Όπως σωστά είχαν επισημάνει όλοι οι "ειδήμονες" του μπάσκετ αυτοι οο μικροί τελικοί ανάμεσα στην αγαπημένη μας ομάδα και τον συμπολίτη  μαγνητίζουν το ενδιαφέρον και μας αναγκάζουν  να αναβιώσουμε πιο παλιές εποχές πολύ πιο ωραίες(όσο αφορά τα μπασκετικά δρώμενα τουλάχιστον) όπου τα ντέρμπι αυτά σε αντίθεση με τα σημερινά καθόριζαν πρωταθλητές και κυπελλούχους και όχι την κατάκτηση μιας 3ης θέσης που πιθανόν να αντιστοιχεί στην Ευρωλίγκα. Η ξεκάθαρη όμως ομοιότητα που έχει μείνει αναλοίωτη στον χρόνο είναι ο νικητής αυτών των αναμετρήσεων που είναι ο ΑΡΗΣ μας! Μπορεί κάποιος να πει ότι προτρέχω μιας και υπάρχει ακόμη το παιχνίδι της Κυριακής μπροστά μας αλλά εάν καταφέρουμε και χάσουμε μέσα στο κατάμεστο Παλέ από τον μπάογκ των δυόμιση παικτών... ε τότε τι να πω? Μάλλον θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας... Φυσικά όλα αυτά υποθετικά γιατί στην πράξη έχει φανεί αυτό που λέγαμε όλοι από την αρχή. Υπάρχει διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες και εύκολα ή δύσκολα θα πετύχουμε τον στόχο μας. Τώρα θα είναι ο Χατζηβρέτας που θα πρωταγωνιστήσει, θα είναι ο Χαραλαμπίδης, θα είναι ο Μπράουν , θα είναι ο Σλούκας ή ο Μπάβτσιτς? Καμία σημασία δεν έχει μιας και σε σχέση με το μονόπλευρο παιχνίδι των αντιπάλων μας εμείς έχουμε εναλλακτικές λύσεις και μπορούμε ακόμη και κατά την διάρκεια του αγώνα να δούμε διαφορετικούς πρωταγωνίστες, ικανούς να μας χαρίσουν την νίκη. Ακόμη υπάρχει και η βελτίωση στο "διάβασμα" του αγώνα όπου παιχνίδι με παιχνίδι βλέπουμε τον Λ.Σούμποτιτς να διορθώνει στο μέτρο του δυνατού κάποια κακώς κείμενα και η εικόνα της ομάδος μας ελαφρώς να βελτιώνεται. Ταπούτος και Γουίντερς μάλλον θα είναι στην διάθεση του προπονητή και εφόσον χρειασθεί(ελπίζουμε να μην χρειασθεί) θα χρησιμοποιηθούν. Μπορεί και στο πρώτο παιχνίδι στο Παλέ να υπήρχε πριν τον αγώνα η αίσθηση σε όλους μας ότι με τον κόσμο να γεμίζει κάθε σπιθαμή του γηπέδου οι παίκτες μας θα παίρνανε μια εύκολη νίκη(κάτι που δεν έγινε) αλλά όπως φάνηκε εκεί έπαιξε βασικό ρόλο το άγχος. Ένα άγχος που υπήρχε από την σειρά αυτών των αγώνων για τον απλό λόγο ότι ο ΑΡΗΣ μας παρά το μειονέκτημα έδρας ήταν το ξεκάθαρο φαβορί. Αυτό το άγχος πλέον θέλω να πιστεύω ότι με την νίκη στην Πυλαία εξανεμίστηκε και έτσι δεν υπάρχει κάποιο εμπόδιο ώστε οι παίκτες μας να δείξουν την ανωτερώτητα τους και να φτάσουν σε μια εύκολη νίκη. Μια νίκη που θα χαρίσει ικανοποίηση σε όλους τους Αρειανούς αλλά πολύ περισσότερο σε όλους αυτούς που στήριξαν τον μπασκετικό ΑΡΗ όλα αυτά τα χρόνια παρά τα "εκτρώματα" που βλέπαμε κατά καιρούς μέσα στο γήπεδο. Ας ελπίσουμε όλα να εξελιχθούν καλά και αυτή η νίκη να αποτελέσει το εναρκτήριο λάκτισμα για μια σειρά διοικητικών εξελίξεων που θα οδηγήσει τον ΑΡΗ σε μια νέα εποχή σαφώς καλύτερη από αυτή των τελευταίων χρόνων που συναγωνιζόμαστε ομάδες από γειτονιές της Αθήνας και συμπολίτες υπο καθεστώς πτώχευσης... Όλοι στο Παλε να τους "γλεντήσουμε" για άλλη μια φορά!

