Πολλοί ήταν αυτοί(κυρίως εκτός ΑΡΗ) που όταν είδαν τους αντιπάλους μας στους ομίλους έσπευσαν να προδικάσουν το αποτέλεσμα, να μας κόψουν το δικαίωμα στο όνειρο και να περιμένουν με ανυπομονησία την στιγμή που θα μετράμε τα εις βάρος μας γκολ το ένα μετά το άλλο όπως έγινε πριν λίγα χρόνια στο Μόναχο σε μια δύσκολη βραδιά για όλους μας. Εμείς όμως οι Αρειανοί είμαστε μαθημένοι στα δύσκολα, μας φτιάχνουν τα δύσκολα και γουστάρουμε να σπάμε κάθε προγνωστικό και να βγάζουμε χαζό τον κάθε ειδήμονα που βγάζει κόμπλεξ κατά του ΑΡΗ.  Με την Ατλέτικο στάλθηκε το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση, με την Ρόζενμποργκ είχαμε την τζάμπα ήττα και με την Λεβερκούζεν  ακόμη στριφογυρνάει στο μυαλό μας η χαμένη ευκαιρία του Κόκε που αν έμπαινε το πιο πιθανό αποτέλεσμα θα ήταν να μιλάμε αυτήν την στιγμή απο την θέση του οδηγού σε έναν τόσο δύσκολο όμιλο. Κάπως έτσι όπως αισθανόμαστε εμείς οι φίλαθλοι αυτής της τεράστιας ομάδας πρέπει και πιστεύω οτι έτσι αισθάνονται οι παίκτες μας, ο προπονητής μας και όλοι όσοι αποτελούν την ποδοσφαιρική ομάδα του ΑΡΗ. Ήδη έχουμε κερδίσει τον σεβασμό των μεγάλων αντιπάλων μας αλλά αυτό δεν μας αρκεί. Ό προπονητής της Λεβερκούζεν μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον ΑΡΗ αλλά εμείς προτιμάμε δηλώσεις εκνευρισμού ανάλογες με αυτές του προπονητή της Ατλέτικο μετα το 1-0 στο Κλ.Βικελίδης. Είναι ήρεμοι, έχουν αυτοπεποίθηση, έχουν καλύτερη ομάδα, έχουν πιο πολλούς βαθμούς απο εμάς, αγωνίζονται στην έδρα τους αλλά εμείς σήμερα το βράδυ θα είμαστε εκεί για να τους το χαλάσουμε! Να φέρουμε τα πάνω κάτω, να τους ταράξουμε την ηρεμία, να τους σπάσουμε τον τσαμπουκά και να φύγουμε απο εκεί με το κεφάλι ψηλά και με τους βαθμούς της νίκη στην τσέπη. Ναι μπορεί να ακούγεται υπεροπτικό το να ζητάμε την νίκη σήμερα αλλά αυτό το δικαίωμα το αποκτήσαμε με την αξία μας χάρη στις εμφανίσεις των παικτών του Έκτορ Ραούλ Κούπερ. Σημαντικό ρόλο για την εξέλιξη του παιχνιδιού θα παίξει το πόσο δυνατά θα μπουν στο παιχνίδι οι 2 ομάδες και αν ο ΑΡΗΣ μας καταφέρει απο την αρχή να δείξει τις επικίνδυνες διαθέσεις του ώστε οι αντίπαλοι να μην μας κλείσουν στην περιοχή και να τους οδηγήσουμε σε ένα πολύ πιο επιφυλακτικό παιχνίδι ανάλογο με αυτό του Κλ.Βικελίδης πριν 2 εβδομάδες. Φυσικά όπως και τότε έτσι και σήμερα και σε κάθε μεγάλο παιχνίδι για να κερδίσεις θα πρέπει να εκμεταλλευτείς ακόμη και την μισή ευκαιρία που θα σου δοθεί γιατί δύσκολα να κάνεις σε τέτοιο επίπεδο σωρεία ευκαιριών ώστε να καταφέρεις να πετύχεις το πολυπόθητο γκολ. Έχω ενα προαίσθημα σήμερα οτι ο Κόκε θα μας δώσει αυτό που μας χρωστάει απο το παιχνίδι στο Κλ.Βικελίδης(και όχι μόνο) . Μπορεί η Λεβερκούζεν να αγωνίζεται στην έδρα της αλλά μάλλον σήμερα τα συνθήματα που θα επικρατήσουν θα είναι αυτά των οπαδών μας και σίγουρα η κίτρινη κερκίδα θα δώσει άλλη ώθηση στην ομάδα μας. Όπως και να το κάνουμε μπορεί οι αντίπαλοι οπαδοί να είναι πολλαπλάσιοι αλλά ούτε κατα διάνοια δεν θα έχουν τον παλμό και την τρέλα των Αρειανών. Όλοι μαζί λοιπόν,  ομάδα και κόσμος  για να γράψουμε ακόμη μια χρυσή σελίδα στην ιστορία της ομάδος!

