Αν και η ομάδα μας αγωνίστηκε  χωρίς τους Γουίντερς και Χατζηβρέττα αλλά και με τους Μπαβτσιτς, Ταπούτο και Κουμπούρα να αγωνίζονται με πρόβλημα τραυματισμού αποδίδοντας κατά διαστήματα καλό μπάσκετ κατάφερε και πήρε μια πολύτιμη νίκη που την χρειαζόμασταν πάση θυσία. Χάρη στον επιθετικό οίστρο των Μπάβτσιτς και Χαραλαμπίδη που ήταν οι πρωταγωνιστές του αγώνα αλλά και το εξαιρετικό ξεκίνημα του Μπράουν που πέτυχε τους 10 από τους 14 πόντους του πρώτου δεκαλέπτου σε ένα χρονικό σημείο που οι υπόλοιποι παίκτες μάλλον φάνηκαν επηρεασμένοι από την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο Ιβανώφειο. Κάτι στον οποίο είχαν "ποντάρει" οι άνθρωποι του Ηρακλή ευελπιστώντας ότι αυτό  το "παραμύθι" θα διαρκούσε για 40' και η ομάδα τους θα έφθανε σε μια υπερήφανη νίκη... Βλέπετε τα τελευταία χρόνια το σωματείο και ο κόσμος του Ηρακλή έχουν κάνει τατουάζ  το μότο "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" και ότι και αν γίνεται σε έναν εντός έδρας αγώνα του Ηρακλή πραγματικά δεν προκαλεί εντύπωση. Όπως ήταν αναμενόμενο το παιχνίδι από πολύ νωρίς κύλησε όπως το ήθελαν οι άνθρωποι του Ηρακλή αλλά επειδή και αυτοί στους οποίους απευθυνόντουσαν τις τελευταίες ημέρες με εμπρηστικές δηλώσεις και ανακοινώσεις  έχουν ίδια μυαλά με τους ηθικούς αυτουργούς μόλις 7 αγωνιστικά λεπτά χρειάστηκαν να περάσουν ώστε το παιχνίδι να τιναχθεί στον αέρα. Καπνογόνα, κροτίδες, καρέκλες, ξύλο με τα ματ,  σωρεία αντικειμένων και πυροσβεστήρες στον αγωνιστικό χώρο ήταν μερικά από αυτά που οδήγησαν στην διακοπή του αγώνα για περίπου 45' μέχρι να εκκενωθεί το γήπεδο και να συνεχιστεί ο αγώνας υπό φυσιολογικές συνθήκες. Με το που ξεκίνησε το παιχνίδι όλα πήραν τον δρόμο τους και ο ΑΡΗΣ έφθασε στην ευκολότερη νίκη της χρονιάς απέναντι σε μια κακή ομάδα που δίκαια όπως όλα δείχνουν θα επιστρέψει στον φυσικό της χώρο που δεν είναι άλλος από αυτόν της Α2. Και όπως είναι φυσιολογικό θα πρέπει να περάσουν αρκετά χρόνια ώστε να ξαναβρεί ο Ηρακλής τον δρόμο για την Α1 αφού πρώτα θα πρέπει να βρει ικανούς παράγοντες που θα ενδιαφέρονται για το καλό της ομάδος τους και όχι δημοσιοσχεσίστες και λαϊκιστές σαν και αυτούς που έχει σήμερα. Ειλικρινά αναρωτιέμαι εάν υπήρχε έστω και ένα Ηρακληδέας που δεν περίμενε να γίνουν