Αν και ακόμη απομένει ένας ολόκληρος γύρος και κάτι παραπάνω η δεινή βαθμολογική θέση της ομάδος και κάποιες ήττες όπως αυτή μέσα στον Παλέ με τον Χολαργό μας αναγκάζουν να κοιτάμε αναμετρήσεις όπως αυτή με την Κύμη σαν «τελικό».  Το βάρος της φανέλας μοιάζει δυσβάσταχτο  ως τώρα για τους παίκτες μας και για αυτό θα πρέπει ο ΑΡΗΣ μας το συντομότερο δυνατό να πάρει κάποιες νίκες ώστε να μην οδηγηθεί στις τελευταίες αγωνιστικές με το άγχος της επιβίωσης.

Μια από τις ομάδες που από την αρχή έχουν «ξεχωρίσει» ως υποψήφια για τον υποβιβασμό είναι η Κύμη. Η περσινή πολύ καλή χρονιά(για τα δεδομένα της ομάδος) είναι παρελθόν όπως και ο Μακφάντεν που ήταν ο παίκτης που τραβούσε ολόκληρη την ομάδα. Φέτος αν και αγωνιστικά δεν βγάζει τόσο κακή εικόνα με μόλις 1 νίκη σε 10 παιχνίδια βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας. Εκεί που θα προσπαθήσουμε να την αφήσουμε μετά και το αυριανό παιχνίδι. Ο Γιάννης Καστρίτης είχε κάποιες μέρες προπόνησης με τους παίκτες του και σίγουρα αναμένουμε στον αγώνα του Σαββάτου να δούμε έναν ΑΡΗ σαφώς βελτιωμένο σε σχέση με τις προηγούμενες αγωνιστικές. Ακόμη και στην ήττα από τον Χολαργό μέχρι να καταρρεύσει ψυχολογικά η ομάδα ήταν ξεκάθαρες κάποιες αλλαγές. Από την οργάνωση του παιχνιδιού που ανέλαβαν περισσότερο όλοι οι υπόλοιποι γκάρντ παρά ο Νταλό μέχρι και την τροφοδότηση του ΜακΓκι κάτω από το καλάθι. Παρόλα αυτά αν οι ίδιοι οι παίκτες δεν αρχίσουν να δείχνουν τις πραγματικές δυνατότητες τους πάνω στο παρκέ  δύσκολα θα δούμε τον διαφορετικό ΑΡΗ που θέλουμε. Με πρώτους και καλύτερους τους Μποχωρίδη, Τζόουνς και Χάρις που δείχνουν μακριά από τα στάνταρ τους περιμένουμε να δούμε την αλλαγή.

Όσο δεν έρχονται οι νίκες τα πράγματα θα γίνονται πιο δύσκολα για την ομάδα μας. Ναι μεν υπάρχουν πολλά παιχνίδια ακόμη και με συνοπτικές διαδικασίες θα μπορούσε ο ΑΡΗΣ μας να απεμπλακεί από αυτό το μαρτύριο αλλά από την στιγμή που οι παίκτες μας δείχνουν να βρίσκονται ακόμη στα χαμένα και η διοίκηση να αδυνατεί να κάνει τις αλλαγές ενίσχυσης που απαιτούνται οι νίκες είναι το μοναδικό γιατρικό που υπάρχει για αυτή την κατάσταση. Νίκη πάση θυσία κόντρα στην Κύμη για μια νέα πορεία που θα μας κάνει να ξεχάσουμε αυτά που βιώνουμε. Πάμε γερά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Δικαιολογημένα βγαίνει προς τα έξω η αγανάκτηση του Δ.Γουλιέλμου για αυτή την κατάσταση με τις ευθύνες να καταλήγουν προς τους παίκτες αλλά θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι και ο ίδιος είναι κομμάτι του φετινού προβλήματος. Ιδιαίτερα από την στιγμή που ο πρώην προπονητής πάντα αναφερόταν στις δυσκολίες του καλοκαιρινού σχεδιασμού και την έλλειψη ποιότητας. Και όσο παραμένει το μπαν με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να είναι η μοναδική ομάδα που αδυνατεί να κάνει διορθωτικές κινήσεις δεν δικαιούται να διαχωρίζει τον εαυτό του από την πηγή του προβλήματος του φετινού ΑΡΗ.