Όσο χρειάστηκε έπαιξε η ομάδα μας όπου αφού γλίτωσε το γκολ στο πρώτο δίλεπτο του παιχνιδιού άσκησε ασφυκτική πίεση στους αντιπάλους δημιούργησε πολλές ευκαιρίες και δικαίως πέτυχε 2 ωραία γκολ στα πρώτα 25  λεπτά που διαμόρφωσαν το τελικό σκορ του αγώνα. Στο δεύτερο ημίχρονο και αφού είχε φύγει εντελώς το άγχος της νίκης απο την ομάδα μας  ήταν κάτι παραπάνω απο φανερό οτι οι παίκτες μας κάνανε συντήρηση δυνάμεων και περίμεναν υπομονετικά να λήξει το παιχνίδι έχοντας ήδη στο μυαλό τους τον αγώνα κόντρα στην Λεβερκούζεν.  Όσο χρειάστηκε έπαιξε σήμερα η ομάδα μας και σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να πούμε οτι στο Α ημίχρονο είχε εντυπωσιακό ρυθμό με τους παίκτες μας να είναι ιδιαίτερα δραστήριοι και να κυνηγάνε σε κάθε φάση το γκολ. MVP του αγώνα ο Ναφτί όπου στον χώρο του κέντρου ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος και λίγο έλειψε να πετύχει και γκολ με ενα απο τα μακρινά σουτ που επιχείρησε. Πολύ καλός και ο Χαβίτο όπου μαζί με τους Ρουίζ και Κάλβο ταλαιπώρησαν την αντίπαλη άμυνα και θα μπορούσαν να είχαν διευρύνει το σκορ εαν είχαν και την τύχη με το μέρος τους. Στα ρηχά νερά και πάλι ο Κόκε που ακόμη και στο χρονικό διάστημα όπου είχαμε βάλει τον Ατρόμητο μέσα στην εστία του δεν μπόρεσε να απειλήσει και να κάνει αισθητή την παρουσία του. Με σκαμπανεβάσματα η άμυνα μας που αν και δεν απέφυγε τα σημαντικά λάθη χάρη σε 2 επεμβάσεις του Σηφάκη διατηρήθηκε ανέπαφη η εστία μας και ήρθε η νίκη. Λίγα πράγματα και απο τον Τόχα που αν και πήρε πρωτοβουλίες και προσπάθησε να προωθήσει την μπάλα μπροστά συνήθως του έλειπε η ουσία. Για ακόμη ενα παιχνίδι ο Τσεσνάουσκις έδειξε έξω απο τα νερά του και μακριά απο τις εμφανίσεις που τον έφεραν στον ΑΡΗ.  Πολύ μικρό το διάστημα που αγωνίστηκε ο Φαμπιάνο Λίμα όπου φάνηκε αρκετά δραστήριος και με γρήγορες αντιδράσεις.  Ικανοποιημένος θα πρέπει να αισθάνεται ο Κούπερ όπως και όλοι όσοι βρεθήκαμε στο γήπεδο μιας και αυτή η νίκη ήρθε την κατάλληλη στιγμή μετά απο μια τόσο μεγάλη αποτυχία όπως ο αποκλεισμός απο τα Τρίκαλα όπου θα μπορούσε να είχε επηρεάσει την ομάδα σε μεγάλο βαθμό  και να την εμπόδιζε να αποδώσει σύμφωνα με τις δυνατότητες της. Εύκολη νίκη λοιπόν σε έναν αγώνα όπου η κατάκτηση των 3 βαθμών ήταν μονόδρομος και τα περιθώρια για στραβοπατήματα είχαν στενέψει. Πλέον με αυτήν την νίκη ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο το σαφάρι βαθμών έχοντας μπροστά του ένα σαφώς πιο βατό πρόγραμμα απο αυτό των πρώτων 7 αγωνιστικών. Χωρίς να θέλουμε να κάνουμε σχέδια αλλά αν η ομάδα μας συνεχίσει αυτό που άρχισε σήμερα και πάρει όσους περισσότερους βαθμούς στα παιχνίδια που ακολουθούν όταν θα ξαναρχίσουν τα δύσκολα με πιο καθαρό μυαλό και με εντελώς διαφορετική ψυχολογία θα εμφανιστεί σαφώς πιο έτοιμη, σαφώς πιο δυνατή απο οτι ήταν στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος. Δεν γέμισε το Κλ.Βικελίδης όπως άλλες φορές αλλά όσοι βλέπουμε τα πράγματα ρεαλιστικά θα πρέπει να είμαστε και με το παραπάνω ικανοποιημένοι γιατι όσοι ήρθαν σήμερα στο γήπεδο ήταν 100% συνειδητοποιημένοι Αρειανοί που η αγάπη τους για την ομάδα είναι πολύ μεγαλύτερη απο οποιαδήποτε πίκρα αποκλεισμού ή άλλου άτυχου αποτελέσματος.  Εαν θέλουμε να φτάσουμε ψηλά καλό είναι να μην αναφερόμαστε συνεχώς σε άσχημες καταστάσεις απο το παρελθόν αλλά πιστεύω οτι που και που πρέπει να θυμόμαστε και τις παλιές εποχές όπου μετά απο έναν τέτοιο αποκλεισμό με το ζόρι θα είχε 5000 άτομα σήμερα... Συμπέρασμα ο Αρειανός οπαδός δυναμώνει, συσπειρώνεται και έρχεται ολοένα και πιο κοντά στην ομάδα με μοναδικό σκοπό να την οδηγήσει στην κορυφή και όλοι μαζί να βγάλουμε τα γούστα που μας αξίζουν! VAMOS ARIANARA!!!!!!