όλα αυτά που έγιναν σήμερα. Και πως να μην γίνουν άλλωστε μιας και η ΚΑΕ Ηρακλής φρόντισε να απαριθμήσει τους λόγους σύμφωνα με τα μυαλά τους για τους οποίους οι φίλοι του Ηρακλή θα έπρεπε να έρθουν σήμερα στο γήπεδο και να τα κάνουν όλα μπουρδέλο. Από πότε όμως μια δικαστική διαμάχη ή διάφορες άλλες εξωαγωνιστικές διαφορές αποτελούν δικαιολογία για την πρόκληση βίας. Βέβαια εδώ θα πρέπει να δώσουμε και ένα ελαφρυντικό στους ανθρώπους του Ηρακλή μιας και σε άλλα γήπεδα μπάσκετ φέτος είδαμε φωτοβολίδες και κάθε λογής αντικείμενα να πέφτουν σαν βροχή, είδαμε αγώνες να ξεκινάνε μετά από 3 ώρες, είδαμε να τιμωρούνται διαιτητές, παρατηρητές και γραμματεία, είδαμε διαιτητές να ματώνουν αλλά κανένα παιχνίδι να μην διακόπτετε και οι ομάδες να τιμωρούνται με αστείες ποινές. Μάλιστα χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα στο κλειστό της Πυλαίας όπου σε κεκλεισμένων των θυρών παιχνίδι υπήρχε κόσμος τιμωρήθηκαν οι πάντες(διαιτητές, παρατηρητές, γραμματεία) και ο μόνος που επωφελήθηκε ήταν ο μπάογκ που κέρδισε το παιχνίδι... Κάτι ανάλογο μάλλον περίμεναν και εκεί στον Ηρακλή αλλά αντί για αυτό φάγανε μόνο τα μούτρα τους... Πλέον με το πανηγύρι του φετινού Ηρακλή να έχει φτάσει στο φινάλε του σιγά σιγά θα πρέπει οι υπεύθυνοι για αυτήν την κατάσταση αντί να βγάζουν το κόμπλεξ τους για τον ΑΡΗ να αρχίσουν να βρουν τον τρόπο με τον οποίο θα δικαιολογηθούν στους ομοϊδεάτες τους. Όσο για εμάς θα πρέπει αυτή η νίκη να μας δώσει την δύναμη και την αυτοπεποίθηση ώστε να συνεχίσουμε πιο δυνατά και εκμεταλλευόμενοι κάθε στραβοπάτημα από τους ανταγωνιστές μας να σκαρφαλώσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε στην τελική κατάταξη.  Πάντως ότι και αν γίνει εάν καταφέρουμε να τερματίσουμε στην πρώτη 6αδα τότε θεωρώ σίγουρο ότι η ομάδα μας θα μπορέσει να φέρει τα πάνω κάτω στα πλέιοφς. Ο Μπάβτσιτς δείχνει πολύ πιο ουσιαστικός από τον Μπορόβνιακ, ο Τόμας έχει αποφασίσει να μείνει, ο Γουίντερς παρά τον τραυματισμό του κάθε μέρα που περνάει προσαρμόζεται και καλύτερα και σύντομα και ο Βεργίνης θα επιστρέψει. Λίγο τύχη στα υπόλοιπα παιχνίδια ώστε να έρθουν ευνοϊκά αποτελέσματα και όλα μπορούν να γίνουν!

Όσο για του Ηρακληδείς...Game over... αντίο αντίο... και σε 10 χρόνια τα λέμε πάλι!