Με έναν Χατζηβρέτα από τα παλιά που έπαιξε επιτέλους σαν πραγματικός αρχηγός "γκρεμίζοντας" τα όνειρα των οπαδών του συμπολίτη και οδηγώντας  την ομάδα μας σε μια σπουδαία νίκη. Αρκετές φορές έχουμε καταφερθεί κατά του Χάτζηβρέτα για την τραγική του απόδοση αυτά τα 2 χρόνια περίπου που φοράει την φανέλα της ομάδος μας αλλά σήμερα έκανε όλα αυτά που ελπίζαμε να δούμε από αυτόν τον παίκτη όταν ήρθε στον ΑΡΗ μας. Είχε καθαρό μυαλό, είχε πάθος και δεν φοβήθηκε σε κανένα σημείο του αγώνα κουβαλώντας κυριολεκτικά την ομάδα στις πλάτες με καθοριστικά καλάθια όταν η μπάλα έκαιγε. Η ηδονή που νιώσαμε όταν έκανε το 62-56 λίγο πριν το φινάλε όπου έκρινε ουσιαστικά την αναμέτρηση δεν περιγράφεται. Μπορεί και πάλι να μην εντυπωσιάσαμε αλλά σήμερα όλοι οι παίκτες που αγωνίστηκαν  έδειξαν πάθος, δύναμη και ιδιαίτερη διάθεση σε άμυνα και ριμπάουντ όπου ήταν το κλειδί της νίκης.  Ούτε σήμερα ο Σούμποτιτς εμπιστεύτηκε άλλους παίκτες με ελάχιστη εξαίρεση τον Τσαιρέλη που λόγο της απουσίας του Ταπούτου αλλά και την ανυπαρξίας  του Κασίροβ τον χρησιμοποίησε για 15΄χωρίς όμως και αυτός να έχει ουσιαστική προσφορά. Αυτό όμως που υπήρχε διαφορετικό σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια  εκτός από την προσήλωση στην άμυνα ήταν και η ξεκάθαρη διάθεση των περιφερειακών μας να τρέξουν το παιχνίδι και να βγουν σε πιο γρήγορες επιθέσεις και  στον αιφνιδιασμό με την πρώτη ευκαιρία. Επίσης πέρασαν αρκετές φορές την μπάλα μέσα στο καλάθι με τον Κίνγκ να αξιοποιεί τις περισσότερες πάσες αλλά να πετυχαίνει και καλάθια από δεύτερες ευκαιρίες και επιθετικά ριμπάουντ.  Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να κάνουμε για ακόμη μια φορά στον Κώστα Σλούκα που σήμερα ίσως να πραγματοποίησε  την καλύτερη του εμφάνιση με τα χρώματα του ΑΡΗ. 15 πόντοι με σχετικά καλά ποσοστά, 8 ριμπάουντ(!!!!), 6 ασίστ, 3 κλεψίματα και μόλις 1 λάθος σε 36' είναι άκρως εντυπωσιακά στατιστικά!Αυτό που είχε ειπωθεί από όλους στην αρχή αυτών των αγώνων ήταν ότι ο ΑΡΗΣ έχει πιο πλούσιο ροστερ και αυτό φάνηκε περίτρανα σήμερα. Μπορεί λοιπόν Χαραλαμπίδης και Μπάβτσιτς που ήταν οι πρωταγωνιστές της προηγούμενης αναμέτρησης να μην ήταν σε καλή ημέρα και μαζί με τους Ταπούτο που ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες όλης της σεζόν και τον  Γουίντερς που μπορούσε να δώσει κάποιες λύσεις και απουσίαζαν να είχαμε σημαντικές απουσίες αλλά φάνηκε ότι έστω και 2-3 παίκτες να παίξουν  σύμφωνα με τις δυνατότητες τους αυτόν τον μπάογκ τον έχουμε. Και μάλιστα και μέσα στο σπίτι τους με τους διαιτητές και πάλι να κάνουν τα δικά τους. Γιατί φυσικά δεν τρώμε τον πρόλογο που προσπαθούν να περάσουν περί αδικίας μιας και είδαμε πεντακάθαρα αντιαθλητικά φάουλ να δίνονται απλά, τραβήγματα και αγκαλιές να μην δίνονται φάουλ και το καλάθι και φάουλ πριν καν ξεκινήσει την προσπάθεια ο αντίπαλος να έχει γίνει παράδοση. Εντύπωση μου προκάλεσε και η τηλεοπτική μετάδοση του αγώνα όπου αρκετές φάσεις εις βάρος τις ομάδος μας περνούσαν στα ψιλά και δεν τις βλέπαμε ούτε σε replay. Και φυσικά όπως συνηθίζεται σε αυτό το γήπεδο όταν άρχισε να "βρέχει" αντικείμενα κατά διαβολική σύμπτωση χάθηκε η εικόνα του συνδρομητικού  και το μόνο που είδαμε κάτι καπνούς από μια κροτίδα στον πάγκο του ΑΡΗ από μια λήψη από την γωνία του γηπέδου...   Τέλος να κάνω μια αναφορά στο  "Μια ζωή πελάτες"  που ήταν ο τίτλος της γνωστής φυλλάδας( που καθιερώθηκε ως καθημερινή εφημερίδα με τις επιτυχίες του Αυτοκράτορα) πριν λίγες ημέρες  ακριβώς μετά το πρώτο παιχνίδι στην Πυλαία όπου ο συμπολίτης χάρη στην βοήθεια του Γκόντα και της παρέας του είχε κάνει το 1-0.  Προφανώς για να έχουμε μια ντουζίνα από τίτλους κόντρα στην συγκεκριμένη ομάδα και για να φεύγουμε για ακόμη μια φορά με το διπλό από το "παλατάκι" μάλλον θα πρέπει να είμαστε πρώτης τάξεως πελάτες και για αυτό με κάθε ευκαιρία και κάθε τρόπο  μας δείχνουν την "αγάπη" τους με ανοιχτές αγκάλες και όχι μόνο... Μετά λοιπόν το διπλό στο mpaogk sports klarena έρχεται η ώρα του Παλέ όπου εκεί η νίκη δεν χάνεται με τίποτα και με τον κόσμο να κρέμεται σαν τσαμπιά από πάνω τους το τρανζίστορ θα αρχίζει να παίζει σε γνωστούς ρυθμούς! Αφού τους αρέσει τόσο να μην τους το χαλάσουμε το χατήρι!