[youtube=

Το Σάββατο το απόγευμα στο Κλ.Βικελίδης η ομάδα μας θα αντιμετωπίσει τον Ατρόμητο σε ενα παιχνίδι που πρέπει πάση θυσία να κερδίσει. Μόνο η νίκη την δεδομένη χρονική στιγμή μπορεί να φέρει την ηρεμία στην ομάδα μας και να κάνει όλους όσους έχουν μείνει στο αποτέλεσμα της Τετάρτης να καταλάβουν οτι υπάρχει και συνέχεια, υπάρχουν και άλλοι στόχοι και οτι η ομάδα πρέπει να προχωρήσει μπροστά και να διεκδικήσει οτι καλύτερο μπορεί σε Ευρώπη και Ελληνικό πρωτάθλημα. Χάθηκε ένας στόχος αλλά υπάρχουν άλλοι δυο και εάν απο μόνοι μας βάζουμε ταβάνι στην ομάδα και θεωρούμε κάποιους στόχους άπιαστους τότε ας μην απαιτούμε απο τους παίκτες μας να αλλάξουν νοοτροπία. Συνεχίζει λοιπόν ο ΑΡΗΣ μας στο Ελληνικό πρωτάθλημα και τώρα που το πρόγραμμα θεωρητικά αλλάζει και γίνεται σαφώς πιο εύκολο είναι η ιδανική ευκαιρία να κάνουμε ενα καλό νικηφόρο σερί, να μαζέψουμε βαθμούς, να σταθεροποιηθούμε στα υψηλά επίπεδα της βαθμολογίας και να δούμε την συνέχεια σαφώς πιο αισιόδοξα. Ο Ατρόμητος αν και στις πρώτες 7 αγωνιστικές αντιμετώπισε σχεδόν όλες τις θεωρητικά αδύναμες ομάδες της σουπερλίγκας δεν μάζεψε τους βαθμούς που ήθελε και σίγουρα η συνέχεια αναμένεται αρκετά δύσκολη εφόσον συνεχίσει με αυτούς τους ρυθμούς. Εμείς λοιπόν θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε το κακό ξεκίνημα του Ατρόμητου όπως και τις σημαντικές απουσίες που έχει και να μην τους κάνουμε την χάρη να πάρουν έστω και 1 πολύτιμο βαθμό για αυτούς στο Κλ.Βικελίδης.   Η ομάδα μας απέναντι στα Τρίκαλα αν και αγωνιζόταν σε βούρκο έδειξε αρκετά μαχητική, δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες αλλά τις έλειπε η ουσία που είναι το γκολ. Το πρόβλημα στο γκολ που υπάρχει απο την αρχή της χρονιάς είναι ο γρίφος που έχει να λύσει ο Κούπερ τόσο για το αυριανό παιχνίδι όσο και για την συνέχεια της χρονιάς. Τα 3 γκολ σε 7 αγώνες μιλάνε απο μόνα τους και όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε ομάδες σαν τον Ατρόμητο όπου παλεύουν για την σωτηρία και θα διεκδικήσουν τον 1 βαθμό της ισοπαλίας με διπλές και τριπλές γραμμές άμυνας τότε τα πράγματα γίνονται σαφώς πιο δύσκολα. Δεν ξέρω εαν αυτό το πρόβλημα οφείλεται σε πρόσωπα, σε τακτικές ή απλά στην ατυχία μας αλλά το θέμα είναι το θα πρέπει να βρεθεί η λύση το συντομότερο. Αν και η πίκρα είναι μεγάλη αύριο το απόγευμα το Κλ.Βικελίδης πρέπει να γεμίσει και όλοι μας να δείξουμε την εμπιστοσύνη μας στον Κούπερ και στους παίκτες τους. Δεν πρέπει στιγμή να ξεχνάμε οτι όλα αυτά που γίνονται εδώ και χρόνια στον σύλλογο μας(Λέσχη Φίλων ΑΡΗ, ARIS FM, κ.α.)  δεν στοχεύουν σε εφήμερα αποτελέσματα αλλά σε έναν ΑΡΗ με γερές βάσεις που θα είναι μόνιμα πρωταγωνιστής. Σιγά σιγά όλα φτιάχνουν και θα έρθει και η σειρά του αγωνιστικού όπου η ομάδα μας θα παρουσιάζεται δυνατή σε κάθε παιχνίδι και θα κερδίζει τίτλους. Σε αυτήν την προσπάθεια εμείς είμαστε αρωγοί και εμείς θα συνεχίσουμε να οδηγούμε την ομάδα στο σωστό δρόμο. Για αυτό λοιπόν όλοι απο νωρίς στο γήπεδο, ντυμένοι στα κίτρινα και με δυνατή φωνή για 90' να σπρώξουμε την ομάδα στην νίκη!

Όσο αισιόδοξος και θετικός μπορεί να είναι κάποιος άνθρωπος σίγουρα το αποτέλεσμα της Τετάρτης θα τον έχει πληγώσει πολύ και ακόμη θα τον τρώει μέσα του. Τι έφταιξε και ο ΑΡΗΣ βγήκε εκτός του βασικού του στόχου? Νομίζω οτι αν αφήσουμε την διαιτησία στην άκρη όλοι θα συμφωνήσουμε οτι ο βασικός λόγος ήταν η επιθετική μας αφλογιστία ή όπως αρκετές φορές την αποκαλούμε η ατυχία και ως ενα σημείο τα ατομικά λάθη στην άμυνα. Το θέμα όμως είναι οτι αυτά τα προβλήματα δεν τα είδαμε μόνο την Τετάρτη αλλά τα βλέπουμε απο την αρχή του πρωταθλήματος όπου η ομάδα μας σε 7 αγωνιστικές έχει 4 ήττες και 3 νίκες με 3 νικητήρια γκολ όπου το 1 μάλιστα ήρθε στο φινάλε απο γέμισμα απελπισίας. Το παράξενο σε αυτήν την κατάσταση είναι οτι αν γυρίσουμε λίγο πίσω στο χρόνο πολύ εύκολα θα διαπιστώσει κανείς οτι και πέρσι και πρόπερσι και παραπρόπερσι κ.ο.