Δυστυχώς η μιζέρια που επικρατεί στην αθλητική Θεσσαλονίκη τελειωμό δεν έχει και αντί να δούμε κάποια στιγμή να γίνονται κάποια δειλά βήματα αλλαγής νοοτροπίας τα πράγματα μόνο χειροτερεύουν. Από την μία έχουμε τους "πρωτοπόρους" που δεν δίνουν εισιτήρια, που δεν βλέπουν από συγκεκριμένες θύρες, που θεωρούν τους τραμπουκισμούς μέρος του αγωνιστικού πλάνου της ομάδος και από πίσω ακολουθεί και η "ουρά" τους όπου ακολουθεί πιστά όλες τις απαράδεκτες κινήσεις των "πρωτοπόρων"... Κάπως έτσι μόνο μπορώ να σχολιάσω την όλη στάση των ανθρώπων του Ηρακλή που προσπαθούν με κάθε τρόπο να δυναμιτίσουν την ατμόσφαιρα, να μαζέψουν κόσμο στο γήπεδο και να δημιουργήσουν συνθήκες τρομοκρατίας σε ένα παιχνίδι πολύ σημαντικό και για τις 2 ομάδες. Μόνο ανακοίνωση "πολεμικού σχεδίου" δεν έχουν κάνει οι άνθρωποι του Ηρακλή και τα έκτροπα στον αγώνα του Ιβανοφείου είναι κάτι παραπάνω από σίγουρα. Αν και την τακτική του επίσημου Ηρακλή και των φιλάθλων του τα τελευταία χρόνια την χαρακτήρισα λίγο παραπάνω ως πιστή αντιγραφή του άλλου συμπολίτη στην συγκεκριμένη περίπτωση οι διοικούντες(ναι υπάρχουν και τέτοιοι στον Ηρακλή) της ΚΑΕ Ηρακλής προχώρησε σε πρωτόγνωρη κίνηση ζητώντας από την αστυνομική διεύθυνση να μην δοθούν προσκλήσεις όπως υποχρεούνται όλες οι ομάδες σε όλα τα αθλήματα στην φιλοξενούμενη ομάδα για τον φόβο των επεισοδίων, κάνοντας μάλιστα και εκτενή αναφορά στους λόγους(σύμφωνα πάντα με τα μυαλά τους) που δεν πρέπει να έρθει η διοίκηση του ΑΡΗ στο Ιβανώφειο έτσι ώστε ο κάθε οπαδός του Ηρακλή που θα βρεθεί στο γήπεδο να έχει και μερικές αφορμές παραπάνω για να παρεκτραπεί. Πραγματικά είναι λυπηρό πως κάποιοι άνθρωποι που από καθαρά συγκυρίες βρίσκονται στο τιμόνι μιας ομάδος με την ιστορία του Ηρακλή και στον βωμό της βαθμοθηρίας και στο οπαδιλίκι που θέλουν να πουλήσουν στους ομοϊδεάτες τους δεν τους νοιάζει τίποτα. Αδιαφορούν εάν θα τραυματιστεί κάποιος αντίπαλος σοβαρά, αδιαφορούν εάν θα παρασύρουν κάποιον αφελή οπαδό τους και καταλήξει πίσω από τα κάγκελα, αδιαφορούν εάν το αποτέλεσμα της όλης αυτής κατάστασης κάνει τεράστιο κακό στον σύλλογο τους. Και πως να μην αδιαφορούν αφού και οι ίδιοι ξέρουν ότι είναι περαστικοί και με το που βουλιάξει το καράβι αυτή θα είναι ήδη μακριά...

Σε όλη αυτήν την μίζερη κατάσταση έρχεται η ομάδα μας με ανανεωμένο προφίλ μετά την προσθήκη του Μπατβιτς αλλά και με τον Τόμας να έχει πεισθεί να μείνει και  να πολεμήσει μέχρι το τέλος να θέλει πάση θυσία την νίκη ώστε να ξεκινήσει το ντεμαράζ νικών στις τελευταίες αγωνιστικές που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω και να "σώσουμε" μια χρονιά που δείχνει χαμένη. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε πολύ το παιχνίδι μιας και ο Ηρακλής είναι με το ένα πόδι στην Α2 και για αυτό υπάρχει ξεκάθαρος λόγος. Ο λόγος φυσικά είναι ότι μιλάμε για μια κακή ομάδα, ένα συνονθύλευμα παικτών χωρίς αρχή και τέλος που ευελπιστεί σε κάποιο μικρό θαύμα για να πάρει την νίκη. Βέβαια αυτό το θαύμα σε μερικά παιχνίδια όπως με τον Κολοσσό και την Καβάλα έγινε αλλά δεν νομίζω ότι είναι αρκετά για να μας φοβίσουν. Άλλωστε όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει η έλευση του Λευτέρη Σούμποτιτς στον πάγκο της ομάδος έχει βελτιώσει αισθητά την εικόνα του ΑΡΗ μας και από παιχνίδι σε παιχνίδι δείχνουμε ολοένα και καλύτεροι.