ΥΓ. Άραγε θα ξαναέρθει ο Μπάνε για να θυμηθούμε παλιές εποχές και ωραίες στιγμές όπου όλο το  Παλέ τραγουδούσε το γνωστό άσμα "Αστα να πάνε Μπάνε..."?

Το 1-1 έγινε όχι όσο εύκολα πιστεύαμε αλλά αυτό που μετράει είναι η νίκη που λογικά μετατοπίζει το άγχος στους αντιπάλους μας που πλέον με την πλάτη στο τοίχο θα προσπαθήσουν να μας σταματήσουν. Κάτι όμως που δεν πρέπει να τους αφήσουμε και εκμεταλλευόμενοι την καλή ψυχολογία που αποκτήσαμε από την νίκη της Κυριακής μπροστά στον κόσμο της ομάδος μας να πάρουμε κεφάλι σε αυτήν την σειρά αγώνων και ξεκάθαρο προβάδισμα για την 3η θέση μιας και σε περίπτωση νίκης την Κυριακή το Παλέ θα είναι απλά το "χωνευτήριο" των ονείρων  των οπαδών του συμπολίτη. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά και το μόνο που χρειάζεται για να φύγουμε νικητές από την Πυλαία είναι σοβαρότητα για 40'. Ακόμη δεν είδαμε τον ΑΡΗ ούτε να παίζει την άμυνα που μας έχει δείξει ότι μπορεί αλλά ούτε και να αξιοποιεί το βάθος του πάγκου που έχει σε σχέση με τον συμπολίτη. Σίγουρα οι απουσίες των Ταπούτο και Γουίντερς μειώνουν τις επιλογές αλλά και πάλι υπάρχουν παίκτες στον πάγκο σαν τους Βεργίνη, Τσαϊρελη, Χρυσικόπουλο και Κουμπούρα  που και σαν σάκοι προπόνησης να χρησιμοποιηθούν σίγουρα θα μπορέσουν τουλάχιστον να κουράσουν τους αντιπάλους τους στα προσωπικά μαρκαρίσματα. Επίσης είναι αστείο να μην υπολογίζονται από τον Λ.Σούμποτιτς όταν αντίπαλος μας είναι μια ομάδα που αναγκαστικά μοιράζει τον χρόνο συμμετοχής σε παίκτες της ποιότητας του Αποστολίδη, Δέδα, Γιαννακίδη, Καλέ κτλ. Πρέπει επιτέλους να "ξεκολλήσει" και ο προπονητής μας από τις εμμονές του και να ρίξει στην μάχη όλα του τα όπλα. Περί ατμόσφαιρας κτλ. νομίζω ότι αυτήν την φορά έχοντας πάρει και μια πρώτη γεύση από το πρώτο παιχνίδι όπου δεν υπήρχε κάτι το ιδιαίτερο οι παίκτες μας θα μπορέσουν να αισθανθούν ακόμη πιο άνετα και αυτήν την φορά να ολοκληρώσουν αυτό που δεν τους άφησε ο Γκόντας και η παρέα του στο πρώτο παιχνίδι. Και μια που μιλάμε για την διαιτησία νομίζω ότι όλοι έχουμε καταλάβει τον ξεκάθαρο ρόλο που προσπαθεί να παίξει σε αυτήν την σειρά αγώνων κάτι που σημαίνει ότι θα πρέπει να είμαστε ακόμη πιο δυνατοί για να νικήσουμε και αυτούς. Ένας λόγος παραπάνω για να ρίξει όλους τους παίκτες στην μάχη ώστε να μην αγχωθούμε με γρήγορα φάουλ όπως έγινε στο πρώτο παιχνίδι με τους Κασίροβ και Χατζηβρέτα όπου ουσιαστικά κάπως έτσι βγήκαν από νωρίς εκτός ρυθμού.  Μπορεί στα δυο πρώτα παιχνίδια οι ομάδες με βάση την εξέλιξη των αγώνων να έδειξαν ισοδύναμες αλλά όλοι μπορούμε να καταλάβουμε ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά μιας και εμείς σε αυτούς τους αγώνες στερηθήκαμε την βοήθεια των ψηλών κάτω από τα καλάθια μιας και Κίνγκ και Κασίροβ ήταν ανύπαρκτοι σε όλους τους τομείς. Όλα για όλα λοιπόν αύριο στην Πυλαία έτσι ώστε να οργανωθεί μια φιέστα την ερχόμενη Κυριακή στο Παλέ και μια προβληματική χρονιά να κλείσει τουλάχιστον με γλυκό τρόπο. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ!