κ. τα ίδια προβλήματα είχαμε, τις ίδιες συζητήσεις κάναμε και ως ενα σημείο παρόμοια αποτελέσματα είχαμε. Ακόμη και μέσα απο αυτό το blog που διανύει το τέταρτο έτος ζωής και αντικατοπτρίζει ένα ελάχιστο κομμάτι της Αρειανίδικης κοινωνίας  εαν πάμε στα παλιότερα ποστ των προηγούμενων ετών θα διαβάσουμε τόσο στα άρθρα όσο και στα δικά σας σχόλια τους ίδιους ακριβώς προβληματισμούς. Λάθη στην άμυνα, αφλογιστία στην επίθεση, φταίει αυτός, φταίει ο άλλος και συνεχίζουμε... Η σημαντική διαφορά σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν ακούει στο όνομα Κούπερ που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει και είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο οτι εαν μείνει στον σύλλογο μας για αρκετά χρόνια σίγουρα και οι επιτυχίες θα έρθουν. Προσωπική μου αίσθηση είναι οτι με τα ίδια αποτελέσματα εδω και ενάμιση χρόνο  που είναι ο Κούπερ στον πάγκο του ΑΡΗ μπορεί να είχαμε αλλάξει 2 προπονητές ή ακόμη και διοίκηση. Άρα σίγουρα η παρουσία του Κούπερ είναι θετική γιατί όπως και να το κάνουμε οι συχνές αλλαγές προπονητών δεν κάνουν καλό και αυτό είναι αποδεδειγμένο σε όλες τις ομάδες. Ποιος είναι όμως ο κοινός παρανομαστής των επαναλαμβανόμενων προβλημάτων των τελευταίων ετών? Η λογική λέει οτι είναι οι παίκτες που αγωνίζονται εδώ και χρόνια στην ομάδα. Κόκε,  Χαβίτο, Κάλβο,  Γκιάρο, Κουλουχέρης, Πρίτας, Βαγκελί και Νέτο είναι αρκετά χρόνια στην ομάδα μας και έχουν βάλει την δική τους σφραγίδα στο αγωνιστικό προφιλ του ΑΡΗ μας. Με εξαίρεση τον Κόκε (όπου όποιος υποστηρίζει οτι τον ικανοποιεί η παρουσία του   συγκεκριμένου αθλητή τα τελευταία χρόνια και δεν αναπολεί την χρονιά που έβαζε γκολ με κλειστά μάτια είναι τουλάχιστον υποκριτής) όλοι υπόλοιποι έχουν πολύ μεγάλη βελτίωση και δικαίως κάποιοι παίκτες σαν τον Γκιάρο, Πρίτα, Χαβίτο, Νέτο θεωρούνται ως βασικοί. Παρόλα αυτά εδω και χρόνια οι αδυναμίες των συγκεκριμένων παικτών είναι δεδομένες και πάντα λέγαμε στις μεταξύ μας κουβέντες οτι ναι μεν είναι καλοί αλλά ο ΑΡΗΣ χρειάζεται καλύτερους παίκτες και αυτοί απο πρωταγωνιστές να αποκτήσουν δευτερεύοντα ρόλο γιατί πολύ απλά έχουν αποδείξει οτι δεν μπορούν να σηκώσουν την ομάδα και τα όνειρα  μας για αυτήν στις πλάτες τους. Δηλαδή εαν ξαφνικά ο Γκιάρο  μείνει απο δυνάμεις θα μας φανεί περίεργο? Εαν ο Κάλβο και ο Χαβίτο χάνουν και τα πιο εύκολα γκολ είναι κάτι πρωτόγνωρο? Εαν ο Πρίτας ώρες ώρες έχει έλλειψη δημιουργικότητας είναι κάτι που πρέπει να μας ξενίζει? Εαν όποτε μπαίνει ο Κουλουχέρης δημιουργείται πανικός στην άμυνα μας είναι επίσης κάτι καινούργιο? Εαν ο Νέτο και ο Βαγκελί έχουν μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους δεν είναι ενα σενάριο που το έχουμε ξαναδιαβάσει? Όλα τα παραπάνω είναι εδω και χρόνια γνωστά και έχουν ειπωθεί αμέτρητες φορές. Εαν σε αυτά προσθέσουμε και κάποιες ακόμη σημαντικές αδυναμίες της ομάδος μας όπως η έλλειψη αριστερού μπακ, η αξιόπιστη εναλλακτική λύση στο κέντρο της άμυνας και ο "killer" στην επίθεση όπου σε κάθε μεταγραφική περίοδο όλοι συμφωνούμε ότι είναι "τρύπες" που πρέπει να κλείσουν τότε η όλη κατάσταση είναι κάτι σαν deja vu με όλα αυτά να τα έχουμε ξαναζήσει όχι μόνο μια φορά αλλά πολλές περισσότερες. Μέχρι και οι πιο υγιείς σκεπτόμενοι Αρειανοί που δεν θέλουν να μένουν σε πρόσωπα έχουν καταντήσει γραφικοί με το να αναφέρουν ξανά και ξανά τις αδυναμίες των παραπάνω όπου στην ουσία τα παιδιά δεν μας φταίνε σε τίποτα απλά αποδίδουν σύμφωνα με τις πραγματικές τους δυνατότητες που μπορεί απο την μια να έχουν την δυνατότητα να κερδίσουν την Ατλέτικο αλλά και απο την άλλη να αποκλειστούν απο τα Τρίκαλα... Σαν συμπέρασμα επίλογο αυτού του πόστ θα σας αναφέρω ενα παράδειγμα με την ομάδα της Κλέανθους όπου πριν μερικά χρόνια είχε μια τεράστια ευκαιρία να μπει στους χρυσοφόρους ομίλους τ
ου Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα όχι στον Άγιαξ όπως αυτό το καλοκαίρι αλλά κόντρα σε μια σαφώς πιο αδύναμη και άσημη ομάδα απο το Ισραήλ και μόλις έναν προκριματικό γύρο. Τότε λοιπόν ο πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία της ομάδος του έκανε πλάτες στην διοίκηση εκμεταλλευόμενος την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη που έδειχναν τα πρόβατα προς το πρόσωπο του, την είδε προπονητής-μάγος και πίστεψε οτι με το μαγικό του ραβδάκι θα μετατρέψει μια ομάδα μετρίων παικτών περιορισμένων δυνατοτήτων σε ομάδα Champions League... Ας μην κάνουμε λοιπόν και εμείς τα ίδια λάθη που κάνανε οι γείτονες μας και ας εκμεταλλευτούμε με τον καλύτερο τρόπο την ευκαιρία που έχουμε με τον Κούπερ στον πάγκο. Ας σταματήσουμε να βασιζόμαστε σε ναι μεν καλούς παίκτες αλλά και περιορισμένων δυνατοτήτων που εδώ και χρόνια που είναι στον σύλλογο έχουμε δει ποιο είναι το ταβάνι τους και ας τους βοηθήσουμε τόσο αυτούς όσο και τον Κούπερ να κάνει τον ΑΡΗ μας μεγαλύτερο ενισχύοντας την ομάδα με παίκτες αξίας που μπορούν να κάνουν την διαφορά. Η ενίσχυση στην επόμενη μεταγραφική περίοδο με παίκτες αξίας είναι κάτι παραπάνω απο απαραίτητη γιατί σε διαφορετική περίπτωση το καλό χαρτί που λέγεται Εκτορ Ραούλ Κούπερ αργά ή γρήγορα θα το κάψουμε...