Δυστυχώς σε αυτό το καθοριστικό παιχνίδι δεν θα υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση, κάτι που βολεύει απόλυτα τις προθέσεις των αντιπάλων μας αλλά παρόλα αυτά όλοι θα είμαστε κολλημένοι στο ράδιο για να ακούσουμε την εξέλιξη του αγώνα. Εκτός βέβαια εάν για λόγους ασφαλείας η ΚΑΕ Ηρακλής ζητήσει και face control στους εκπροσώπους του τύπου ανάλογα με τις συλλογικές τους προτιμήσεις. Τέλος θα ήθελα να υπενθυμίσω σε φίλους και εχθρούς ότι το όλο σκηνικό που προετοιμάζεται τις τελευταίες ημέρες μου φέρνει στο μυαλό μια πρόσφατη δήλωση ενός αθλητή με πολλές φιλοδοξίες και όνειρα που για να τα πετύχει είχε ζητήσει και την βοήθεια των οπαδών της ομάδας του ζητώντας χαρακτηριστικά για το καθοριστικό παιχνίδι που περιμένανε πως και πως να το κάνουν οι οπαδοί τους το γήπεδο μπουρδέλο... Κάτι που τελικά έγινε αλλά όχι όπως ακριβώς θα το φανταζόταν ο ίδιος όταν προέτρεψε τους οπαδούς της ομάδος του για κάτι τέτοιο... Βρε λέτε να δούμε και σε αυτό αντιγραφή?

Άιντε ρε Αρειανάρα στείλε τους πίσω από εκεί που ήρθαν!

Με λύπη σήμερα ανακάλυψη ότι για κάποιους συνΑρειανούς υπάρχει επέτειος του αγώνα με τον Πειραϊκό όπου σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η ομάδα τρυπήθηκε(πιθανώς από τον νυν προπονητή της ομάδος Λευτέρη Σούμποτιτς) και έχασε την  ευκαιρία να μπει στην Ευρωλίγκα  όπου εκείνη την εποχή είχε ιδιαίτερη σημασία και πιθανόν να άλλαζε σημαντικά την μετέπειτα πορεία μας.  Mια ημέρα που αντί να την ξεχάσουμε(ή καλύτερα να την κρατήσουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας) ξαφνικά την κάνουμε σημαία σε μια προσπάθεια να "περάσει το δικό μας" και να αποδείξουμε την ανωτερότητα μας σε σχέση με τους ομοϊδεάτες μας? με οπαδούς άλλων ομάδων? Δυστυχώς όπως πολλοί από εμάς περιμέναμε ο Super 3 σιγά σιγά αρχίζει να αφήνει την παθητική και 100% σωστή στάση με την εξαγγελία της αποχής από τα μπασκετικά δρώμενα και αρχίζει να περνάει στην αντεπίθεση. Βλέπετε  η αποχή του συνδέσμου όχι μόνο έχει περάσει απαρατήρητη (όπως σχεδόν όλα όσα έχουν να κάνουν  με το μπασκετικό ΑΡΗ) αλλά αντιθέτως η εμφανής βελτιωμένη εικόνα της ομάδος με τον Σούμποτιτς στον πάγκο αρχίζει και τραβάει δειλά δειλά το ενδιαφέρον του κόσμου. Και όλα αυτά την στιγμή που δεν έχουν έρθει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Φανταστείτε λοιπόν εάν ο Σλοβένος είχε και την τύχη μαζί του και κάποια από τα τελευταία παιχνίδι που κρίθηκαν στις λεπτομέρειες όπως αυτό με τον Παναθηναϊκό ήταν νικηφόρα τότε σίγουρα θα μιλούσαμε για επιστροφή του κόσμου στο Παλέ και αυτό δυστυχώς σε κάποιους πιθανόν να μην άρεσε και θα έδινε το δικαίωμα να τους αμφισβητήσουν.  Το κακό στην όλη ιστορία που δίνει και τροφή για πολλές υποθέσεις και σενάρια στον κάθε καχύποπτο(όπως είμαι εγώ την δεδομένη στιγμή) είναι ότι η "επίθεση" δεν έχει απλά στόχο στον Σούμποτιτς αλλά και τους διοικούντες και πιο συγκεκριμένα αυτούς που τον επέλεξαν γιατί όπως φρόντισαν κάποιοι να το κάνουν γνωστό για να αποφύγουμε τις παρεξηγήσεις ο Γιάννης Δαμιανίδης δεν τον ήθελε αλλά πιέστηκε για να προχωρήσει στην συμφωνία μαζί του... Μάλλον ο Γ.Δαμιανίδης σε αντίθεση με τους υπόλοιπους της διοίκησης (όπως είναι τα μέλη της Σάρισας) ρώτησε εκεί που έπρεπε και όπως πάντα συμφώνησε με την "κοινή γραμμή". Άραγε ο Γ.