Η αρχή έγινε πριν 2 εβδομάδες στην Τούμπα όπου το κοτόπουλο του βορρά δεν βρήκε την συμπαράσταση του Τσινιάρη και έτσι έγινε το αναπόφευκτο μιας και ο ΑΡΗΣ μας είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο ότι έχει καλύτερη ομάδα απο αυτήν του μπαοκ που τα τελευταία χρόνια παρά τα θετικά αποτελέσματα έχει χάσει την ουσία του ποδοσφαίρου. Συνέχεια τώρα έχει το κοτόπουλο του νότου και η "πριγκιπέσα ¨ αεκ όπου απέναντι της όσο αφορά τις εντός έδρας αναμετρήσεις στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος έχουμε δημιουργήσει μια αρνητική παράδοση που κρατάει για πολλά χρόνια. Βέβαια σε γενικές γράμμες θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι για αυτά τα αρνητικά αποτελέσματα μιας 10ετίας  οι λόγοι δεν είναι κάποιος καμικάζι διαιτητής όπως με τον συμπολίτη αλλά κυρίως η ατυχία και κατα δεύτερο λόγο οι εξαιρετικές παρουσίες που πολλές φορές είχε η αεκ μέσα στην έδρα μας.  Ο φετινός ΑΡΗΣ διαθέτει μπόλικο ταλέντο και είναι πολύ σοβαρός σε αντίθεση  με την αεκ που αν και έχει εξαιρετικούς παίκτες εως τώρα έχει παρουσιαστεί με πολλά πρόσωπα τα περισσότερα απο αυτά άσχημα, ανούσια και προβληματικά. Για αυτό το λόγο βέβαια ήρθε ο Χιμένεθ, ένας καλός προπονητής που θα προσπαθήσει να στρώσει την αεκ και να την βάλει στον δρόμο των επιτυχιών μιας και όπως είπαμε έχει εξαιρετικούς παίκτες σαν τον Τζιμπούρ, τον Σκόκο, τον Μπλάνκο, τον Γιάχιτς, τον Νασούτι κ.α. . Πάντα μια αλλαγή μεταμορφώνει  μια ομάδα προς το καλύτερο, τουλάχιστον στην αρχή μιας και όλοι οι παίκτες θέλουν να δείξουν το καλό τους πρόσωπο μπας και κερδίσουν θέση στην 11άδα. Αύριο λοιπόν η ομάδα μας θα πρέπει να είναι ακόμη πιο προσεκτική, να μην πιστέψει ούτε στιγμή οτι θα έχει εύκολο έργο, απο νωρίς να κόψει τα φτερά της ένωσης και να υπενθυμίσει στον Χιμένεθ οτι  μαγικά ραβδάκια που μεταμορφώνουν προβληματικές ομάδες απο την μια στιγμή στην άλλη σε μπαρτσελόνες ούτε στα παραμύθια δεν υπάρχουν. Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να θεωρεί εύκολο το αυριανό παιχνίδι αλλά τώρα θα πρέπει να είμαστε ακόμη πιο επιφυλακτικοί! Ο Κούπερ ξέρει τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε, γνωρίζει τις ελλείψεις βασικών παικτών όπως και τον τρόπο για να τις καλύψει με τον καλύτερο τρόπο. Με αυτό το ροτέισον που αρκετούς αρχικά μας προβλημάτισε έχει πετύχει κάτι εκπληκτικό.  Έχει καταφέρει να καλύπτει απουσίες βασικών παικτών με τέτοιον τρόπο ώστε να μην γίνεται αντιληπτή οποιαδήποτε απουσία αλλά πολλές φορές μάλιστα η "εναλλακτική λύση" να αποδίδει σαφώς καλύτερα απο την βασική επιλογή. Ναι λείπει Πρίττας και Ναφτί, 2 εξαιρετικοί παίκτες αλλά δεν μπορώ να πω οτι αγχώνομαι  που θα δούμε στις θέσεις τους Φατί και Μενδρινό(ίσως ο Τόχα αν προτιμηθεί να αγχωθούμε λιγάκι). Ναι ο Ρουίζ ήταν σε εξαιρετική κατάσταση αλλά και ο Τσέζαρεκ δείχνει φορμαρισμένος. Ο Οριόλ έχει αρκετά παιχνίδια να αγωνιστεί αλλά και στην Καβάλα που ίσχυε κάτι ανάλογο μπήκε και καθάρισε το παιχνίδι. Ο ΑΡΗΣ φέτος έχει λύσεις και αν η αρχική μου αίσθηση ήταν οτι ο πάγκος μας σε σχέση με πέρσι είναι σαφώς πιο αδύναμος, ο παράγοντας Κούπερ έχει μεταμορφώσει τα πάντα προς το καλύτερο! Αρνητική παράδοση μπορεί να υπάρχει αλλά εμείς είμαστε το φαβορί, έχουμε καλύτερη ομάδα, παίζουμε στην έδρα μας και αύριο το βράδυ θα πανηγυρίσουμε ακόμη μια σπουδαία νίκη! Το γήπεδο απο νωρίς θα είναι κατάμεστο αδιαφορώντας για τις καιρικές συνθήκες. Αυτές οι 2 εβδομάδες χωρίς ΑΡΗ μας έχουν αρρωστήσει και αύριο έρχεται η στιγμή για να ξεσπάσουμε! Όλοι Κλ.Βικελίδης για ακόμη μια γιορτή, για ακόμη μια νίκη στο πλευρό του Θεού!