Μπορεί όπως είπε ο Λευτέρης Σούμποτιτς να περίμενε μια τέτοια εξέλιξη στο παιχνίδι και μια αγχωτική νίκη όπως ήρθε αλλά η αλήθεια είναι ότι εμείς περιμέναμε να δούμε ένα αισθητά βελτιωμένο ΑΡΗ και κάτι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με αυτό που είδαμε πριν λίγες ημέρες στο κρατικό της Πυλαίας. Αντιθέτως το μόνο διαφορετικό που είδαμε ήταν η βελτίωση στην απόδοση του Χαραλαμπίδη και του Μπάβτσιτς που μαζί με τον Σλούκα ήταν αυτοί που πήραν την ομάδα στις πλάτες τους πετυχαίνοντας τους 55 από τους 73 πόντους.  Συγχαρητήρια θα πρέπει να δώσουμε στον Σλούκα τόσο για το πάθος που έδειξε πάνω στο μαρκάρισμα του Μάρσαλ αλλά και την προτελευταία επίθεση με την εξαιρετική ασίστ στον Μπάβτσιτς που ουσιαστικά καθάρισε το παιχνίδι. Μια άλλη διαφορά σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι ήταν και η διαιτησία του αγώνα όπου σε γενικές γραμμές τα πήγε καλά αλλά στην 4η περίοδο ξαφνικά άρχισαν τα "περίεργα" με αποκορύφωμα το καλάθι και φάουλ του Αποστολίδη, το φάουλ στα ριμπάουντ στην επόμενη φάση αλλά και τα 3 φάουλ σε μια επίθεση που έδωσαν από το πουθενά το δικαίωμα για βολές στον μπάογκ.  Αυτή η διαιτησία που είδαμε στο αποψινό παιχνίδι είναι μια απόδειξη ότι το πρόβλημα με τους διαιτητές δεν είναι τόσο οι "καυτές" έδρες αλλά μάλλον οι εξωτερικές επιρροές γιατί σε διαφορετική περίπτωση αποκλείεται να βλέπαμε τέτοια σφυρίγματα στην τελευταία περίοδο και ιδίως όταν το παιχνίδι είχε φτάσει σε οριακό σημείο. Δεν θα πρέπει να εφησυχάσουμε ότι όλα θα εξελιχθούν θετικά στα επόμενα παιχνίδια μιας και η διαιτησία δείχνει ιδιαίτερα εχθρική στα πρώτα 2 παιχνίδια της σειράς.  Σίγουρα οι παίκτες μας κάνανε το χρέος τους σήμερα αλλά δεν νομίζω να έμεινε κανείς ικανοποιημένος από την συνολική παρουσία της ομάδος. Άλλωστε έχουμε δει σαφώς καλύτερο ΑΡΗ από τον σημερινό όπως και πολύ καλύτερο κοουτσάρισμα από τον Λ.Σούμποτιτς που με κάποιες εμμονές στα τελευταία παιχνίδια βλέπουμε έναν ΑΡΗ μονόπλευρο χωρίς την απαραίτητη ενέργεια και προσήλωση στην άμυνα. Δεν ξέρω τελικά εάν αυτή η νίκη θα μας δώσει το ψυχολογικό προβάδισμα για την συνέχεια ή ο μπάογκ σήμερα απέδειξε ότι δεν υπάρχει διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των 2 ομάδων αλλά ευελπιστώ αυτή η βελτίωση που είδαμε σε μερικά σημεία να έχει και ανάλογη συνέχεια.  Εκπληκτική ατμόσφαιρα σήμερα στο Παλέ που ήταν σχεδόν γεμάτο. Χάρηκα ιδιαίτερα μιας και είδα πολλούς παλιούς σουπεράδες πρώτης γραμμής να βρίσκονται στο πλευρό του Αυτοκράτορα δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο ότι αυτές οι συμπεριφορές της ηγεσίας του συνδέσμου δεν χωράνε στον ΑΡΗ και ότι για την πλειοψηφία του κόσμου το πάνω από όλα ο ΑΡΗΣ ισχύει πάντα χωρίς εξαιρέσεις! Πλέον όλα θα παιχτούν την Τετάρτη γιατί εάν φτάσει η σειρά σε πέμπτο παιχνίδι τα πράγματα θα γίνουν πολύ δυσκολότερα. Μονόδρομος λοιπόν το διπλό στο κρατικό έτσι ώστε την άλλη Κυριακή η αναμέτρηση με τον συμπολίτη να αποτελέσει γιορτή!