Δαμιανίδης όταν έφερε τον Γιαννούλη στην ομάδα, έναν αθλητή που πρωταγωνίστησε με τις χειρονομίες του προς τον κόσμο του ΑΡΗ σε εκείνα τα πλέιοφς(και όχι μόνο) όπου χάθηκε το παιχνίδι στα χαρτιά λόγο του ντόπινγκ των Μιούρσεπ και Αγγελίδη ρώτησε κανέναν? Ο Super 3 είχε δώσει τότε την έγκριση του για να τον φάω εγώ και πολλοί συνΑρειανοί στην μάπα? 'Η ακόμη πιο παλιά για αυτούς που τους αρέσουν τα "στημένα" ανάλογα με αυτά με τον Πειραϊκό όταν η ομάδα μας έχασε μέσα στο Παλέ από τον Ιωνικό Ν.Φ(ή αμπελόκηπους) για να σωθεί η ομάδα από την Αθήνα εις βάρος του ΚΑΟΔ ήταν το φταίξιμο μόνο του Κίγκ που είχε πληρώσει το μάρμαρο  ή μήπως και ο Μίνιτς που τον είχε όλο τον αγώνα μέσα παρά τα εμφανέστατα στημένα λάθη του ήταν άμοιρος ευθυνών? Παρόλα αυτά ο Μίνιτς την έβγαλε καθαρή με τις ευλογίες του Γ.Δαμιανίδη που προφανώς ούτε τότε "ρώτησε" τι να κάνει...Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αυτήν την συμπεριφορά. Και δεν μπορώ να δεχθώ ότι κάποιοι άνθρωποι μετά από τόσα χρόνια, μετά από τόσα που έχουμε περάσει, μετά από την απαξίωση που βιώνει καθημερινά τα τελευταία χρόνια ο μπασκετικός ΑΡΗΣ αντί να δουν τα θετικά βήματα σε διοικητικό επίπεδο αλλά και αγωνιστικό(σε σχέση με τα χάλια που είχαμε επι Ντρούκερ) προσπαθούν να διώξουν έναν προπονητή που την δεδομένη στιγμή φαίνεται να κάνει καλό και μια ομάδα παραγόντων που μοιάζει με όαση μέσα στην έρημο του Ελληνικού μπάσκετ. Προφανώς για κάποιους, προπονητές σαν τον Ματσόν και τον Ντρούκερ που πάλευαν να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ να ξεχάσει τα μεγαλεία των προηγούμενων χρόνων ήταν αρεστοί. Το πιο επικίνδυνο από όλα είναι ότι δείχνουν για λόγους που αυτοί μόνο γνωρίζουν να προτιμάνε και τους έμπιστους διαχειριστές από τους Αρειανούς επενδυτές... Σε αυτήν την περίπτωση ένας κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι πιθανόν μια ομάδα Αρειανών παραγόντων/επενδυτών όπως είναι η Σαρισα όπου χάρη κυρίως σε δικούς τους οικονομικούς πόρους προχωράει ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να δημιουργήσει ένα κακό προηγούμενο και τότε να αρχίζει ο κόσμος να ξυπνάει και να απαιτεί μέσο της Λέσχης αυτοί που θέλουν να αναλάβουν την διοίκηση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ να μην μένουν αποκλειστικά στα διαχειριστικά τους καθήκοντα αλλά να πρέπει να βάλουν και κάνα φράγκο ώστε να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο το μπάτζετ της ομάδος... Τι λέτε? Δεν θα ήταν καλή ιδέα και ποιό εύκολο στο ποδόσφαιρο να αναλάβει μια ομάδα παραγόντων ανάλογη της Σαρισα που
εκτός από διοίκηση θα προσφέρει και οικονομικά? Παρά πάντως τα πολλά ερωτηματικά και τους φόβους που γεννάει αυτή η στάση του δυναμικότερου συνδέσμου του ΑΡΗ μας ελπίζω να πρυτανεύσει η λογική, ο Super 3 να μην ξεπεράσει τα όρια της αποχής(αφού δεν υπάρχει διάθεση να την ακυρώσει) και να αφήσει αυτούς που είναι στην διοίκηση του μπασκετικού ΑΡΗ να κάνουν αυτό που σχεδιάζουν απερίσπαστοι. Ή τουλάχιστον να δείξουν την ίδια κριτική διάθεση που δείχνανε και τα προηγούμενα χρόνια όταν χειροκροτούσαν την ομάδα μέσα στο κατάμεστο Παλέ την ώρα που έχανε με 30 πόντους από τον Παναθηναϊκό...