Μετά τον Λουκά Βύντρα που είχε νιώσει μια επαφή απο πίσω ήρθε η σειρά των συμπολιτών να νιώσουν κάτι ανάλογο απο την πίσω πλευρά και να γνωρίσουν και αυτοί τις ευεργετικές ικανότητες του ηλεκτροΧαβίτο. Μάλιστα σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες λόγο του ψιλόβροχου κατα την επαφή ο ηλετκτροΧαβίτο βραχυκύκλωσε με αποτέλεσμα να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην υγεία των συμπολιτών οι οποίοι απο το σοκ άρχισαν να εκσφενδονίζουν αντικείμενα μέσα στο αγωνιστικό χώρο. Η εικόνα του παιχνιδιού ήταν ακριβώς οτι περιμέναμε με μοναδική αγωνία το πόσο θα επηρεάσει το παιχνίδι ο Τσινιάρης. Ένας διαιτητής που αν και προκάλεσε με τις  κίτρινες κάρτες που έδωσε εκεί που δεν έπρεπε και δεν έδωσε σε πάρα πολλές κραυγαλέες περιπτώσεις όπως και με τον ζήλο που έδειξε στο φινάλε μπας και φτάσει ο μπαογκ στην ισοφάριση ουσιαστικά δεν καθόρισε το αποτέλεσμα σαν τους προκάτοχους του στα ντέρμπι με τον συμπολίτη, δεν σφύριξε πέναλτι στις προσχεδιασμένες βουτιές των επιθετικών του μπαογκ(3 βουτιές μέσα στα πρώτα 15'!!!) και έτσι η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία απο τα μαλλιά. Παράλληλα έβγαλε και ένα ηθικό δίδαγμα,  ένα μάθημα ζωής για τους σημερινούς μας αντιπάλους που θα πρέπει να το σκεφτούν "Όταν κοιμάται το κοράκι πρέπει να παίξεις μπάλα γιατί αλλιώς ο καλύτερος κερδίζει και η ομάδα σου χάνει...".  Στο πρώτο ημίχρονο κυριάρχησε η δύναμη,  τα πολλά φάουλ και τα γιούρια με τον μπάογκ να φαίνεται πιο απειλητικός χάρη στο αντιαθλητικό παιχνίδι του προκλητικού Μουσλίμοβιτς που ξεπέρασε κατα πολύ τα όρια και αντί να πάρει κάρτα για μια απο τις αντιαθλητικές του ενέργειες τελικά πήρε για διαμαρτυρία. Παρόλα αυτά η ομάδα μας έπαιξε έξυπνα, οι γραμμές ήταν κοντά και δοκίμασε να βγει στην αντεπίθεση όπου συνήθως κοβόταν με "οριακά" οφασάιντ ή με φάουλ που δεν τα σφύριζε. Με μια μεγαλειώδη εμφάνιση στο Β ημίχρονο και με 3 αλλαγές απο τον Κούπερ όπου κάθε μια "ανέβαζε" κι άλλο την ομάδα μας, παίζοντας ψύχραιμα με την μπάλα κάτω  πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού και άρχισε να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για το πολυπόθητο γκολ. Την ίδια ώρα ο αντίπαλος μας έμοιαζε να αργοπεθαίνει μέσα στο γήπεδο, οι παίκτες του να έχουν κουραστεί να σπρώχνουν και να κλωτσάνε, το κοράκι να μην δείχνει την διάθεση να "καθαρίσει" το παιχνίδι για αυτούς  και ο κολλητός του προέδρου προπονητής-γλάστρα, ο  Έλληνας Μουρίνιο, ο  Δερμιτζάκης δεν μπόρεσε να βρει κάποια λύση και οι κινήσεις που έκανε απο τον πάγκο μάλλον μας βοήθησαν περισσότερο. Με τους Κάλβο και Κόκε να θέλουν να αφήσουν πίσω τους τις μέτριες εμφανίσεις, τον Τσέζαρεκ με τον Ναφτί να δείχνουν ακούραστοι, τον  Πρίττα να βρίσκεται παντού και τους Γκιάρο Λαζαρίδη να είναι σωστοί στις τοποθετήσεις τους ο Χαβίτο βρήκε τους χώρους και τελικά έκανε την ζημιά και πλέον νομίζω οτι δίκαια χαρακτηρίζεται  "ο σκόρερ των μεγάλων παιχνιδιών". Μενδρινός και Νέτο προσπάθησαν αρκετά όπως και ο Μίσελ που όμως αρκετές φορές έχασε την θέση του και δεν ακολουθούσε τους υπόλοιπους αμυντικούς στην ευθεία χαλώντας το "τεχνητό οφσάιντ". Για τον Κούπερ ότι και να πούμε είναι λίγο μιας και νομίζω οτι το σημερινό παιχνίδι πήγε 100% όπως το είχε σχεδιάσει. Λογικά το μοναδικό παράπονο του Κούπερ(αλλά και δικό μας) είναι οτι μετά το 0-1 οι παίκτες μας στην επίθεση χάσανε την συγκέντρωση και μαζί την ευκαιρία να διευρύνουν το σκορ. Σημαντικότατοι οι 3 βαθμοί για την συνέχεια και  απόδειξη οτι αυτά τα παιχνίδια που αντίπαλος έχει σκοπό να τα πάει στην δύναμη-ξύλο εσύ τα κερδίζει με καθαρό μυαλό και έξυπνο παιχνίδι. Αυτό έκανε ο ΑΡΗΣ σήμερα και αυτό πρέπει να κάνει ο ΑΡΗΣ μας σε κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο. Η ομάδα μας έχει ταλέντο, έχει πλάνο, έχει ταυτότητα στο παιχνίδι της. Αυτοί που δεν έχουν μπορούν να συνεχίσουν να κλωτσάνε, να σπρώχνουν, να περιμένουν κανα μπέρδεμα μετά απο στημένη φάση και να ψάχνουν τον νέο Σπάθα(καλά ο Τσινιάρης έδωσε κίτρινη στον Μίσελ πριν περάσει το δεκάλεπετο???σφαγή!!!) που θα τους κόψει και φέτος το πρωτάθλημα και να επιβραβεύουν παίκτες σαν τον Τσιρίλο για την "μαγκιά" που δείχνει... Εμείς κοιτάμε μπροστά σε Ελλάδα και Ευρώπη και με τον Κούπερ στον πάγκο, την Λέσχη Φίλων ΑΡΗ και φίλαθλο πνεύμα συνεχίζουμε δυνατά πιο δυνατά πιο ΔΥΝΑΤΑ!!!!!

