν στην σουπερλίγκα.

Με τον αέρα του 2-0 ταξίδεψε η Αστάνα στη Θεσσαλονίκη, πιστεύοντας ότι θα πάρει μια εύκολη πρόκριση… Κάτι που από μόνο του είναι αρκετό για να πεισμώσει τον Άκη Μάντζιο και τους παίκτες ώστε το βράδυ της Πέμπτης να δούμε έναν ΑΡΗ που θα βγάζει φωτιές και θα παίρνει μια θριαμβευτική πρόκριση! Σε ένα παιχνίδι όπου σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά ο ΑΡΗΣ δεν θα παλέψει μόνος του και θα έχει τον κόσμο στο πλευρό του. Κόσμος τρελαμένος, σκασμένος και αποφασισμένος για την πρόκριση!

Με τον Φαμπιάνο να αποκτάει δικαίωμα συμμετοχής στον επαναληπτικό και τον Σούντγκρεν να επιστρέφει, ο Μάντζιος έχει 2 ακόμη επιλογές για την προβληματική άμυνα μας. Το πιο πιθανό είναι να τους δούμε στο αρχικό σχήμα και μαζί με τους Μάνο, Τζέγκο και Κουέστα να είναι το ανακάτεμα της τράπουλας από τον προπονητή μας. Ξεκάθαρα κάτι πρέπει να αλλάξει κάτι και αυτό σε πρώτη φάση αναμένεται να γίνει με αλλαγή προσώπων σε όλες τις γραμμές. Όσο μας πλήγωσε η αφλογιστία στην επίθεση στο παιχνίδι στο Καζακστάν άλλο τόσο και περισσότερο μας πλήγωσαν τα φθηνά γκολ που δεχθήκαμε χωρίς καν να πιεστούμε. Οπότε η αλλαγή προσώπων σε όλες τις γραμμές ίσως να κάνει την ομάδα πιο αποτελεσματική σε κάθε της κίνηση. Όσο για τα τεχνικά πλάνα και την όλη προσέγγιση του αγώνα…  και μόνο όπου κατεβαίνεις για να σκοράρεις τουλάχιστον 2-3 γκολ χωρίς να έχεις τον φόβο του «εκτός έδρας» γκολ τα πάντα φωνάζουν ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΠΙΘΕΣΗ. Επίθεση που με Μάνο ή Μήτρογλου στην κορυφή ίσως να τα πάμε καλύτερα μιας και στο πρώτο παιχνίδι ήταν πολλές φορές που οδηγηθήκαμε σε ένα γέμισμα χωρίς να υπάρχει κανείς μέσα στην αντίπαλη περιοχή. Και εκεί μέσα στην αντίπαλη περιοχή είναι που θα φανεί αν όντως ο ΑΡΗΣ μας  θα προσπαθήσει να επιβάλλει έναν ξέφρενο ρυθμό κυνηγώντας πολλά γκολ ή θα προσπαθήσει με μυαλό και υπομονή να φέρει το παιχνίδι στα μέτρα του. Τα πάντα όμως θα κριθούν στην αποτελεσματικότητα των παικτών μας που αυτή τη φορά θα πρέπει να βρουν δίχτυα.

17 μήνες μετά το τελευταίο με κόσμο παιχνίδι στο Κλ.Βικελίδης ήρθε η ώρα για να επιστρέψουμε στο γήπεδο! Σε ένα γήπεδο που ανεξάρτητα από τους περιορισμούς λόγω covid και τις «καλοκαιρινές» δυσκολίες πρέπει να είναι καμίνι και αυτή η Αστάνα που πήρε «σκορ» από το πουθενά στο πρώτο παιχνίδι να γίνει στάχτες. Υπάρχει πίστη και αισιοδοξία για την ανατροπή από όλους, αναμένουμε να το δούμε και μέσα στο γήπεδο από τους παίκτες μας και τον Άκη Μάντζιο. Πάμε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ δυνατά για την πρόκριση!