Σε ένα παιχνίδι όπου απο την αρχή εως το τέλος όλα λειτούργησαν εις βάρος μας η ομάδα μας γνώρισε την ήττα στα πέναλτι και αποκλείστηκε απο τον θεσμό του κυπέλλου που ήταν ίσως και ο βασικός στόχος. Απο που να αρχίσουμε για αυτά που είδαμε σήμερα και απο που να τελειώσουμε... Να πούμε για την ασταμάτητη βροχή που έκανε το γήπεδο χωράφι και στέρησε το πλεονέκτημα που έχει η ομάδα μας με την μπάλα κάτω? Να πούμε για την χαλαρότητα με την οποία μπήκαν οι παίκτες μας στο Α ημίχρονο? Να πούμε για την εμμονή του Κούπερ στον Κόκε ιδίως σε ενα τέτοιο γήπεδο όπου έχεις ανάγκη σαφώς πιο δραστήριους παίκτες? Να πούμε για την ανόητη συμπεριφορά 10 ανεγκέφαλων που προσέβαλαν ολόκληρο το οπαδικό κίνημα του ΑΡΗ αλλά και την προσπάθεια της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ για να καθιερώσει άλλα ήθη στον σύλλογο μας εδώ και χρόνια? Να πούμε για την απίστευτη έλλειψη συγκέντρωσης στην τελική προσπάθεια? Για την τύχη που αν και με το αυτογκόλ που προηγηθήκαμε νωρίς νομίζαμε οτι μας χαμογελάει και τελικά απλά μας έκλεισε το μάτι και μας γύρισε την πλάτη? Να μιλήσουμε για τον Τσινιάρη που δεν σφύριξε ενώ έπρεπε να αφήσει το πλεονέκτημα στο γκολ του Χαβίτο και στην συνέχεια τιμώρησε με κίτρινη τον αντίπαλο τερματοφύλακα σε μια φάση που σύμφωνα με τον κανονισμό(εαν δεν κάνω λάθος) είναι κόκκινη κάρτα? Να μιλήσουμε για τον Κοντογουλίδη που προκάλεσε τον Μίσελ έκανε προκλητικά θέατρο μπροστά στον τέταρτο διαιτητή της αναμέτρησης και επιβραβεύτηκε κερδίζοντας την αποβολή του παίκτη μας? Μάλλον μοναδική επιλογή που είχε ο Μίσελ ήταν να αποχωρήσει απο το παιχνίδι για κανα δίλεπτο μέχρι να ηρεμήσει ο Κοντογουλίδης που προφανώς ζήλεψε την δόξα μεγάλων και τρανών ποδοσφαιριστών σαν τον Καφέ, τον Μανιάτη, τον Καραγκούνη, τον Γιαννακόπουλο, τον Βύντρα και πολλά άλλα "παλικάρια" που έχουν βάλει την σφραγίδα τους στο Ελληνικό ποδόσφαιρο με τα καραγκιοζλίκια τους και τους θεατρινισμούς.  Αυτό που όλοι είχαμε πει πριν το παιχνίδι είναι οτι σήμερα "το αποτέλεσμα μετράει", δεν μας ενδιαφέρει η εμφάνιση αλλά μόνο η πρόκριση. Έτσι λοιπόν αν και η ομάδα μας στο Β ημίχρονο ήταν πολύ καλή, στην παράταση οι παίκτες μας υπερέβαλαν τους εαυτούς και κυριάρχησαν στον αγωνιστικό χώρο παρόλο που παίζανε με παίκτη λιγότερο απο την στιγμή που δεν βάζεις το γκολ να πάρεις την πρόκριση τότε όλη η προσπάθεια πάει στο καλάθι των αχρήστων μαζί με α όνειρα μας για το κύπελλο. Σίγουρα η απογοήτευση είναι μεγάλη όπως και οι κραυγές διαμαρτυρίας και αγανάκτησης θα είναι πολλές. Πλέον τα λογικά ερωτήματα που έχει ο κόσμος της ομάδος θα πρέπει να τα απαντήσουν οι υπεύθυνοι της ομάδος, ο προπονητής, αυτοί που προσπαθούν να ωραιοποιήσουν κάθε κατάσταση στον σύλλογο μας, αυτοί που όποτε μας συμφέρει έχουν σύνθημα τους το "αποτέλεσμα μετράει", αυτοί που κάθε υγιή προβληματισμό και διαφωνία θέλουν να την πνίγουν για το "καλό" της ομάδος. Φυσικά και ο ΑΡΗΣ δεν τελειώνει σήμερα, ούτε και η φετινή χρονιά. Καιρός όμως να πούμε κάποια πράγματα με το όνομα τους, να παρθούν σημαντικές αποφάσεις και τον Γενάρη να δούμε κινήσεις. Μπορεί ο Κούπερ να λειτουργεί ως ασπίδα αλλά εαν συνεχίσει η διοίκηση να τον χρησιμοποιεί με αυτόν τον τρόπο σίγουρα τότε κάποια στιγμή θα τον "κάψει" και η ομάδα μας αντί να κάνει βήματα μπροστά θα κάνει άλματα πίσω... Όσο για εμάς την αγάπη μας και την τρέλα μας για τον ΑΡΗ δεν την εγκαταλείπουμε για κανέναν χασογκόλη και κανέναν Τσινιάρη...