Και επειδή μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι η μνήμη μου έχει ασθενήσει ή δεν έχω ζήσει κάποια πράγματα και καταστάσεις από κοντά ώστε να νιώσω την ντροπή που θα έπρεπε εξαιτίας της επιστροφής του Λ.Σούμποτιτς τον παραπέμπω στο ποστ που είχα γράψει όταν επέστρεψε ο Λευτέρης Σούμποτιτς στον ΑΡΗΣ μας.

Πρώτα χάθηκε η υπερηφάνεια του Αρειανού… μετά επέστρεψε ο Σούμποτιτς

Ενώ οι ημέρες που έχει διορία ο ΑΡΗΣ μέχρι να προχωρήσει και στην τελευταία αλλαγή ξένου που έχει απομείνει ο Τόμας παρά την ανοδική του απόδοση συνεχίζει να επιμένει στην απόφαση του να αποχωρήσει. Σύμφωνα μάλιστα με τα όσα ανέφερε σε διοίκηση και προπονητή μέσα στις επόμενες ημέρες θα πρέπει να δώσει την οριστική του απάντηση στην ομάδα από το Ισραήλ που τον έχει προσεγγίσει. Φυσικά ο Τόμας όπως κάθε επαγγελματίας αθλητής που υπογράφει συμβόλαιο και είναι πληρωμένος κανονικά δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει και να αλλάζει τους συλλόγους σαν τα πουκάμισα ανάλογα με τις διαθέσεις του. Βέβαια για πολλούς αθλητές αυτό δεν ισχύει και συνήθως περνάει αυτό που θέλει ο αθλητής γιατί πάνω από όλα μετράει  η διάθεση του παίκτη να προσφέρει. Εδώ όμως υπάρχει μια τεράστια διαφορά μιας και ο Τόμας λόγο ηλικίας δεν τον "παίρνει" να μπει σε μια διαδικασία διαμάχης με μια οργανωμένη ΚΑΕ που τον έχει οικονομικά τακτοποιημένο γιατί το πιο πιθανό είναι να πάρει την απόφαση να σταματήσει το μπάσκετ παρά να λυθεί το  θέμα στις δικαστικές αίθουσες για αυτό μάλιστα και ο ίδιος δεν πιέζει καταστάσεις με την συμπεριφορά του μέσα στο γήπεδο και προσπαθεί μέσα από την επικοινωνία που έχει με την διοίκηση και τον προπονητή να πετύχει αυτό που θέλει. Αντιθέτως στις τελευταίες αγωνιστικές ο Τόμας δείχνει μεταμορφωμένος προς το καλύτερο και ιδίως η προσπάθεια που καταβάλει στην άμυνα δείχνει ότι πρόκειται για εξαιρετικό επαγγελματία σε αντίθεση με τον Τάκερ που προκειμένου να περάσει το δικό του προτίμησε να παίξει με τα νεύρα μας. Από την άλλη ο Λευτέρης Σούμποτιτς φαίνεται να εκτιμάει ιδιαίτερα τον Τόμας και σε καμία περίπτωση δεν θέλει να τον χάσει. Εάν ήμασταν στην αρχή της χρονιάς σίγουρα θα μπορούσε να βρεθεί ένα καλός Αμερικανός σέντερ για να τον αντικαταστήσει αλλά την δεδομένη χρονική στιγμή όπου σχεδόν  όλα τα πρωταθλήματα του κόσμου βαδίζουν προς την κορύφωση τους είναι λιγάκι δύσκολο να βρεις αυτό που θέλεις. Αν και στην αρχή ο Τόμας με είχε απογοητεύσει στα τελευταία παιχνίδια δείχνει να ανεβαίνει διαρκώς και το καλύτερο θα είναι να παραμείνει στο ρόστερ της ομάδος ώστε η ομάδα να βρει επιτέλους τον ρυθμό της ανεπηρέαστη από αλλαγές στους παίκτες. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Μπράουν όπου τα τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του από παιχνίδι σε παιχνίδι έχει αρχίσει και κουράζει. Παρόλα αυτά δύσκολα ο Σούμποτιτς να αποφασίσει να τον αντικαταστήσει και το πιο πιθανό είναι να προσπαθήσει να τον στρώσει... Σε αναμονή λοιπόν για να δούμε τελικά αν θα καταφέρουμε φέτος να δούμε έναν ΑΡΗ με ξεκάθαρο αγωνιστικό πρόσωπο και παίκτες που γνωρίζουν τον ρόλο τους μέσα στην ομάδα ή αυτή η χρονιά θα τελειώσει ακριβώς όπως άρχισε με αλλεπάλληλες αλλαγές στο ρόστερ και με παίκτες που αναζητούν διαρκώς τον καλό τους εαυτό χωρίς επιτυχία...

Το κακό αγωνιστικό πρόσωπο που έδειξε η ομάδα μας στο δεύτερο και τρίτο δεκάλεπτο του παιχνιδιού πλήρωσε η ομάδα που αν και "φλέρταρε" έντονα με την νίκη τελικά δεν κατάφερε να κάνει την ολική ανατροπή. Παρόλα αυτά το γεγονός ότι σε αντίθεση με παρόμοια παιχνίδια όπου όταν ξαφνικά κολλούσε η ομάδα και έμενε πίσω στο σκορ με μεγάλη διαφορά πετούσε λευκή πετσέτα σήμερα ευτυχώς δεν το είδαμε. Αντιθέτως ο ΑΡΗΣ για 1-2 καθοριστικά άστοχα σουτ παραλίγο θα ολοκλήρωνε μια ιστορική ανατροπή μιας και είχε βρεθεί να χάνει ακόμη και με 19 πόντους διαφορά. Και όμως ο ΑΡΗΣ βρήκε την δύναμη να αντιδράσει κυρίως χάρη στο παθιασμένο παιχνίδι του Χαραλαμπίδη όπου με μια εντυπωσιακή εμφάνιση παρέσυρε τους συμπαίκτες του και λίγο έλειψε να παίρναμε μια χρυσή νίκη και να δίναμε ένα καλό μάθημα στον υπερόπτη πρωταθλητή.  Κοντά σε απόδοση ο Μπάβτιτς που πρόλαβε σε μόλις 16' να κάνει και με το παραπάνω αισθητή την παρουσία του και να δείξει ότι είναι ικανός να βοηθήσει τον ΑΡΗ να πετύχει τον στόχο του. Εξαιρετικός και ο Τόμας που δυστυχώς ενώ έχει βρει τον καλό του εαυτό στα τελευταία παιχνίδια εμμένει στην απόφαση του να αποχωρήσει για οικογενειακούς λόγους όπως είπε ο Σούμποτιτς στην συνέντευξη τύπου. Σχετικά καλός ήταν και ο Γουίντερς που όμως μας στεναχώρησε με το άστοχο 3ποντο στο 69-71 λίγο πριν το φινάλε όπου εάν είχε σκοράρει πιθανόν να είχε αλλάξει και την ροή του παιχνιδιού. Αρνητικός πρωταγωνιστής για ακόμη ένα παιχνίδι ο Μπόμπι Μπράουν που έδειχνε να βρίσκεται σε άλλο γήπεδο και δημιούργησε τεράστια ερωτηματικά με την αγωνιστική του συμπεριφορά. Τραγικά άστοχος με μόλις 2 στα 11 σουτ, κακές επιλογές στην επίθεση, καμία διάθεση να "τρέξει" και να προβληματίσει την αντίπαλη άμυνα και το μόνο που έκανε ήταν να σουτάρει αψυχολόγητα  3ποντα. Μάλιστα και αυτός λίγο πριν το καθοριστικό 3ποντο του Γουίντερς που δεν βρήκε τον στόχο του αστόχησε σε ένα ελεύθερο σουτ και ενώ το σκορ ήταν στο 67-70.  