Ότι αδυναμία θεωρητικά είχε η ομάδα εξαρχής την είδαμε σήμερα στην πράξη δίνοντας με ευκολία στην Αστάνα το προβάδισμα για την πρόκριση με το 2-0. Οι παίκτες του Άκη Μάντζιου φάνηκε να θέλουν αλλά να μην μπορούν… Ημιτελείς προσπάθειες στην επίθεση, αδράνεια στην άμυνα και ένας Ντένις που πρόλαβε μόλις σε λίγα παιχνίδια να δώσει το «στίγμα» του. Απογοήτευση σε ομάδα και κόσμο που ήλπιζε σε κάτι καλύτερο από την σημερινή φθηνή ήττα.

ΑΛΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ Ο ΜΑΝΤΖΙΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΕΓΙΝΕ

Με Μαντσίνι στην κορυφή και μια διάθεση να χτυπήσει στην αντεπίθεση κατέβηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα αλλά τελικά οι αντίπαλοι μας φάνηκαν περισσότερο υπομονετικοί στο παιχνίδι τους παραχωρώντας  σε εμάς την κατοχή. Κάτι που όπως και κατά την περσινή χρονιά έτσι και σήμερα έκανε άνω κάτω τα όποια πλάνα.  Η ενέργεια και η διάθεση που είχαν οι παίκτες μας στα πρώτα 45’ οδήγησαν σε 3 μοναδικές ευκαιρίες όπου εκεί όμως η δυσκολία στο σκοράρισμα επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά. Και αν στην γνωστή αφλογιστία στην επίθεση προσθέσουμε και το φθηνό γκολ που δεχθήκαμε από το πουθενά τότε όλα δυστυχώς μοιάζουν φυσιολογικά για τον ΑΡΗ που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια.

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΗΡΘΕ ΤΟ 2^ο ΓΚΟΛ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

Παρά τον αφελή τρόπο με μεγάλο μερίδιο ευθύνης του Ντένις που δεχθήκαμε το πρώτο γκολ άπαντες περιμέναμε να δούμε την αντίδραση της ομάδος. Ο Μάντζιος αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα από νωρίς στο Β ημίχρονο αλλά η αντίδραση δεν ήρθε ποτέ. Ο χρόνος κυλούσε, οι αντίπαλοι μας περίμεναν πίσω και όμως δεν καταφέραμε να ασκήσουμε πίεση και να γίνουμε απειλητικοί.  Αντιθέτως στο 75’ άλλη μια αδράνεια στην άμυνα οδήγησε στο 2-0 σε μια φάση που και πάλι δεν έδειχνε ότι η μπάλα θα κατέληγε στα δίχτυα μας… Το πόσο εκτός κλίματος ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα φάνηκε στα τελευταία 15’ όπου η Αστάνα έμεινε με 10 παίκτες λόγω αποβολής αλλά πάλι δεν μπορέσαμε να γίνουμε απειλητικοί.

ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΡΙΟΥ

Σε κακή ημέρα ολόκληρη σχεδόν η ομάδα με μόλις τον Μπερτόγλιο να κάνει καλό παιχνίδι αλλά να μοιάζει και απελπιστικά μόνος. Εξαφανισμένοι οι Γκάμα, Γκαρσία, Ματίγια, Γκανέα. «Τσαπατσούλης» στην τελική ενέργεια όπως συνηθίζει ο δραστήριος Μαντσίνι.  Με πολλά λάθη Σάσα και Σάκιτς όπως και οι Μπεναλουάν, Δεληζήσης που δεν ενέπνεαν καμία εμπιστοσύνη στα μετόπισθεν με τις τοποθετήσεις και τις απομακρύνσεις τους. Όσο για τις αλλαγές… σαν να μην μπήκαν ποτέ. Εκ του αποτελέσματος τόσο το διάβασμα όσο και η διαχείριση του αγώνα από τον Μάντζιο ήταν κακή. Όταν όμως δεν σκοράρεις σε αυτές τις ευκαιρίες και δέχεσαι 2 γκολ με τέτοιο τρόπο δύσκολα μπορεί να σώσει ο προπονητής.

ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΘΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Παρά την πικρή και ξενέρωτη με τον εκνευριστικό τρόπο που ήρθε σημερινή ήττα, φάνηκε  ότι η Αστάνα είναι στα μέτρα μας και με λίγο περισσότερη συγκέντρωση μπορούσαμε να πάρουμε αποτέλεσμα. Δεν έγινε σήμερα, θα γίνει την επόμενη Πέμπτη στο Κλ.Βικελίδης με τον κόσμο να στέλνει αυτός την μπάλα στα δίχτυα …αν δυσκολεύονται τόσο οι παίκτες μας. Τίποτα δεν τελείωσε σήμερα, παρά το πρώτο ημίχρονο.