Αν μια ομάδα την τελευταία δεκαετία έχει "ανοιχτές εκκρεμότητες"  στο θεσμό του κυπέλλου και θέλει πάση θυσία να τις κλείσει αυτή είναι ο ΑΡΗΣ μας. 4 τελικοί τα τελευταία 10 χρόνια όχι απλά μας έχουν ανοίξει την όρεξη αλλά μας έχουν κάνει σαν πεινασμένα λιοντάρια έτοιμα να κατασπαράξουν όποιον βρουν μπροστά τους στον δρόμο προς το κύπελλο! Κάπως έτσι αισθανόμαστε όλοι μας και κάπως έτσι περιμένουμε να νιώθει οποιοσδήποτε παίκτης φοράει την φανέλα του ΑΡΗ μας γιατί πολύ απλά ο ΑΡΗΣ έχει παρελθόν, παρόν και μέλλον και δεν αρχίζει και τελειώνει με τον ερχομό ή φυγή οποιουδήποτε παίκτη, προπονητή ή προέδρου. Ο κοινός παράγοντας και το σημείο αναφοράς όλα τα χρόνια απο την ίδρυση του αγαπημένου σωματείου  μας δεν είναι άλλο απο τον ίδιο του τον κόσμο. Έτσι λοιπόν πρέπει να καταλάβουν όλοι όσοι αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ οτι αυτό το τρόπαιο πρέπει να καταλήξει στο Κλ.Βικελίδης!  Μπορεί σήμερα να έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια υποδεέστερη ομάδα όπως είναι τα Τρίκαλα αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι δεν θα σεβαστούμε τον αντίπαλο και δεν θα δείξουμε την απαιτούμενη προσοχή και αποφασιστικότητα ώστε να προχωρήσουμε στην επόμενη φάση. Νομίζω οτι με τον τρόπο που διαχειρίζεται ο Κούπερ το υλικό της ομάδος τα σχόλια είναι περιττά και λίγο πολύ ξέρουμε οτι θα δούμε και πάλι μια ομάδα με αρκετές αλλαγές και πιθανόν μια σαφώς καλύτερη παρουσία με δεδομένη βέβαια και την δυναμικότητα των αντιπάλων μας. Αν και όπως αρκετές φορές έχω αναφέρει το μότο "το αποτέλεσμα μετράει" δεν με εκφράζει αλλά όταν μιλάμε για knock out παιχνίδια ή γενικότερα παιχνίδια όπου κρίνονται προκρίσεις, τίτλοι και σημαντικές επιτυχίες φυσικά και συμφωνώ. Ειλικρινά δεν με νοιάζει το πως θα παρουσιαστεί σήμερα ο ΑΡΗΣ, ούτε καν το ποιοι θα αγωνιστούν.   Το μόνο που μετράει είναι η πρόκριση και ας έρθει και στο 120' πριν μερικά χρόνια με το γκολ του Κυργιάκου στο φινάλε όπου ήταν και η αρχή για την πορεία μας προς τον τελικό του Καυτατζογλείου. Αν και οι καιρικές συνθήκες δεν είναι καλές αρκετοί φίλοι της ομάδος θα βρεθούν στο γήπεδο των Τρικάλων και για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ μας θα αγωνιστεί με την συμπαράσταση του κόσμου του. Εμείς που δεν θα μπορέσουμε να βρεθούμε στο πλευρό του Θεού θα αρκεστούμε στην τηλεοπτική μετάδοση(20.00 ConnX TV) και στα internet live tv streams που όπως σχεδόν σε κάθε παιχνίδι θα υπάρχει ενημέρωση για τα σχετικά links λίγο πριν αρχίσει το παιχνίδι στα σχόλια αυτού του post. Και καλό είναι να αρχίσουμε απο τώρα το ζέσταμα... ΑΡΗ ΓΕΡΑ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΑΚΑ, ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ ΣΗΚΩΣΤΟ ΨΗΛΑ!

Όσο και αν θέλουμε να λέμε οτι η ομάδα μας  βλέπει όλα τα παιχνίδια το ίδιο ανεξάρτητα απο αντίπαλο, διοργάνωση και σημασία αγώνα δυστυχώς απο ότι φαίνεται θα πρέπει να προσαρμοστούμε στην σκληρή πραγματικότητα όπου τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Διαφορετικό πρόσωπο την Πέμπτη, διαφορετικό πρόσωπο την Κυριακή, άλλη ομάδα την Πέμπτη άλλη ομάδα την Κυριακή και ενα ροτέισον απο τον Κούπερ που ή φαντάζει υπερβολικό ή απλά φανερώνει την γύμνια μας σε σημαντικές θέσεις τόσο σε άμυνα όσο και σε επίθεση. Δεν είναι η πρώτη φορά που είδαμε την άμυνα του ΑΡΗ να "ψάχνεται" την έχουμε δει και άλλες φορές τόσο φέτος όσο και τα προηγούμενα χρόνια με τον κοινό συντελεστή να έχει όνομα και επίθετο και να μην είναι άλλο απο αυτό του Ευθύμη Κουλουχέρη. Πως αρκετές φορές γίνεται θετική αναφορά στον Ρονάλντο Γκιάρο και οτι με την παρουσία του βοηθάει με τέτοιον τρόπο τους συμπαίκτες του ώστε φαντάζουν καλύτεροι απο αυτό που πραγματικά είναι... στην συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει εντελώς το αντίθετο! Όταν παίζει ο Ευθύμης κάθε επίθεση του αντιπάλου "μυρίζει" γκολ. Ναι το παιχνίδι έληξε μόλις 1-0 αλλά δεν γίνεται να παραβλέψουμε οτι δημιουργήθηκαν αμέτρητες ευκαιρίες απο τους αντιπάλους μας με τις περισσότερες απο αυτές να οφείλονται σε τραγικά λάθη της άμυνας. Δηλαδή θα έπρεπε να φάμε άλλη μια 4άρα για να το καταλάβουμε? Για την επίθεση τι να πούμε? Με το που βγήκε ο Ρουίζ παρόλο που ελέγχαμε τον ρυθμό και είχαμε την κατοχή της μπάλας δεν μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ούτε κατα διάνοια κάποια αξιόλογη φάση! Δυστυχώς ο Σέρχιο Κόκε έχει αποσυρθεί εδώ και καιρό απο την συγκεκριμένη θέση και έχει παραιτηθεί απο το σκοράρισμα. Προτιμάει τον εύκολο δρόμο της "καλής" πάσας, του "έξυπνου" παιχνιδιού, της υπερβολικής ομαδικότητας, των καλών τοποθετήσεων και εμπνεύσεων και γενικά οτιδήποτε άλλο δεν έχει να κάνει με το γκολ που γουστάρουμε και χρειαζόμαστε... Καλός ο Μεδρινός, φιλότιμος ο Μενδρινός αλλά ανύπρκατος ο Μενδρινός σε μια θέση που προφανώς δεν την γνωρίζει μιας και είναι μόλις η 2η φορά στην καριέρα του που αγωνίστηκε εκεί. Απο εκεί και πέρα η ομάδα προσπάθησε, έδειξε οτι ήθελε να αλλάξει την κατάσταση αλλά δεν μπορούσε. Φυσικά σε αυτό συντέλεσε και ο Μήτσιος που είπε όχι στο πεντακάθαρο πέναλτι που έγινε πάνω στο Ρουίζ όπου και θα μπορούσε η ομάδα μας να ισοφαρίσει. Σαν να μην φτάνει αυτό είχαμε και τον απίθανο speaker με κάθε ευκαιρία να μας σπάει τα νεύρα και να αβαντάρει προκλητικά τον Ολυμπιακό την ίδια ώρα που ο Θεσσαλονικιός δημοσιογράφος Τραπεζανίδης φοβήθηκε να μιλήσει και να πάρει θέση σε ξεκάθαρες σε αντίθεση με τον συνάδελφο του. Ακόμη και για το ακυρωθέν γκολ του Ρουίζ μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πόσο εύκολα το είδαν σε αντίθεση με τις άλλες φάσεις... Μιας και με αυτήν την ήττα ολοκληρώθηκε μια σειρά δύσκολων αγώνων και πλέον το πρόγραμμα είναι σαφώς πιο βατό καλό είναι να κοιτάξουμε μπροστά και να επικεντρωθούμε όμως στις δικές μας αδυναμίες και στα 2 διαφορετικά πρόσωπα που δείχνει η ομάδα μας απο την αρχή της χρονιάς. Καλό είναι επίσης να αρχίσουμε απο τώρα να ψάχνουμε για πιθανούς παίκτες που μπορούν να έρθουν τον Γενάρη και να βοηθήσουν άμεσα την ομάδα γιατί αν είναι να θέλουν κανα 2 μήνες προσαρμογή ή ξεχωριστή προετοιμασία... ας τους πάρουμε απο τώρα..