[youtube=

Μπορεί η άποψη μου για το αυριανό ντέρμπι να βρει αρκετούς να διαφωνούν έντονα αλλά νομίζω οτι καλό είναι κάποια στιγμή όλοι μας να κατανοήσουμε οτι αυτή η εμμονή με συγκεκριμένα παιχνίδια δεν οδηγεί πουθενά και απλά κρατάει πίσω την ομάδα μας. Ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου σε όλα τα επίπεδα και να αναλώνεται σε 4 με 5 παιχνίδια την χρονιά με τις θεωρητικά "δυνατές" ομάδες του Ελληνικού πρωταθλήματος όπου σχεδόν πάντα αγωνιζόμαστε με άνισους όρους και ιδίως στα εκτός έδρας όπου οι συνθήκες είναι κάτι παραπάνω απο αντιαθλητικές δεν μας προσφέρει τίποτα. Και αν κόντρα στον Παναθηναϊκό ή στον Ολυμπιακό υπάρχει το εξτρά δέλεαρ του να νικήσεις τον πρωταθλητή με την ομάδα της Κλεάνθους ο λόγος που γίνεται όλος ο ντόρος είναι καθαρά θέμα γοήτρου και διαφορά φιλοσοφίας ανάμεσα στις 2 ομάδες και τον κόσμο που τις ακολουθεί. Για να γίνω πιο κατανοητός θα σας πάω πίσω μερικά χρόνια πιο πριν όπου υπήρχε η ανάλογη κόντρα και ακόμη μεγαλύτερη (μιας και απο εκείνα τα παιχνίδια έβγαινε ο συνήθως ο πρωταθλητής ή ο κυπελλούχος δηλαδή ο ΑΡΗΣ)  στο μπάσκετ. Απο εκείνη την μάχη ωφελημένος είχε βγει ο μπαοκ γιατί πολύ απλά προσπαθούσε να ξεπεράσει μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που ήταν τεράστια, άφησε εποχή και έκανε όλη την Ευρώπη να υποκλίνεται στον Νίκο Γκάλη και την παρέα του. Μπορεί μετά απο 15 χρόνια σκληρών μονομαχιών να τους έμεινε η ρετσινιά της γκόμενας και του πελάτη αλλά ακόμη και αυτά τα ψίχουλα που πήρανε τότε σε Ελλάδα και Ευρώπη τα πήρανε χάρη σε εμάς. Ακόμη και στο ποδόσφαιρο όπου πάλευαν επι χρόνια να ξεπεράσουν τον ΑΡΗ μας και έπρεπε να έρθει η χούντα για να βρουν την ευκαιρία και περιστασιακά να το καταφέρουν πάλι έστω και σε μικρότερο βαθμό επωφελήθηκαν χάρη σε εμάς. Τα χρόνια έχουν περάσει τα πράγματα έχουν αλλάξει και ο σημερινός ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να κερδίσει απο αυτόν τον μπαοκ. Ακόμη και η μια με δυο θέσεις παραπάνω στο πρωτάθλημα αραιά και που έρχεται με τέτοιον τρόπο που σε καμιά περίπτωση δεν εκφράζει τον κόσμο του ΑΡΗ και σίγουρα δεν νομίζω να υπάρχει Αρειανός που να περιμένει τον δικό του Τσοχατζόπουλο, Ορφανό, Γκαγκάτση(που αν και έχει ένα σεβαστό ποσοστό μετοχών του συμπολίτη είναι υπάλληλος του ολυμπιακού...τυχαίο? δεν νομίζω), Σταυρίδη, Καλόπουλο, Παμπορίδη κ.α. για να πανηγυρίσει μεγάλες επιτυχίες. Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν σημαίνει οτι ο ΑΡΗΣ δεν πρέπει να παλεύει σε αυτά τα παιχνίδια και να επικεντρώνεται στα υπόλοιπα απλά δεν πρέπει να τα ξεχωρίζει. Όπως πρόσφατα δήλωσε ο Κούπερ ο ΑΡΗΣ σε κάθε παιχνίδι παίζει μόνο για ενα αποτέλεσμα και αυτό είναι η νίκη και μόνο η νίκη. Έτσι λοιπόν περιμένω απο τους παίκτες μας να κάνουν όπως σε κάθε παιχνίδι τα πάντα για την νίκη. Να μην παρασυρθούν απο τις προκλήσεις των αντιπάλων, να μην εκνευριστούν απο τις αποφάσεις του διαιτητή, να μην διστάσουν να βγουν μπροστά αλλά να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό μέσα στο γήπεδο και να προσθέσουν άλλους 3 βαθμούς στο "σακούλι" της βαθμολογίας της σουπερλίγκας. Ξέρουμε τι θα συναντήσουμε, ξέρουμε πως θα παίξουν, ξέρουμε πως θα μας αντιμετωπίσει ο Τσινιάρης. Αυτοί δεν ξέρουν με ποιους θα ξεκινήσει ο Κούπερ, αυτοί έχουν ήδη πετάξει βαθμούς εντός και εκτός έδρας, αυτοί έχουν τις γλάστρες στην διοίκηση και στην άκρη του πάγκου τους, αυτοί έχουν το άγχος. Νομίζω οτι αυτό το παιχνίδι θα είναι πολύ διαφορετικό απο τα τελευταία μέσα στην τούμπα όχι γιατι η ομάδα μας φέτος "πετάει" αλλά γιατί πλέον ο Κούπερ γνωρίζει πολύ καλά τις "ιδιαιτερότητες" αυτών των αγώνων και θα προετοιμάσει τους παίκτες του καλύτερα. Ποιος θα ξεκινήσει βασικός και ποιος όχι δεν πρέπει να μας απασχολεί γιατί πολύ απλά φέτος ισχύουν άλλα δεδομένα  και η λέξη βασικός στα αυτιά του Κούπερ δεν πρέπει να ηχεί και πολύ καλά. Εμπιστοσύνη υπάρχει όπως και πίστη για την νίκη υπάρχει αλλά ως εκεί. Δεν χρειάζονται όρκοι νίκης, ματωμένες φανέλες και θάνατοι μέσα στο γήπεδο. Το μόνο που χρειάζεται είναι ο ΑΡΗΣ μας να δείξει το καλό του πρόσωπο και η νίκη εύκολα ή δύσκολα θα έρθει! VAMOSSSSSSS!!!!!!!!!!!

Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας εύκολα θα μπορούσε να είχε πάρει τουλάχιστον την ισοπαλία τελικά γνώρισε την ήττα με 2-1 απο την Ρόζενμποργκ όπου κατάφερε και πήρε αυτό που ήθελε χωρίς να δείξει κάτι το ιδιαίτερο. Απο την αρχή του αγώνα φάνηκε οτι η ομάδα μας όχι μόνο δεν είχε τίποτα να φοβηθεί απο τους Νορβηγούς αλλά αντιθέτως εαν είναι προσεκτική θα καταφέρει να πάρει και τους 3 βαθμούς της νίκης. Το συγκεκριμένο μήνυμα φρόντισε να το στείλει η ομάδα μας απο νωρίς τόσο με το δυνατό σουτ του Ρουίζ όσο και με τις συνεχείς επελάσεις του Χαβίτο που ταλαιπώρησε αρκετά τους αντιπάλους του. Και ενώ όλα έδειχναν να κυλάνε ιδανικά, η ομάδα μας να αποκτάει ολοένα και περισσότερη αυτοπεποίθηση στο παιχνίδι της και να γίνεται πιο απειλητική ήρθε το άτυχο διώξιμο του Βαγκελί σε μια χαμένη φάση για τους αντιπάλους μας, η μπάλα στρώθηκε στον Μολτνσκρεντ και αυτός έκανε εύκολα το 1-0. Στην συνέχεια αφού πέρασε ενα πεντάλεπτο απογοήτευσης και πανικού η ομάδα μας έδειξε να πεισμώνει και τελικά χάρη στην ασιστ του Χαβίτο ο Ρουίζ ισοφάρισε λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου. Και σε εκείνο το σημείο όλοι μας πιστέψαμε οτι τώρα θα γίνει αυτό που φαινότανε απο την αρχή του αγώνα και θα καταφέρουμε να πάρουμε την νίκη. Δυστυχώς όμως αυτό έμεινε μόνο ως επιθυμία μιας και η ομάδα μας για ανεξήγητους λόγους παρουσιάστηκε εντελώς ασύνδετη και νωθρή στην επανάληψη δίνοντας απλόχερα την ευκαιρία στους Νορβηγούς να κάνουν το παιχνίδι τους και να βγουν μπροστά χωρίς όμως να καταφέρουν απειλήσουν ουσιαστικά. Και εκεί που αρχίζαμε να ξεχνάμε την νίκη και να γλυκοκοιτάμε το ενδεχόμενο της ισοπαλίας σε μια ανύποπτη φάση που δεν μύριζε γκολ έγινε το 2-1 που ήταν και το τελικό σκορ. Και μόνο οτι αυτό το γκολ προήλθε μετά απο ενα σούτ έξω απο την μεγάλη περιοχή μετά απο μακρινή σέντρα απο έναν παίκτη που  καλύπτονταν απο 3 αμυντικούς μας νομίζω οτι δείχνει οτι η ομάδα μας δεν ήταν καθόλου συγκεντρωμένη στην επανάληψη. Με τον Ρουίζ να παρουσιάζει σημάδια κόπωσης, τον Χαβίτο να παλεύει ουσιαστικά μόνος και τους υπόλοιπους επιθετικά να είναι ανύπαρκτοι του η ομάδα μας ήταν ανήμπορη να απειλήσει και μόνο μετά την είσοδο των Τσεσνάουσκις και  Τσέζαρεκ μπορέσαμε να αγγίξουμε την ισοφάριση.  Αν και και  μπορεί να ακούγεται υπερβολικό θεωρώ οτι δεν καταφέραμε να πάρουμε τουλάχιστον την ισοπαλία σήμερα ήταν μεγάλη αποτυχία και ακόμη μεγαλύτερη χαμένη ευκαιρία για να μπούμε δυνατά στο παιχνίδι της πρόκρισης. Μπορεί η Ρόζενμποργκ να είναι μια ομάδα με σαφώς περισσότερες Ευρωπαϊκές παραστάσεις απο τον ΑΡΗ μας αλλά απο αυτά που έδειξε σήμερα οχι μόνο πετάξαμε βαθμούς αλλά δύσκολα αυτή η ομάδα να κόψει βαθμούς απο άλλη ομάδα στον όμιλο και αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερο κακό για την ομάδα μας.  Για ακόμη μια φορά νομίζω οτι ο ΑΡΗΣ εγκλωβίστηκε στην κακή απόδοση συγκεκριμένων παικτών κλειδιά όπως είναι ο Κόκε και ο Κάλβο με τον πρώτο να προσπαθεί αλλά να μην μπορεί και τον δεύτερο να μην υπάρχει στο γήπεδο. Πρίτας και  Φατί ήταν μέτριοι και για ακόμη μια φορά ο Τόχα που μπήκε ως αλλαγή για να αλλάξει κάτι στον χώρο του κέντρου ήταν πολύ κατώτερος των περιστάσεων και συνέχισε να προβληματίζει με την παρουσία του. Τσεσνάουσκις και Τσέζαρεκ προσπάθησαν αλλά ήταν κομμένοι με την υπόλοιπη ομάδα. Αρκετά καλή η αμυντική λειτουργία της ομάδος μας στην περισσότερη διάρκεια του παιχνιδιού αλλά δυστυχώς δεν απέφυγε τα λάθη και τις στιγμές αδράνειας που οδήγησαν στα 2 γκολ. Βέβαια το οτι χάσαμε τον έλεγχο στο Β ημίχρονο έπαιξε σημαντικό ρόλο η αναίτια οπισθοχώρηση της αμυντικής γραμμής με τους παίκτες μας να δειλιάζουν να βγουν μπροστά και να διώξουν την μπάλα πολύ πριν την περιοχή μας όπως κάνανε στο Α ημίχρονο. Συγκλονιστική η παρουσία των οπαδών μας όπου δώσανε χρώμα στις κερκίδες του γηπέδου και δεν σταμάτησαν στιγμή να φωνάζουν. Δυστυχώς δεν μπόρεσαν να πανηγυρίσουν με το σφύριγμα της λήξης αλλά στην μάχη της κερκίδας βγήκαν σίγουρα νικητές. Μπορεί να μας έχει μείνει μια πικρή γεύση απο το σημερινό παιχνίδι αλλά ακόμη είναι αρκετά νωρίς και η ομάδα μας συνεχίζει να διατηρεί ακέραιες τις ελπίδες της για πρόκριση στην επόμενη φάση. Απλά χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για να μαζέψουμε άλλα 3 πονταλάκια. Πλέον το σύνολο του Έκτορ Ραούλ Κούπερ καλείται να αφήσει πίσω του το σημερινό παιχνίδι και να τα δώσει όλα για την συνέχεια. Μια συνέχεια που την περιμένουμε πως και πως τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Ευρώπη. Στο κάτω κάτω ο Αρειανός έχει στόχους και κοιτάει πάντα μπροστά και δεν ζει μόνο για ένα παιχνίδι την χρονιά σαν κάποιους άλλους παρα δίπλα...