ΥΓ. Βασικός σέντερ φορ, στόπερ και τερματοφύλακας οι 3 προτεραιότητες στο μεταγραφικό πλάνο. Όσο αργούν αυτές οι κινήσεις οι αδυναμίες μας θα παραμένουν.

Ακόμη μια συνέντευξη τύπου της διοίκησης της ΚΑΕ ΑΡΗΣ πραγματοποιήθηκε χθες που από όποια πλευρά και αν την αναλύσουμε, δύσκολα μπορούμε να πούμε ότι μας έκανε σοφότερους ή έστω μας καθησύχασε ότι η ομάδα βαδίζει σε κάποιο ασφαλές μονοπάτι. Ωραία τα είπε η διοικητική τριάδα όπως ακριβώς ωραία τα έχουν ξαναπεί οι ίδιοι άνθρωποι σε αντίστοιχες δημόσιες τοποθετήσεις. Ακόμη και όταν πρόσφεραν με την παρουσία τους απλόχερα την στήριξη τους σε αυτούς που «επιτρέπεται» να κατηγορούμε ως υπαίτιους για το κατάντημα του ΑΡΗ, πάλι ωραία τα έλεγαν… κάτι που έχει οδηγήσει την ευρεία μάζα του κόσμου του ΑΡΗ να περιμένει καρτερικά να δει με πράξεις ότι κάτι αλλάζει. Από την φιλοσοφία στο αγωνιστικό ως την εξωστρέφεια σε επίπεδο εύρεσης σταθερής διοικητικής λύσης που είναι και το μεγάλο πρόβλημα του μπασκετικού ΑΡΗ εδώ και πολλά χρόνια.

ΤΑ ΧΡΕΗ, ΟΙ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΝΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Αν κάτι ακούστηκε σαν  ταινία σε επανάληψη αυτό ήταν το κομμάτι των χρεών. Μετακυλιόμενα χρέη, δεσμεύσεις τηλεοπτικών, νέοι διακανονισμοί που αυτή την φορά θα τηρηθούν σε σχέση με τις προηγούμενες φορές με ένα περιτύλιγμα σιγουριάς ότι όλα γίνονται όπως πρέπει. Δεν ακούσαμε για χρηματοδότες, δεν ακούσαμε για δυνατούς χορηγούς, δεν ακούσαμε για νέες πηγές εσόδων, δεν ακούσαμε κάτι το διαφορετικό. Πιθανόν να μην έχει αλλάξει και τίποτα πέρα από την ανανέωση του χρονικού περιθωρίου μέχρι να ξαναβγεί κάποιος νέος Τσαϊρέλης, Βεργίνης, Ντραγκίσεβιτς ή κάποιος άλλος να μιλήσει για ασυνέπεια και κοροϊδία. Αρνητική εντύπωση έκανε η αναφορά στα νούμερα των εσόδων με τον διαχωρισμό του ποσού που προερχόταν από τον κόσμο του ΑΡΗ λες και οι χορηγίες ή η οικονομική στήριξη από φίλους της ομάδος με οποιοδήποτε τρόπο δεν έχουν να κάνουν με το brand name του ΑΡΗ και της δυναμικής του κόσμου του και είναι κάτι το ανεξάρτητο. Έστω και έτσι ευελπιστούμε η διοίκηση της ΚΑΕ να φανεί μυαλωμένη και συνεπής στους διακανονισμούς που τρέχει αλλά και στο πλάνο για την ομάδα της νέας χρονιάς. Τα χρήματα από το στοίχημα είναι κάτι καινούργιο που προέκυψε από το πουθενά και θα πρέπει να αξιοποιηθούν με τον βέλτιστο τρόπο.