[youtube=

Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά που θέλουν τον Ολυμπιακό το απόλυτο φαβορί για την σημερινή μάχη η ομάδα μας θα προσπαθήσει για ακόμη μια φορά να αποδείξει οτι κανένας αντίπαλος δεν πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του ακλόνητο φαβορί όταν έχει μπροστά του τον ΑΡΗ!  Φυσικά εις βάρος μας υπάρχει και μια μεγάλη δυσμενή παράδοση και κάποια στατιστικά που δείχνουν οτι δεν κερδίζουμε τον Ολυμπιακό μέσα στο σπίτι του. Αυτό με την σκληρή γλώσσα των αριθμών είναι αλήθεια απο την άλλη όμως βλέποντας τυχαία στην τηλεόραση μια σύντομη ανασκόπηση των 10 τελευταίων παιχνιδιών μας στο Καραϊσκάκη θυμήθηκα μια άλλη πραγματικότητα που όχι μόνο  έχει  τον ΑΡΗ μας αξιόμαχο αλλά τον αντίπαλο συνήθως να παίζει με 14 παίκτες την ίδια ώρα που εμείς παίζουμε με 10... Απίστευτα πέναλτι και αδιανόητες κόκκινες κάρτες που αλλοίωσαν το τελικό αποτέλεσμα κυριάρχησαν στα στιγμιότυπα της σύντομης ανασκόπησης. Που να είχε τα οφσάιντ, τα πέναλτι που δεν δόθηκαν υπέρ μας, τις κάρτες που χαρίστηκαν στους παίκτες του Ολυμπιακού και όλα αυτά που έχουν σημαδέψει το Ελληνικό ποδόσφαιρο με πρωταγωνιστή συνήθως την ομάδα του Πειραιά και θύματα-κομπάρσους την πλειοψηφία των υπόλοιπων Ελληνικών ομάδων... Μπορεί να είναι λίγο μοιρολατρικό πριν ξεκινήσει το παιχνίδι να μιλάμε για την διαιτησία αλλά όταν παίζεις με τους "μεγάλους" του ΠΟΚ(συμπεριλαμβανομένου και του γκαγκατσιακού)  πάντα το συγκεκριμένο κομμάτι μας ανησυχεί ιδιαίτερα.  Κατά τα άλλα λογικά ο Κούπερ θα ετοιμάσει την ομάδα με συνταγή Ευρώπης και μάλλον ελάχιστες αλλαγές. Αν και με τον Κούπερ δύσκολα μπορεί να πεις με σιγουριά ποιους τελικά θα εμπιστευτεί και ποιους όχι. Πάντως το συμπέρασμα που βγαίνει εως τώρα για την απόδοση της ομάδος μας είναι οτι βαρόμετρο δεν αποτελούν συγκεκριμένα πρόσωπα αλλά η αποφασιστικότητα  και νοοτροπία που θα δείξει όλη η ομάδα απο την αρχή του αγώνα. Εαν ο ΑΡΗΣ μπει νωθρός σίγουρα ο φορμαρισμένος Ολυμπιακός θα πάρει τα πάνω του και θα πετύχει αυτό που θέλει. Σε διαφορετική περίπτωση όμως και εφόσον δείξουμε απο την αρχή οτι έχουμε "άσχημες" διαθέσεις θα αναγκάσουμε τον Ολυμπιακό να είναι πιο σφιχτός, να καλύπτει αρκετά τα νώτα του και όσο θα κυλάει ο χρόνος η πλάστιγγα θα γέρνει υπέρ μιας και το άγχος της νίκης σίγουρα βαραίνει πιο πολύ τον αντίπαλο παρά εμάς. Πρόβλεψη δεν θέλω να κάνω αλλά θεωρώ πως παίκτες και προπονητής μας χρωστάνε και μια μεγάλη εμφάνιση και στο Ελληνικό πρωτάθλημα και καλύτερη ευκαιρία απο την αποψινή αναμέτρηση δεν υπάρχει!