[youtube=

Αυτό που ξεκίνησε η ομάδα μας πριν 2 εβδομάδες με την εκπληκτική εμφάνιση απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης και την μεγάλη νίκη με την γκολάρα του Χαβίτο θέλει να συνεχίσει το βράδυ της Πέμπτης στο κρύο Τρόντχαϊμ κόντρα στην Ρόζενμποργκ. Η πρωταθλήτρια Νορβηγίας μπορεί να μην είναι Ατλέτικο ή Λεβερκούζεν αλλά μόνο τυχαία ομάδα δεν είναι μιας και τα προηγούμενα χρόνια ήταν "μόνιμος κάτοικος" των ομίλων του Τσάμπιονς Λίγκ και υπεύθυνη για αρκετές "βόμβες".  Άλλωστε Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έχουν δημιουργήσει την δική τους αρνητική παράδοση κόντρα στην Νορβηγική ομάδα και αυτό λέει πολλά για την δυναμική των αντιπάλων μας. Εμείς όμως σε καμιά περίπτωση δεν έχουμε το μυαλό πάνω απο το κεφάλι και ούτε την αφέλεια να υποτιμήσουμε μια ομάδα σαν την Ρόζενμποργκ και είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο οτι ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ θα έχει καταστρώσει τα πλάνα του λαμβάνοντας υπόψιν όλα τα παραπάνω αλλά και γνωρίζοντας καλύτερα απο όλους μας ότι  θετικό αποτέλεσμα της ομάδος μας θα σημαίνει και πιθανό αποκλεισμό για τους Νορβηγούς. Λογικά δεν αναμένεται να δούμε πολλές αλλαγές σε πρόσωπα όσο αφορά την αρχική 11άδα αλλά αυτό που ελπίζω να δω είναι σαφώς περισσότερο πάθος και δύναμη απο τους παίκτες μας σε σχέση με τον αγώνα της Κυριακής κόντρα στον Εργοτέλη όπου η ομάδα μας είχε αρκετά προβλήματα στον συγκεκριμένο τομέα. Κατα τα άλλα η παρουσία του Κούπερ εμπνέει εμπιστοσύνη σε όλους και σε συνδυασμό με τον ενθουσιασμό των παικτών μας αλλά και την δυναμική παρουσία των οπαδών μας που ήδη έχουν κιτρινίσει την Νορβηγική πόλη μπορούμε να ελπίζουμε για ένα θετικό αποτέλεσμα και να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε πρόκριση απο αυτόν τον όμιλο φωτιά στον οποίο όλοι μας είχαν ξεγραμμένους. Καλύτερο συναίσθημα απο το να σε υποτιμάνε και τελικά να φεύγουν με κατεβασμένο το κεφάλι δεν υπάρχει. "Σεβασμός στον αντίπαλο" είναι ενα απο τα βασικά σλόγκαν της ΟΥΕΦΑ. Εγώ θα πω ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΜΑΣ, ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΠΙΟ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΝ ΚΙΤΡΙΝΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣ ΤΟΥ! VAAAAAMMMMOOOOSSSSSS!!!!!!!!!!!!!!!!