Μπορεί πριν λίγες ημέρες τα "κοράκια" να μας στέρησαν την νίκη μέσα στην Πυλαία αλλά όλοι ξέρουμε ότι τα πράγματα την Κυριακή το απόγευμα θα είναι πολύ διαφορετικά. Από την μία αυτά τα φοβισμένα ανθρωπάκια με τα γκρι αποκλείεται να ξανακάνουν τα ίδια σε τόσο μεγάλο βαθμό μπροστά στον κόσμο του ΑΡΗ και από την άλλη όπως φάνηκε και στα παιχνίδια με το Μαρούσι αγώνα με αγώνα η ομάδα μας παρουσιάζεται πιο δυνατή. Αν λοιπόν με μια τόσο κακή διαιτησία, σε μια μέτρια αγωνιστικά ημέρα χάσαμε στις λεπτομέρειες μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας τότε σίγουρα ο μπάογκ δεν έχει την παραμικρή τύχη στο αυριανό παιχνίδι. Εγγύηση για την νίκη αποτελεί ο κόσμος της ομάδος που παρά την προσπάθεια που γίνεται από τον μεγαλύτερο σύνδεσμο του ΑΡΗ μας για να μην στηριχθεί η ομάδα όπως όλα δείχνουν το Παλέ θα θυμίζει κάτι από παλιά και οι αντίπαλοι μας θα νιώθουν τις ανάσες μας. Δεν θέλω να υποτιμήσω τον αντίπαλο αλλά νομίζω ότι μετά και την πρώτη αναμέτρηση τα πράγματα έχουν γίνει ξεκάθαρα και το μόνο που έχει να κάνει ο Λ.Σούμποτιτς είναι να προσαρμόσει έτσι την άμυνα του ώστε να περιορίσει ουσιαστικά 3 παίκτες, μιας και οι Μάρσαλ, Ντόζιερ και Γκετσέφσκι είναι η μοναδική απειλή για το καλάθι μας. Οι υπόλοιποι είναι πολύ λίγοι. Από εκεί και πέρα αρκετή βελτίωση θα πρέπει να δούμε στην κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση όπου στο πρώτο παιχνίδι κάναμε πολλά ανόητα λάθη αλλά και στις αλληλοκαλύψεις στην άμυνα μας που αρκετές φορές πιάστηκε βλακωδώς στον ύπνο. Δεν νομίζω ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ζητάμε από την ομάδα μας να υπερβάλει τις δυνάμεις για να πετύχει τους στόχους της αλλά απλά να επιβεβαιώσει μέσα στο γήπεδο την πεποίθηση όλων των μπασκετικών ότι ο ΑΡΗΣ μας είναι η καλύτερη ομάδα και αυτή που θα κερδίσει την σειρά. Βέβαια με ανησυχεί το γεγονός ότι η διοίκηση μας δείχνει σημάδια εφησυχασμού και αρκέστηκε σε καταγγελία μόνο για την "φιλοξενία" στο κρατικό και όχι για την διαιτησία την ίδια στιγμή που ο πρόεδρος του μπάογκ με το γνωστό ήθος που χαρακτηρίζει την πλειοψηφία των παραγόντων του συμπολίτη σχολίασε την τεχνική ποινή που δέχθηκε ο Μάρσαλ... Παρόλα αυτά εάν ο ΑΡΗΣ σε αυτό το δεύτερο παιχνίδι πραγματοποιήσει μια εμφάνιση ανάλογη με αυτήν στα 2 τελευταία παιχνίδια με το Μαρούσι τότε λογικά με το ψυχολογικό προβάδισμα που θα έχει θα μπορέσει την Τετάρτη να κάνει το μπρέικ μέσα στο κρατικό. Έτσι ώστε την άλλη Κυριακή(ή Σάββατο) να στήσουμε ακόμη ένα πάρτι στο Παλέ με επίτιμο καλεσμένο τον αγαπημένο μας "συμπολίτη". Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη τους εγωισμούς, τα Αρειανόμετρα και τις επιλεκτικές εξάρσεις υπερηφάνειας και ας κάνουμε αύριο το απόγευμα το καθήκον μας που δεν είναι άλλο από το να βρεθούμε στο Παλέ στο πλευρό του Αυτοκράτορα! ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Ο ΑΡΗΣ!

