Με μόλις 2 ξένους και 1 stand  by θα παραταχθεί η αγαπημένη μας ομάδα απέναντι στο Λαύριο, σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη "κλειδώνει" και τυπικά την 4η θέση. Η εξέλιξη με τον τραυματισμό του Τέιλορ σε συνδυασμό με το σήριαλ της επιλογής του αλλά και το γεγονός ότι μέχρι και την ανακοίνωση(Πέμπτη απόγευμα) του τραυματισμού του Αμερικανού δεν είχε γίνει καμία από τις απαραίτητες διαδικασίες για την έκδοση δελτίου στον παίκτη... κάτι που όπως είναι λογικό μας βάζει σε σκέψεις...

Όπως λοιπόν στο μεγαλύτερο κομμάτι αυτής της χρονιάς ο ΑΡΗΣ παλεύει αγκαλιά με τα προβλήματα του έτσι και σήμερα στο Λαύριο. Ένα Λαύριο που ναι μεν αποδυναμώθηκε σημαντικά μιας και προσφάτως έχασε τον πρώτο σκόρερ του που πήγε στο Βέλγιο αλλά δεν παύει να είναι μια επικίνδυνη ομάδα που ιδίως μέσα στην έδρα της μπορεί να σου κάνει τη ζημιά. Το εύκολο πέρασμα από τη Ρόδο όπου εμείς πριν 2 εβδομάδες είχαμε φθάσει να χάνουμε και με 23 πόντους διαφορά λέει πολλά και αν συνυπολογίσει κανείς ότι μιλάμε για μια ομάδα που έχει πετύχει άνετα τον βασικό της στόχο που ήταν η παραμονή και θέλει για πρώτη φορά στην ιστορία της να κάνει το κάτι παραπάνω με τη συμμετοχή στα πλέιοφς όλοι μπορείτε να καταλάβετε τον βαθμό δυσκολίας. Παρόλα αυτά όπως και στα περισσότερα  παιχνίδια με αντιπάλους αυτής της δυναμικότητας τα πάντα εξαρτιούνται από τη δική μας απόδοση. Άλλωστε αν ο ΑΡΗΣ ήταν μια καλοκουρδισμένη μηχανή με ξεκάθαρους ρόλους και αγωνιστικό πλάνο όλες αυτές οι ατυχίες από το ξεκίνημα της χρονιάς θα περνούσαν σε δεύτερη μοίρα. Όταν όμως έχουμε φθάσει στον Απρίλιο και όλο το παιχνίδι της ομάδος περιορίζεται σε έναν Κάμινγκς τότε λογικό είναι αυτοί οι τραυματισμοί να μην αφήνουν τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες να βρουν ρυθμό και την απαραίτητη ηρεμία.

Οδεύει προς την ολοκλήρωση της 3ης χρονιάς ο Δ.Πρίφτης στον πάγκο της ομάδος μας και όπως πολύ εύστοχα επισήμανε ένας φίλος του PlanetARIS.gr είναι η 3η συνεχόμενη χρονιά όπου ο ΑΡΗΣ θα παλέψει στα πλέιοφς εν μέσω σημαντικών προβλημάτων. Απλά ατυχία; κάτι άλλο;  πάντως ο σοφός λαός λέει σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι η σύμπτωση... Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ μπορεί και οφείλει να φύγει με το διπλό από το Λαύριο για να αποφύγει τον "τελικό" στο παιχνίδι της Πέμπτης με την ΑΕΚ. Εκτός φυσικά και αν το να χαθεί ακόμη και αυτή η αυτονόητη 4η θέση δεν πειράζει κανέναν και απλά #synexizoumemazi...

ΥΓ. Έλλειψη ειλικρίνειας ή απλά από επικοινωνιακό πρόβλημα; Πάντως το παρακάτω κομμάτι  από το ρεπορτάζ του ΑΡΗ σε γνωστή μπασκετική ιστοσελίδα δείχνει πολλά  "Με την υπόθεση εργασίας ότι δεν υπήρχε τραυματισμός (που έγινε χθες, ημέρα Πέμπτη απόγευμα προς βράδυ), πότε θα έβγαζαν δελτίο για τον παίκτη; Σήμερα είναι Παρασκευή. Ανήμερα του αγώνα; Πότε θα πήγαινε για ιατρικές εξετάσεις και αντι-ντόπινγκ τεσυ; Πήγε; Τα έκανε; Υπέγραψε; Τι συμβόλαιο υπέγραψε; Μηνιαίο; Διμηναίο; Εβδομαδιαίο; Ή μήπως εξ αρχής δεν ήταν σίγουροι για την κατάστασή του και τον έφεραν για να τον δουν; Κι αν ναι, τότε γιατί τον πήραν; "

ΥΓ2. Και ο άλλος μας τρολάρει και λέει ότι στον στρατό όταν θέλεις να το παίξεις άρρωστος λες ότι σου πονάει η μέση... Μπορείς να του δώσεις άδικο με όλα αυτά που βλέπουμε στον ΑΡΗ;

ΥΓ3. Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που είχε γίνει πρώτο θέμα στα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ κατέβηκε στην Αθήνα οδικώς; α. ξέχασα τότε ήταν για οικονομικούς λόγους ενώ τώρα είναι για να "δεθούν" οι παίκτες μεταξύ τους...

ΥΓ4. Ακούγοντας πάντως πριν λίγες ημέρες τον κ.Νικολό στο Yellow Radio πραγματικά αυτή η διοίκηση φαίνεται να μην "νιώθει" καθόλου τον παλμό του κόσμου του ΑΡΗ...