Αν και μετά απο μια αποτυχία δεν είναι καλό να μένουμε σε συγκεκριμένα πρόσωπα και παίκτες όμως λίγο πολύ με την λήξη του αγώνα σχεδόν όλοι μας ψελλίζαμε το όνομα του Σέρχιο Κόκε με ένα παράπονο για την μεγάλη χαμένη ευκαιρία του παιχνιδιού που το πιο πιθανό είναι να έκρινε και την τελική έκβαση του αγώνα. Σε αυτά τα μεγάλα παιχνίδια κόντρα σε ομάδες σαν την Λεβερκούζεν και την Ατλέτικο Μαδρίτης πρέπει την ευκαιρία να την αρπάζεις απο τα μαλλιά μιας και είναι πολύ δύσκολο να δημιουργείς πολλές ευκαιρίες ώστε κάποια απο αυτές να γίνει γκολ. Σήμερα εαν δεν κάνω λάθος ουσιαστικά είδαμε 2 ομάδες με δυνατές άμυνες σε ένα παιχνίδι κέντρου με μόλις 1 ευκαιρία για κάθε ομάδα και με το χαμένο σουτ του Κόκε να στιγματίζει την αποψινή βραδιά. Αυτό το φτωχό 0-0 μιλάει απο μόνο του και έτσι όπως κυλούσε το παιχνίδι ήταν φανερό οτι αυτός που θα πετύχαινε το γκολ θα έπαιρνε και την νίκη. Δυστυχώς ο Κόκε για ακόμη μια φορά έδειξε οτι έχει χάσει εντελώς αυτό το "killer instict" που τον χαρακτήριζε και φάσεις σαν και αυτές που τις τελείωνε με κλειστά τα μάτια πλέον αποτελούν ενα ανυπέρβλητο εμπόδιο που δύσκολα καταφέρνει να το ξεπερνάει. Παρόλα αυτά δεν νομίζω οτι θα πρέπει ο παίκτης να κριθεί μόνο για αυτήν την φάση αλλά για όλη την σημερινή του απόδοση που ήταν κάτω του μετρίου. Χαρακτηριστικό της μετριότητας του Σέρχιο Κόκε είναι οτι ο αντικαταστάτης του Μενδρινός χωρίς να κάνει κάτι σπουδαίο μόνο με την ταχύτητα και την κινητικότητα που είχε θα μπορούσε να πει κανείς οτι άλλαξε τις ισορροπίες στο κέντρο όπου σε γενικές γραμμές οι Γερμανοί κυριάρχησαν. Κορυφαίος για την ομάδα μας σίγουρα είναι ο Βαγκελί που για ακόμη ενα ευρωπαϊκό παιχνίδι δείχνει ενα εξαιρετικό πρόσωπο και έναν παίκτη που μπορεί ακόμη και να πρωταγωνιστήσει στην ομάδα μας. Πάντως με δεδομένη την δυναμικότητα του αντιπάλου και την εξέλιξη του αγώνα νομίζω οτι ο ΑΡΗΣ ήταν καλός σήμερα κυρίως στον ανασταλτικό τομέα οπού εκτός απο την στημένη φάση των Γερμανών με την ωραία απόκρουση του Σηφάκη δεν κινδύνεψε καθόλου. Μπορεί η Λεβερκούζεν να μην εντυπωσίασε με την δημιουργικότητα της στην επίθεση αλλά στις υπόλοιπες γραμμές έδειξε εξαιρετικά στοιχεία. Οι Γερμανοί για 90' παίζανε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, με απόλυτη ψυχραιμία, εντυπωσιακή συνοχή και αλληλοκαλύψεις αλλά και με παίκτες γρήγορους και δυνατούς που κάνανε παίκτες σαν τον ηλεκτροΧαβίτο που φημίζεται για την ταχύτητα του και τις επελάσεις του να μοιάζει πολύ λίγος για να δημιουργήσει κάτι καλό σήμερα. Αυτό που κρατάμε σήμερα είναι οτι ο καλός ΑΡΗΣ ιδίως οταν παίζει στο "κάστρο"  του δεν φοβάται κανέναν αντίπαλο και είναι ικανός να κερδίσει τους πάντες. Απο την άλλη ναι μεν η ομάδα επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις αφήνοντάς πίσω το κυριακάτικο στραπάτσο αλλά κατα κάποιο τρόπο δικαίωσε όλους αυτούς που μιλάνε για ομάδα με τεράστια σκαμπανεβάσματα και παίκτες που επιλέγουν παιχνίδια και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει για την συνέχεια. Φυσικά η παράδοση της απόρθητης έδρας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις διατηρήθηκε για ακόμη μια φορά και απο ότι φαίνεται μια νέα παράδοση πάει να δημιουργηθεί. Ο λαός του ΑΡΗ με μπροστάρη τον Super 3 πλέον στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια έχει δημιουργήσει την δική του παράδοση, μια παράδοση που μας θέλει πρωτοπόρους και απόλυτους πρωταθλητές στα οπαδικά δρώμενα μιας και σήμερα αυτό που έγινε στην 3 ήταν κάτι το μοναδικό, το ανεπανάληπτο, το απερίγραπτο, το εντυπωσιακό. Το κάστρο, οι σημαίες, το μήνυμα και η κάθε λεπτομέρεια αυτού του σκηνικού είχε την δική της σημασία και ήταν βγαλμένη μέσα απο τα σπλάχνα του ΑΡΗ με σκοπό να εκδηλώσει αυτό που είναι ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του. Όπως λοιπόν ο κόσμος της ομάδος δεν μένει σε μια οπαδική επιτυχία και κοιτάει πάντα μπροστά στο επόμενο σημαντικό ραντεβού έτσι και η ομάδα μας έχει στόχο πάντα την κορυφή και φυσικά την δεδομένη στιγμή την πρόκριση στην επόμενη φάση του Europa League. Μια πρόκριση που απλά μετά την σημερινή ισοπαλία ελαφρώς δυσκόλεψε αλλά δεν χάθηκε ούτε στο ελάχιστο. Χαρακτηριστικό των πιθανοτήτων που έχει ο ΑΡΗΣ μας είναι οτι με την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης των ομίλων βρισκόμαστε στην 2η θέση και αν και έχουμε 2 εκτός έδρας στους εναπομείναντες 3 αγώνες νομίζω οτι το πρόγραμμα είναι ευνοϊκό και θα μπορέσουμε τελευταία αγωνιστική με νίκη επι της Ρόζενμποργκ στο Κλ.Βικελίδης να πάρουμε την πρόκριση. Συνεχίζουμε λοιπόν με αισιοδοξία για την συνέχεια και ζητούμενο μας πρέπει να είναι η σταθερά καλή απόδοση. Όταν ο Κούπερ βρει την λύση στα απότομα σκαμπανεβάσματα του φετινού ΑΡΗ τότε οι επιτυχίες θα ακολουθήσ
ουν σε Ελλάδα και Ευρώπη και ο ΑΡΗΣ αγωνιστικά θα γίνει όσο τεράστιος είναι και ο κόσμος του οπαδικά!