Σαν μια επανάληψη του αγώνα της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος είδαμε σήμερα όπου και πάλι οι διαιτητές επηρεασμένοι περισσότερο από εξωτερικούς παράγοντες(Οικονομιδής, Συμεωνίδης, ΚΕΔ και οι λοιποί δημοσιοσχεσίστες) παρά την καυτή ατμόσφαιρα (μιας και οι 3000 οπαδοί του συμπολίτη ήταν πολύ light) και έκαναν ότι τους κατέβαινε στο μυαλό για να χαρίσουν απλόχερα την νίκη στον μπαογκ. Όποτε οι διαιτητές αφήνανε το παιχνίδι να κυλήσει χωρίς πολλά σφυρίγματα η ομάδα μας έβρισκε ρυθμό και έπαιρνε το πάνω χέρι παρά την μέτρια απόδοση της από το ξεκίνημα του αγώνα. Έτσι λοιπόν στο δεύτερο δεκάλεπτο πήραν την απόφαση τα ανθρωπάκια με τα γκρι να λάβουν δράση και άρχισαν να σφυρίζουν το ένα φάουλ μετά το άλλο με αποτέλεσμα οι παίκτες του συμπολίτη να βρίσκουν τον δρόμο προς το καλάθι σχεδόν αποκλειστικά από την γραμμή των βολών. Παρά το διαιτητικό ξέσπασμα ο μπάογκ δεν μπόρεσε να ξεφύγει αλλά ήδη η μεγάλη ζημιά είχε γίνει μιας και Κασίροβ και Χατζηβρέτας είχαν βγει εκτός παιχνιδιού λόγο των πολλών γρήγορων φάουλ. Το έργο τους με τον Κασίροβ το ολοκλήρωσαν όταν σε μια ανύποπτη φάση όπου ο Γκετσέφσκι κινήθηκε απειλητικά προς τον Ρώσο σέντερ τον χρέωσαν με τεχνική ποινή και κάπως έτσι συμπλήρωσε 5 φάουλ έχοντας κάνει μόλις 1 υπαρκτό και τα υπόλοιπα να αποτελούν προκλητικές ερμηνείες των διαιτητών. Κάπως έτσι κυλούσε το παιχνίδι με εμφανέστατα βήματα, σπρωξίματα κάτω από το καλάθι, φάουλ και άλλα να μην δίνονται έτσι ώστε ο μπαογκ να διατηρεί ένα μικρό προβάδισμα. Όταν όμως τα πράγματα φτάσανε σε οριακό σημείο και το σκορ έφτασε στο 72-71 έπρεπε να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα. Έτσι λοιπόν μέσα σε μια φάση έχουμε τα εξής 1) η μπάλα φεύγει καθαρά από τα χέρια του Μάρσαλ και όχι από του Χατζηβρέττα, 2) Στην συνέχεια μετά την αλλαγή της μπάλας ο Μάρσαλ κάνει καθαρά διπλή τρίπλα 3) και στην προσπάθεια του να διατηρήσει την μπάλα πέφτει ξεκάθαρα πάνω στον Σλούκα τον οποίο τελικά τον χρέωσαν με φάουλ... Ένα παιχνίδι λοιπόν που αν και ντέρμπι σε όλη του την διάρκεια οι διαιτητές έβλεπαν μόνο από τους παίκτες μας φάουλ και μας χρέωσαν με 7 φάουλ περισσότερα και έδωσαν το δικαίωμα στον μπαογκ να βαρέσει 10 βολές περισσότερες... Φυσικά και η ομάδα μας παρουσιάστηκε αρκετά χαλαρή κυρίως στην άμυνα και στις επιστροφές όπου ήταν χαρακτηριστικά αργές κάτι που είχαμε επισημάνει και στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό. Μπράουν, Μπάβτσιτς, Σλούκας και Χατζηβρέτας σήκωσαν όλο το βάρος της επίθεσης ενώ όλοι υπόλοιποι ήταν κάτω του μετρίου. Γενικά στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα οι παίκτες μας δεν είχαν την απαραίτητη συγκέντρωση με αποτέλεσμα να κάνουν πολλά ανόητα λάθη και κάπως έτσι έληξε και το παιχνίδι με τον Σλούκα να πηγαίνει σε ένα δύσκολο λέιαπ αντί να πασάρει αριστερά στην γωνία στον αμαρκάριστο Μπάβτσιτς. Όπως και με το Μαρούσι έτσι και τώρα πιστεύω ότι ο ΑΡΗΣ θα επανέλθει πολύ πιο σοβαρός, διαβασμένος και πεισμωμένος και την Κυριακή θα φτάσει σε μια εύκολη νίκη κάτι όμως που δεν είναι αρκετό μιας και τα "κοράκια" δείξανε και σήμερα ξεκάθαρα ότι θα "παίξουν έδρα" και αυτό είναι κάτι με το οποίο θα πρέπει να ασχοληθεί η διοίκηση της ομάδος μας. Μπορεί λίγο πολύ όλοι μας να πιστεύουμε ότι δύσκολα 3 φορές οι διαιτητές να τους χαρίσουν την νίκη αλλά δυστυχώς στην χώρα που ζούμε έχει αποδειχθεί ότι και το πιο παράλογο, το πιο άδικο, το πιο τρελό μπορεί να γίνει πραγματικότητα προκειμένου να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένα συμφέροντα...