Χάρη στο χρυσό γκολ του Τσέζαρεκ στο φινάλε της φαρσοκωμωδίας που παρακολουθήσαμε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης η ομάδα μας γλίτωσε το "ναυάγιο" και πρόσθεσε 3 πολύτιμους βαθμούς  στο "σακούλι" που θα την βοηθήσουν σημαντικά στην κούρσα του πρωταθλήματος. Θύματα της φαρσοκωμωδίας ήμασταν σίγουρα εμείς που παρακολουθούσαμε τον αγώνα και θύτες όλοι όλοι οι συντελεστές της σημερινής αναμέτρησης. Έφταιγαν οι παίκτες του Εργοτέλη που με κάθε ευκαιρία κάνανε οποιαδήποτε ηλιθιότητα κυκλοφορεί στην πιάτσα και καταστρέφει το ποδόσφαιρο, έφταιγε ο διαιτητής που τους τα επέτρεπε όλα αυτά και σε αρκετές φάσεις είχε χάσει κυριολεκτικά την μπάλα σφυρίζοντας οτι του κατέβαινε, έφταιγαν οι παίκτες μας που δίπλα στους αντιπάλους τους μοιάζανε με αδύναμους έφηβους και πέφτανε με το παραμικρό κάτω χάνοντας σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις της μπάλας. Μέχρι και ο Κούπερ με προβλημάτισε σήμερα τόσο με την αντικατάσταση του Φατί όσο και με την ανοχή που δείχνει στις επαναλαμβανόμενες κακές εμφανίσεις της ομάδος μας. Δηλαδή εαν το θέμα είναι να πεισθούμε οτι η μεγαλειώδης εμφάνιση κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης ήταν ένα πυροτέχνημα και οι πραγματικές μας δυνατότητες πλησιάζουν περισσότερο σε αυτά που έχουν φανεί στα τελευταία 2 παιχνίδια  τότε νομίζω οτι οι παίκτες μας είναι πολύ κοντά στο να πετύχουν το στόχο τους. Στο Α ημίχρονο όπου η ομάδα μας δεν είχε αριθμητική υπεροχή ο Εργοτέλης σίγουρα είχε τον πρώτο λόγο και ενα δεν μιλούσαμε για τον "Τέλη" τότε σίγουρα τα σχόλια που θα κυκλοφορούσαν για τους αντιπάλους μας θα ήταν πολύ πιο κολακευτικά. Βέβαια παρά την πολύ καλή παρουσία των Κρητικών στο Α ημίχρονο με την όλη τους απαράδεκτη συμπεριφορά δεν κατάφεραν να διώξουν την ρετσινιά της μικρής ομάδος και ίσως στο τέλος να πήραν αυτό που τους άξιζε. Απο την άλλη η δική μας ομάδα αν και δημιούργησε κάποιες καλές φάσεις όλες απο προσωπικές ενέργειες δεν μπορώ να βρω κάποιο 5λεπτο που να λειτούργησε σωστά, να αναπτύχθηκε με ορθό τρόπο και να έκανε τον αντίπαλο να αισθανθεί οτι απειλείται και ας έπαιξε ολόκληρο ημίχρονο με παίκτη παραπάνω. Μοναδική εξήγηση για αυτήν συμπεριφορά της ομάδος μας δεν βρίσκω άλλη απο αυτήν την κακή νοοτροπία που μας ακολουθεί εδώ και χρόνια με τους παίκτες μας να θεωρούν τους εαυτούς τους "πετυχημένους"  και "ολοκληρωμένους" με επιτυχίες σαν την πρόκριση στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, την πρόκριση στους ομίλους του Europa League, την έξοδο στην Ευρώπη την τεράστια νίκη επι της Ατλέτικο... Όλα τα παραπάνω είναι σίγουρα επιτυχίες που μας κάνουν χαρούμενους αλλά ουσιαστικά είναι σκαλοπάτια όπου οδηγούν στην κορυφή, εκεί δηλαδή που οραματιζόμαστε τον ΑΡΗ μας. Πρέπει επιτέλους όλοι στην ομάδα να καταλάβουν οτι η έξοδος στην Ευρώπη πρέπει να θεωρείται δεδομένη και οτι στόχος μας πρέπει να είναι εκτός απο την καλή Ευρωπαϊκή πορεία ένας τίτλος που δυστυχώς με νοοτροπίες σαν και αυτή που δείχνουν οι παίκτες μας μετά το παιχνίδι με την Ατλέτικο δύσκολα να έρθει. Με όλους αυτούς που διαφωνούν εντελώς μαζί μου το μόνο που μπορώ να πω είναι οτι στην Ελλάδα ζούμε όπου όλα μπορούμε να τα παρουσιάζουμε όπως θέλουμε, στο Ελληνικό πρωτάθλημα αγωνιζόμαστε όπου το μόνο που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα άρα  αυτό το 1-0 στο φινάλε μπορούμε να το πανηγυρίσουμε ολόψυχα... Τώρα βέβαια τι θα γίνει εαν συνεχιστούν αυτές οι εμφανίσεις απέναντι σε πιο δυνατούς αντιπάλους που παίζουν ακόμη πιο σκληρά απο τον Εργοτέλη και "παραδοσιακά" έχουν την εύνοια της διαιτησίας είναι ενα άλλο ερώτημα...

[youtube=

Όπως όλα δείχνουν και σύμφωνα με λεγόμενα του προπονητή μας στην πρόσφατη συνέντευξη τύπου ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ είναι αποφασισμένος να μην επιτρέψει να ξαναδούμε εμφάνιση ανάλογη με αυτήν της προηγούμενης εβδομάδος απέναντι στον Πανιώνιο που παρόλο που η ομάδα μας ηττήθηκε απο ένα γκολ οφσάιντ ήμασταν κάτι παραπάνω απο τραγικοί. Αυτό δεν σημαίνει οτι ο Κούπερ ξαφνικά έπαψε να έχει εμπιστοσύνη στους παίκτες του και θα αλλάξει τα πλάνα του αντιθέτως θα συνεχίσει τις αρκετές αλλαγές "τιμωρώντας" όλους αυτούς που δείξανε αδιαφορία και επιβραβεύοντας αυτούς που όχι μόνο είναι καλοί στα παιχνίδια αλλά και καθημερινά στις προπονήσεις. Κάτι τέτοιο πιθανόν να σημαίνει να δούμε εκτός αρχικής ενδεκάδας τους Τόχα και Νέτο με τον τελευταίο να μην θυμίζει σε τίποτα τον παίκτη των προηγούμενων χρόνων που αναμφισβήτητα ήταν ένας απο τους κορυφαίους της ομάδος. Ο ΑΡΗΣ έχει ανάγκη τον καλό Νέτο αλλά θα πρέπει να καταλάβει και ο ίδιος οτι η θέση του δεν είναι "ρεζερβέ" σε καμιά περίπτωση. Και εαν ο Βαγκελί συνεχίσει με εμφανίσεις ανάλογες με αυτές κόντρα στην Ατλέτικο τότε όλοι μας θα πρέπει να αισθανόμαστε περισσότερο χαρούμενοι και λιγότερο προβληματισμένοι με την παρουσία του Βραζιλιάνου απο την αρχή της χρονιάς. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Τόχα που προσπαθεί να μας πείσει οτι οι καλές εμφανίσεις του στα πρώτα παιχνίδια ήταν ενα "πυροτέχνημα"... Απο εκεί και πέρα πολύ πιθανό να δούμε τον Κάλβο να επιστρέφει παρά την απουσία του αλλά και τον Φατί να ξεκινάει απο την αρχή. Για την κορυφή της επίθεσης παρτενέρ του Κόκε εκτός απροόπτου θα είναι ο Ρουίζ μιας και στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο ήταν απο τους ελάχιστους διακριθέντες. Κάτω απο τα δοκάρια θα δούμε τον Χουανμα που παρόλο το λάθος του που οδήγησε στο οφσάιντ γκολ άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις στην πρώτη του παρουσία. Μεδνρινός και Πρίττας λογικά θα διεκδικήσουν την θέση δίπλα στον Φατί και ο Γκιάρο θα επιστρέψει στο κέντρο της άμυνας όπου η απουσία του έγινε κάτι παραπάνω απο αισθητή. Το σίγουρο είναι οτι όποιοι και αν αγωνιστούν αύριο εαν παρουσιαστούν συγκεντρωμένοι τότε δεν θα έχουν κανέναν πρόβλημα απέναντι στον Εργοτέλη. Ότι πλάνο και αν έχει ετοιμάσει ο Καραγεωργίου που πάντα δείχνει ιδιαίτερο ζήλο στα παιχνίδια κόντρα στον ΑΡΗ εαν εμείς είμαστε αυτοί που πρέπει τότε η νίκη θα έρθει εύκολα και όλοι μας θα περάσουμε ένα ευχάριστο απόγευμα. Δεν υπάρχουν περιθώρια για απώλειες ιδίως σε παιχνίδια σαν και αυτό και η ομάδα μας θα πρέπει πάση θυσία να κερδίσει. Εμείς όπως κάθε Κυριακή που ο Θεός παίζει στον ναό του θα είμαστε στις θέσεις μας και θα περιμένουμε να απολαύσουμε άλλη μια νίκη σε ενα ευχάριστο κιτρινόμαυρο Σαββατοκύριακο που επιτέλους θα έχουμε διπλό ραντεβού σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ! Γιατί όπως και να το κάνουμε χωρίς ΑΡΗ δεν γίνεται... ΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΔΩ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ, ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

Έχουν περάσει σχεδόν 6 χρόνια απο την κατάκτηση του τελευταίου μας τίτλου  όταν στην Λαμία η ομάδα μας απέναντι στον Ολυμπιακό έκανε αυτό που ξέρει σχεδόν καλύτερα απο οποιαδήποτε ομάδα στην Ελλάδα και σήκωσε την κούπα. Ωραίες στιγμές που όλοι μας ανυπομονούμε να ζήσουμε είτε μιλάμε για κύπελλο Ελλάδος, Ευρώπης και γιατί όχι κάποια στιγμή και το πρωτάθλημα. Για να γίνει αυτό θα πρέπει σε κάθε μάχη που θα δίνει ο Αυτοκράτορας να είμαστε στο πλευρό του και με την φωνή μας να υπενθυμίζουμε στους παίκτες μας το χρέος που έχουν απέναντι στην ιστορική φανέλα που φοράνε. Έτσι λοιπόν αύριο στις 18.00 θα πρέπει το Παλέ να γεμίσει και να νιώσουν οι παίκτες οτι φέτος θα έχουν και τον έκτο και δυνατότερο παίκτη της ομάδος δίπλα τους. Η αρχή έγινε την Τετάρτη στις Σέρρες όπου το μικρό γήπεδο των Ικάρων Σερρών σείστηκε απο την ιαχή "ΑΡΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΕΡΡΕΣ ΣΟΥΠΕΡ 3!" με τα αδέλφια να δίνουν βροντερό παρών. Πλέον είναι η σειρά μας. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν, ο αντίπαλος δεν μας ενδιαφέρει και το μόνο που πρέπει να έχουμε όλοι στο μυαλό μας είναι οτι αγωνίζεται ο ΑΡΗΣ μας στο θρυλικό Παλέ και αυτό απο μόνο του τα λέει όλα. Όποιος δεν μπορεί να το καταλάβει ας κάτσει και φέτος σπίτι στον καναπέ του και να το δει απο την ΕΤ1 μιας και υπάρχει τηλεοπτική κάλυψη. Εμείς που θέλουμε να ξαναδούμε τον ΑΡΗ πρώτο θα είμαστε και πάλι εκεί. Και δεν μιλάμε για απλό παιχνίδι αλλά για το πρώτο εντός έδρας παιχνίδι της χρονιάς που τυχαίνει να είναι για την πρόκριση στην επόμενη φάση του κυπέλλου απέναντι σε μια μαχητική ομάδα σαν το Περιστέρι που πέρσι τερμάτισε ψηλότερα απο εμάς στην τελική κατάταξη. Δεν θα είναι εύκολο παιχνίδι μιας και  βρισκόμαστε στην αρχή και το ρόστερ δεν έχει κλείσει. Μάλιστα οι παίκτες που αναμένεται να έρθουν θα έχουν σημαντικό ρόλο στην ομάδα και όχι απλή ενίσχυση του πάγκου της ομάδος. Με την ομάδα του Περιστερίου επιστρέφει και ο "αγαπημένος" μας Πεδουλάκης που κατα το πρόσφατο παρελθόν πολλοί δημοσιογράφοι είχαν και το θράσος να μας τον "πασάρουν" και για προπονητή στον ΑΡΗ μας... αλλά ούτε στο όνειρο του... Επειδή είναι πρώτο παιχνίδι θα πρέπει να είμαστε και εμείς προσεκτικοί και σε καμιά περίπτωση να μην παρασυρθούμε απο τις συνήθεις προκλήσεις του συγκεκριμένου προπονητή αλλά και να μην απογοητευτούμε εαν απο την αρχή ο αγώνας δεν κυλάει όπως θέλουμε. Ο κόσμος του ΑΡΗ  ξέρει τι πρέπει να κάνει και καταλαβαίνει την δύναμη που στέρησε απο τον Αυτοκράτορα με την μικρή παρουσία του στο γήπεδο τα προηγούμενα χρόνια. Οτι έγινε έγινε πέρσι, τα αφήνουμε όλα πίσω μας και ανυπομονούμε να δούμε το σύνολο που έχει ετοιμάσει ο Σάρον Ντρούκερ, να καλωσορίσουμε τους νέους παίκτες που ήρθαν φέτος στην ομάδα και να τους θυμίσουμε οτι ΟΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΧΟΣ ΓΙΑΤΙ ΑΡΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ!