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ

Ο ερχομός του Λάσκαρη έστω προσωρινά άλλαξε τα δεδομένα στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ και πρόσφερε έστω για λίγο την ελπίδα  στον κόσμο ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να γίνει δυνατός ξανά. Με τα σημερινά δεδομένα αυτή η ελπίδα μοιάζει με τα αποκαΐδια μιας φωτιάς που σιγόκαιγε για χρόνια.  Ναι δεν είναι εύκολο να βρεθεί κάποιος να «επενδύσει» στο μπάσκετ όπως έχει καταντήσει στην χώρα μας και όχι μόνο αλλά και όλο αυτό το γαϊτανάκι με τις φήμες έχει κουράσει. Οι 5 φίλοι που ξεχάστηκαν, οι συμπαίκτες που ακόμη και τα ονόματα τους γίνονται ζήτημα, οι ξένες εταιρίες που κατά διαβολική σύμπτωση δείχνουν ενδιαφέρον την ίδια στιγμή και οι σοβαρές συζητήσεις με τους ενδιαφερόμενους που τελικά δεν είναι επί του παρόντος.  Και όλα αυτά μέχρι να καταλήξουμε στο σταθερό «μα αφού δεν υπάρχει κανείς» ή το «όποιος θέλει ας έρθει». Δύσκολα μπορεί κάποιος εκτός διοίκησης να γνωρίζει πραγματικά πόσο πολύ «κυνηγάει» ο επίσημος ΑΡΗΣ μια διοικητική αλλαγή το βέβαιο είναι ότι αυτό δεν βγαίνει προς τα έξω.

ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΝΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΕΖΟΝ ΚΑΙ Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΙΤΗ

Ως γνωστόν στον ΑΡΗ επικρατεί το μότο «όλοι είναι καλοί και κάνουν σωστά την δουλειά τους» ανεξαρτήτως αποτελέσματος.  Κάπως έτσι πορεύτηκε πέρσι ο ΑΡΗΣ αγωνιστικά με την επιλογή Καμπερίδη στον πάγκο να μην έχει σχεδόν καμία μπασκετική λογική αλλά έναν απελπισμένο ρομαντισμό μαζί με μια  «δημοσιοσχετίστικη» προσέγγιση.  Καλό παιδί, τον συμπαθεί ο κόσμος, έχει καλές σχέσεις με δημοσιογράφους και κάποιους παράγοντες… τι άλλο μπορείς να θέλεις από έναν προπονητή στην πιο δύσκολη φάση της ιστορίας του μπασκετικού ΑΡΗ άραγε; Με λίγα λόγια σχεδόν για όλες τις δουλειές στον πλανήτη ζητάνε ένα βιογραφικό ή έστω μια προϋπηρεσία σε ανάλογη θέση αλλά στον πλανήτη ΑΡΗ αυτά είναι ψιλά γράμματα. Η επιλογή Καστρίτη με δεδομένες τις οικονομικές συνθήκες σίγουρα είναι μια πιο λογική λύση. Όπως λογική επιλογή μετά και το περσινό φιάσκο με τους γραφεία των φίλων μάνατζερ και το ανούσιο και αδικαιολόγητο πολυπληθές  ρόστερ  είναι η άρση των μπαν. Ναι, όταν ο ΑΡΗΣ επιδεικτικά δεν παλεύει να κρατήσει έναν παίκτη σαν τον Κουζέλογλου τότε αναγκαστικά θα πρέπει να βασίσει όλο το αγωνιστικό του πλάνο στους 6 ξένους που θα επιλέξει. Και αν κοντά σε αυτούς τους 6 ξένους μπορέσουν επιτέλους να βρουν χρόνο παίκτες σαν τον Νετζήπογλου και τον Σιδηροηλία αλλά έρθει τελικά και ένας team manager σαν τον Χρήστο Ταπούτο  ίσως να βγει και κάτι καλό αγωνιστικά από τη νέα χρονιά.

ΤΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ, Η  ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΛΛΕΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ

Δεν αμφιβάλλει κανείς ότι το πιο εύκολο σε οποιαδήποτε δύσκολη κατάσταση είναι οι «από έξω» να ασκούν κριτική στους «από μέσα». Ιδίως στα χρόνια του διαδικτύου η κριτική γίνεται με μεγάλη ευκολία και πολλές φορές άκομψα χωρίς σεβασμό σε αυτούς που βγαίνουν μπροστά. Όταν όμως ασχολείσαι με τα κοινά μιας λαοφιλής και ιστορικής ομάδας όπως είναι ο ΑΡΗΣ τότε η κριτική σε κάθε σου βήμα είναι αυτονόητη. Αν μάλιστα είσαι η «διοικούσα επιτροπή»  που βρέθηκες σε αυτή τη θέση επειδή «δεν υπάρχει κανείς»  τότε λογικό είναι να σε πειράζει και λίγο παραπάνω το τι λέει ο καθένας δεξιά και αριστερά. Αυτό όμως που εδώ και χρονιά αρνούνται να καταλάβουν όσοι εμπλέκονται διοικητικά με τον ΑΡΗ είναι ότι αν τα κάνεις όλα σωστά, όπως πρέπει(και μπορείς) αλλά ο κόσμος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό τότε επικοινωνιακά κάνεις κάτι εντελώς λάθος. Η απόσταση μεταξύ του «σωτήρα» και του «υπεύθυνου για το κατάντημα» της ομάδος  είναι τεράστια άρα εφόσον η κοινή γνώμη κινείται σαν μπάλα σε φλιπεράκι δεξιά αριστερά με ιλιγγιώδη ταχύτητα τότε επικοινωνιακά κάτι κάνεις εντελώς λάθος. Και όταν στον δημόσιο λόγο  ανθρώπων σαν του Αλεξανδρή, του Ταρνατώρου, του Μιχαϊλίδη, του Μόκκαλη, του Λέσιτς και άλλων διακρίνεις μια κοινή συνισταμένη στο «πόρτες κλειστές» όταν αναφέρονται στην διοίκηση της ΚΑΕ μάλλον έστω και σε μικρό βαθμό κάτι πρέπει να ισχύει.  «Πόρτες κλειστές» όπως αυτές που φάνηκε ξεκάθαρα χθες ότι υπάρχουν ανάμεσα στην ΚΑΕ και στις ακαδημίες της ομάδος. Η απάντηση του Δημήτρη Μπουσβάρου προς όσα ανέφερε ο Λευτέρης Αρβανίτης στην συνέντευξη τύπου σχετικά με τις ακαδημίες λέει πολλά για την κατάσταση που επικρατεί στο μπασκετικό ΑΡΗ.  Τώρα το ότι οι Νετζήπογλου και Σιδηροηλίας δουλεύτηκαν από το τεχνικό επιτελείο της ΚΑΕ δηλαδή τον Σάββα Καμπερίδη και τους εθελοντές συνεργάτες του σε μια χρονιά όπου τον Νετζήπογλου τον θυμήθηκαν αφού έκλεισε τα 18(και παρουσιάστηκε το πρόβλημα με το συμβόλαιο του) και τον Σιδηροηλία τον είχαν μεταξύ πάγκου και κερκίδας  ακούγεται σαν κακόγουστο ανέκδοτο.

Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΝ

Στο πάτο του βαρελιού βρίσκεται ο μπασκετικός ΑΡΗΣ εδώ και χρόνια κάτι που κάνει τα πράγματα πολύ απλά για κάθε διοίκηση που θέλει να βοηθήσει. Σεβαστές οι καλές προθέσεις, καλά τα ωραία λόγια, καλά τα μακροπρόθεσμα πλάνα… αλλά οι πράξεις είναι αυτές που κάνουν την διαφορά. Πράξεις που θα επαναφέρουν την αξιοπιστία του Αυτοκράτορα εντός και εκτός γηπέδου. Πράξεις που θα πείσουν τον κόσμο ότι κάπου βαδίζουμε σαν ομάδα και στόχος είναι η αλλαγή σε όλα τα επίπεδα.

ΥΓ. Η μεμονωμένη σκληρή και άδικη κριτική προς την διοίκηση είναι το δένδρο… το δάσος είναι ο κόσμος στο Παλέ που με γεωμετρική πρόοδο κάθε χρονιά είναι και λιγότερος.

ΥΓ2. Είδαμε και Αρειανά χαμόγελα «υπερηφάνειας»  για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσία του Παναθηναϊκού από τον Δημήτρη Πρίφτη. Άλλο ένα τρανταχτό παράδειγμα για το τι σημαίνει να βάζεις στο βιογραφικό σου τον ΑΡΗ είτε είσαι προπονητής, παίκτης ή «εξέχων πολίτης»  της κοινωνίας της  Θεσσαλονίκης.

ΥΓ3. Δείτε αναλυτικά όλη την συνέντευξη τύπου εδώ.