12 ολόκληρα χρόνια περάσανε από την τελευταία φορά που ΑΡΗΣ και μπαογκ διασταύρωσαν τα ξίφη τους για κάποιον υπαρκτό στόχο στο Ελληνικό πρωτάθλημα όσο και αν αυτός ο στόχος της 3ης θέσης που πιθανόν να οδηγεί στην Ευρωλίγκα(προκριματικά? ομίλους? μόνο η 3η? μήπως και η 4η? άγνωστο ακόμη...) να μοιάζει πολύ χαμηλός σε σχέση με την εποχή που αυτά τα παιχνίδια έκριναν τον πρωταθλητή και τον κυπελλούχο της Ελλάδος και ως γνωστόν αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ μας. Τελευταίο παιχνίδι ήταν αυτό στο Παλέ που ακολούθησε την "σπουδαία νίκη" στα χαρτιά για τον συμπολίτη χάρη στο ντοπάρισμα των Μιούρσεπ και Αγγελίδη όπου αν και νομικά ο ΑΡΗΣ είχε το δίκιο μιας και δεν είχε κοινοποιηθεί επίσημα όπως όφειλε η απόφαση τελικά ο συμπολίτης δικαιώθηκε για "ηθικούς" λόγους... Όσοι βρεθήκαμε σε αυτήν την αναμέτρηση σίγουρα θα θυμόμαστε την θεατρική παράσταση του Γιάννη Γιαννούλη όπου πριν αρχίσει ο αγώνας πήγε στο κέντρο του γηπέδου και έφαγε ένα χαπάκι... Φυσικά ο Γιαννούλης δεν είχε μείνει μόνο σε αυτό μιας και συνεχώς μετά από καλάθια του έκανε χειρονομίες προς τον κόσμο του ΑΡΗ και πουλούσε ειρωνεία του στυλ "πάρτε μας τηλέφωνο όταν βγει η απόφαση από την έφεση που κάνατε" κτλ. Βέβαια αυτός ο παίκτης με το πλούσιο βιογραφικό στον συμπολίτη και κόντρα στην ομάδα μας στην συνέχεια φόρεσε και την φανέλα του ΑΡΗ μας κάτι που τότε εντέχνως πέρασε στα ψιλά και δεν υπήρξαν ούτε καν ανακοινώσεις κατά αυτής της κίνησης της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και των ανθρώπων που την έκανα. Βλέπετε ώρες ώρες η υπερηφάνεια του Αρειανού γίνεται επιλεκτική. Παρόλα αυτά εμείς που τα ζήσαμε από κοντά αντιλαμβανόμαστε απόλυτα πόση ήταν η αγανάκτηση όλων μας για αυτά τα σκηνικά και για αυτόν τον παίκτη όσο και τον νυν προπονητή της ομάδος. Αυτό βέβαια σχεδόν για όλους εμάς ούτε τότε ούτε και τώρα αποτελεί εμπόδιο για να βρεθούμε στο πλευρό του ΑΡΗ μας είτε μας αρέσουν είτε δεν μας αρέσουν τα μούτρα και το βιογραφικό των ανθρώπων που εκπροσωπούν τον ΑΡΗ μας μέσα στο γήπεδο. Ακόμη και αυτές οι ανακοινώσεις που θέτουν διλήμματα στον Αρειανό οπαδό για το αν θα επιλέξει ΑΡΗ ή Super 3 λόγο της αποχής απορώ αν αγγίζουν την πλειοψηφία των μελών του συνδέσμου ή απλά δίνουν άλλοθι σε όλους αυτούς που πολύ πριν την επίσημη αποχή του συνδέσμου είχαν ξεκινήσει ήδη την δική τους ανεπίσημη αποχή. Επίσης δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί κάποιοι ασχολούνται συνεχώς με αυτό το θέμα. Η "κεφαλή" του μεγαλύτερου συνδέσμου του ΑΡΗ πήρε την απόφαση της, είναι σεβαστή και εκεί πρέπει να τελειώσει το θέμα. Τώρα εάν υπάρχουν Αρειανοί σαν και μένα που είναι μέλη του Super 3  γουστάρουν τρελά ότι έχει να κάνει με τον ΑΡΗ και μπορεί μια ανακοίνωση να με κάνει να μην βρεθώ δίπλα στην τρέλα μου τότε πιστεύω τα λόγια είναι περιττά. Αυτό που εύχομαι είναι το σκεπτικό όλων αυτών των ανακοινώσεων, της αποχής και γενικότερα της στάσης τους απέναντι στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ να μην συμβαδίζει με πιθανή αποτυχία της ομάδος μας... Μέτα και από αυτήν την παρένθεση μπορούμε επιτέλους να ασχοληθούμε με αυτά τα παιχνίδια με τον συμπολίτη με φόντο την Ευρωλίγκα αλλά για εμένα προσωπικά το γόητρο έχει πιο μεγάλη αξία μιας και την συμμετοχή στην Ευρωλίγκα χωρίς στόχους δεν μπορώ να πω ότι είναι κάτι που με εξιτάρει. Μπορεί ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια να μας έχει προσφέρει πολλές