Λίγα 24ώρα μετά τον μεγαλειώδη θρίαμβο επι της Ατλέτικο Μαδρίτης ήρθε η απότομη προσγείωση στην μίζερη Ελληνική πραγματικότητα της σούπερλιγκας όχι εξαιτίας κάποιου Δαλούκα ή ενός "διαστημικού" Πανιωνίου αλλά εξαιτίας της παρουσίας της ομάδος μας μέσα στο γήπεδο όπου θύμισε άλλες εποχές και έβγαλε προς τα έξω μια αρρωστημένη νοοτροπία που κάποια στιγμή θα πρέπει επιτέλους να αποβάλουμε μια και καλή απο τον ΑΡΗ μας. Σημαντικό στοιχεία μιας μεγάλης ομάδας είναι η σταθερότητα στην απόδοση, ο ξεκάθαρος αγωνιστικός προσανατολισμός αλλά και το πάθος για την νίκη ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο αλλά και την σημασία του αγώνα. Δυστυχώς ο ΑΡΗΣ μας δεν είχε τίποτα απο τα παραπάνω και μάλλον όλοι μας θα πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί που δεν διασυρθήκαμε. Βέβαια ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να εξελιχθεί ενα παιχνίδι γιατί πιθανόν ένα γρήγορο γκολ του Πανιωνίου που το δικαιούταν σίγουρα στο Α ημίχρονο μπορεί και να μας ξυπνούσε όπως κατα κάποιο τρόπο μας ξύπνησε και η αποβολή του Ναφτί μιας και ο ΑΡΗΣ έκανε αισθητή την παρουσία του μέσα στο γήπεδο μονάχα μετά την αποβολή του Ναφτί χωρίς φυσικά να φταίει ο Τυνήσιος για εως τότε τραγικότατη απόδοση της ομάδος. Φυσικά η διοίκηση θα πρέπει να ασχοληθεί με την περίπτωση του Ναφτί μιας και είναι ανεπίτρεπτο μετά απο όλη την ιστορία που έγινε τις προηγούμενες εβδομάδες με τον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή και τον αποκλεισμό του απο τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις αυτός να αντιδρά έτσι στις προκλήσεις των αντιπάλων και να αφήνει την ομάδα με 10 παίκτες.  Με εξαίρεση τους Σηφάκη, Χουανμά(παρά το λάθος του) που ήταν σίγουρα οι κορυφαίοι για την ομάδα μας αλλά και τους Μενδρινό, Λαζαρίδη, Μισελ, Φατί, Ρουίζ που προσπάθησαν να αλλάξουν την ροή του παιχνιδιού οι υπόλοιποι μοιάζανε σαν σταματημένοι κώνοι στην προπόνηση του αντιπάλου. Σε άλλο γήπεδο ο Χαβίτο, μετριότατος ο Νέτο, ανούσιος ο Ναφτί, τραγικές τοποθετήσεις και χαζά φάουλ όπως πάντα  απο τον Κουλουχέρη, εκνευριστικά φλύαρος και soft ο Τόχα, αόρατος ο Αραβίδης, ανήμπορος να κάνει κάτι μόνος του στην επίθεση ο Τσέζαρεκ... Τώρα βέβαια για να έρθουμε στην ουσία νομίζω οτι το γκολ που έκρινε την αναμέτρηση(στο οποίο έχω την εντύπωση οτι υπάρχει υποψία για offside) ήρθε απο μια άτυχη στιγμή του εξαιρετικού Χουανμα που αντι να διώξει την μπάλα προσπάθησε να την πιάσει και του γλίστρησε αλλά θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι ο Πανιώνιος είχε τουλάχιστον αντίστοιχες 5-6 άτυχες φάσεις που θα μπορούσε να σκοράρει αλλά η μπάλα και οι τερματοφύλακες μας δεν του έκαναν το χατίρι έτσι αυτό που μένει είναι η πίκρα όχι τόσο για την ήττα αλλά για την απαράδεκτη εμφάνιση της ομάδος μας. Και για να μην είμαστε άδικοι με τους παίκτες μας τεράστια ευθύνη σήμερα έχει και ο Κούπερ μιας και αυτός πρώτα απο όλους πήρε το ρίσκο της 11άδας, μιας 11αδα ακόμη πιο περίεργης απο αυτήν που είδαμε στην Καβάλα αλλά και ενα πλάνο που τουλάχιστον έμοιαζε ηττοπαθητικό. Νομίζω οτι ήταν φανερό οτι η πρόθεση του Κούπερ σήμερα ήταν να κρατήσουμε την εστία μας ανέπαφη και να χτυπήσουμε στην αντεπίθεση. Τώρα εαν παίζεις φοβισμένα με αντεπιθέσεις κόντρα σε αντιπάλους σαν τον Πανιώνιο και αυτός είναι ο σωστός ο τρόπος για να κερδίσεις τέτοια παιχνίδια τότε παω πάσο... Μπορεί η μέτρια απόδοση της ομάδος μας στο ματς με τον βάζελο  να πέρασε αδιάφορα λόγο της καταλυτικής παρουσίας του Δαλούκα που έκρινε την αναμέτρηση αλλά ελπίζω  το σημερινό αποτέλεσμα να γίνει μάθημα σε όλους στην ομάδα και να δούμε επιτέλους μια ομάδα με συνοχή που θα έχει συνέχεια απο παιχνίδι σε παιχνίδι και όχι κάθε φορά να μας εκπλήσσει είτε θετικά όπως την Πέμπτη είτε αρνητικά όπως σήμερα. Κρίμα για τα παλικάρια που κάναν τόσα χιλιόμετρα και είχαν όπως όλοι μας άλλη "διάθεση" για το σημερινό παιχνίδι...