πίκρες, μπορεί τους πρόσφατους ημιτελικούς με τον Ολυμπιακό αν μπορούσαμε θα τους διαγράφαμε από την μνήμη μας αλλά αυτά όλα ανήκουν στο παρελθόν και ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για εξιλέωση ως ένα σημείο κάνοντας απλά το αυτονόητο που είναι να κατακτήσει την 3η θέση. Μπορεί ο μπάογκ συνολικά στο πρωτάθλημα να έδειξε ελαφρώς καλύτερο πρόσωπο από την ομάδα μας( κυρίως χάρη στην σταθερότητα στην απόδοση που είχαν) αλλά συνολικά σαν ομάδα και σαν επίπεδο ρόστερ δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που μπορούμε να φοβηθούμε. Τρανταχτό παράδειγμα το παιχνίδι του πρωταθλήματος μέσα στο κρατικό όπου αν και βρεθήκαμε σε πολύ μέτρια ημέρα αγωνιστικά έπρεπε να γίνουν διαιτητικά όργια, παίκτες να μεταμορφωθούν σε μποξέρ και παίκτες να αποβληθούν με 4 φάουλ για να καταφέρουν να πάρουν μια νίκη στις λεπτομέρειες. Ξέρουμε τι θα συναντήσουμε και σίγουρα δεν μας φοβίζει. Ούτε καν αυτό το όνομα του Γκόντα που θα είναι ένας από τους 3 διαιτητές της αναμέτρησης της Πέμπτης.  Αυτό που μένει είναι να αποδείξει ο Λευτέρης Σούμποτιτς και οι παίκτες ότι είναι έτοιμοι να αντεπεξέλθουν σε όλα αυτά και ότι δεν έδειξαν στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό να τα δείξουν σε αυτά κόντρα στον μπάογκ. Ταπούτος, Μπράουν και Σλούκας επιστρέφουν κανονικά ενώ ο Γουίντερς παραμένει απών λόγο τραυ

Επιτέλους έλαβε τέλος αυτή η αγγαρεία των ημιτελικών με τον Ολυμπιακό και πλέον ο Λ.Σούμποτιτς θα πρέπει να γυρίσει τον διακόπτη ώστε να μην δούμε μια ομάδα τόσο αστεία όσο αυτή που κατέβηκε 3 φορές απέναντι στον Ολυμπιακό. Για να μην είμαστε εντελώς άδικοι για ένα ημίχρονο ο ΑΡΗΣ παρουσίασε ένα σοβαρό πρόσωπο και κάποια καλά στοιχεία ομάδος. Φυσικά πάλι δεν έλειψαν τα ανόητα λάθη και η εκνευριστική αστοχία ακόμη και σε σουτ κάτω από το καλάθι λόγο της έλλειψης αυτοπεποίθησης και νοοτροπίας νικητή που μας έχει τελειώσει εδώ και χρόνια. Σίγουρα σε αυτό το καλό ημίχρονο συντέλεσε και η χαλαρότητα του Ολυμπιακού κάτι άκρως φυσιολογικο για μια ομάδα που να κερδίσει με 30 πόντους τον αντίπαλο δεν προκαλεί έκπληξη αλλά κάτι εντελώς αδιανόητο για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που η λογική λέει ότι αυτά τα παιχνίδια θα έπρεπε να τα αντιμετωπίζουμε χωρίς άγχος αλλά με μια ιδιαίτερη διάθεση ώστε να δείξουμε ότι κάτι αξίζουμε και εμείς. Μιας και συνολικά η ομάδα ήταν άκρως απογοητευτική σε αυτά τα παιχνίδια δεν θέλω να μπω στην διαδικασία να ψάξω να βρω κάτι το θετικό. Παρόλα αυτά εάν κάποιος επιμένει να δω την θετική πλευρά των αγώνων με τον Ολυμπιακό το μόνο θετικό που μπορώ να δω είναι ότι τόσο ο Λ.Σούμποτιτς όσο και όλοι οι παίκτες ξέρουν ξεκάθαρα τι ΔΕΝ(πολλά και επαναλαμβανόμενα τα ΔΕΝ για αυτό και δεν τα αναφέρω) πρέπει να κάνουν για να κατακτήσουν την 3η θέση που οδηγεί στην Ευρωλίγκα...

Σήμερα στις 19.00 η ομάδα μας θα παρουσιαστεί για ακόμη μια αγγαρεία στο ΣΕΦ απέναντι στον Ολυμπιακό. Νομίζω ότι σχόλια και αν κάνουμε εμείς για αυτό το παιχνίδι είναι περιττά μιας και παίκτες και προπονητής της ομάδος μας έχουν κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις τους τόσο με τις δηλώσεις τους όσο και ακόμη περισσότερο με την παρουσία τους πάνω στο παρκέ στα 2 προηγούμενα παιχνίδια. Από την στιγμή λοιπόν που η ίδια η ομάδα μας δεν έχει την διάθεση να ασχοληθεί με το τρίτο παιχνίδι της ημιτελικής φάσης κόντρα στον Ολυμπιακό και ήδη σκέφτεται τον επόμενο αντίπαλο το ίδιο θα κάνω και εγώ..