Σε κακή βραδιά και ο Χρήστος Ταπούτος που έμεινε μακριά από τον καλό του εαυτό και ίσως ο Σούμποτιτς να έπρεπε να είχε δώσει λίγο παραπάνω χρόνο στον Τσαϊρέλη που στο τελευταίο παιχνίδι ήταν εξαιρετικός. Κάτι ανάλογο πιστεύω ότι θα έπρεπε να κάνει και με τον Κουμπούρα μιας και ο Μπράουν από την αρχή ήταν σε άλλο γήπεδο και ο Σλούκας αρκετές φορές "πνιγόταν" από μόνος του. Πήρε την ευκαιρία του ο Χρυσικόπουλος μιας και ξεκίνησε βασικός χωρίς όμως σε κανένα σημείο του αγώνα να μπορέσει να κάνει αισθητή την παρουσία του. Από την άλλη αν και με στεναχωρεί που το αναφέρω αλλά μάλλον η απουσία του Χατζηβρέττα ήταν κάτι το θετικό... Η διαιτησία για ακόμη ένα παιχνίδι ήταν τραγική μιας και σφύριζε ότι ήθελε παρόλα αυτά θα πρέπει να τονίσω ότι σε αντίθεση με την πλειοψηφία των αγώνων απέναντι στον παναθηναϊκό δεν ήταν καταδικαστική. Κάτι που όπως ήταν λογικό εξόργισε τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και τους παίκτες μιας και είναι αδιανόητο να φτάνει το παιχνίδι σε κρίσιμη καμπή και οι διαιτητές αντί να "καθαρίζουν" τον αντίπαλο να του δίνουν και το δικαίωμα να σουτάρει βολές. Ελπίζω στην Μεσογειακή Λίγκα(εαν γίνει πραγματικότητα) να μην βλέπουμε τέτοιες αστειότητες όπως σήμερα με την λήξη του αγώνα όπου ο κατακόκκινος Ομπράντοβιτς κυνηγούσε τον διαιτητή για να του κάνει συστάσεις ώστε να προσέχει περισσότερο την ομάδα των Γιαννακοπουλέων... Φυσικά αυτά στην Βαρκελώνη δεν περνάνε και όπως αναμένεται αυτές τις συμπεριφορές θα τις βρούνε μπροστά τους... Μισοάδειο και πάλι το Παλέ αλλά με τον κόσμο να αποχωρεί με μια μικρή δόση ικανοποίησης μιας και είδε έναν ΑΡΗ μαχητή που κοίταξε στα μάτια τον αντίπαλο και παρά τα προβλήματα που υπήρχαν τον τελευταίο καιρό με τις αλλαγές των ξένων και τον τραυματισμό του Ταπούτου μπόρεσε να διεκδικήσει μέχρι το φινάλε την νίκη. Αυτό που έχει σημασία είναι η σημερινή εμφάνιση στο πρώτο και στο τέταρτο δεκάλεπτο να έχει και συνέχεια. Να τελειώσουν επιτέλους οι αλλαγές στο ρόστερ και να βρει η ομάδα μας την αγωνιστική ταυτότητα που ψάχνει από την αρχή της χρονιάς. Όσο για τον κόσμο αργά ή γρήγορα θα ξαναπιστέψει στην μαγεία του Αυτοκράτορα, θα επιστρέψει και όλοι μαζί θα χαράξουμε από την αρχή τον δρόμο μας προς την κορυφή!

Όπως αρκετές φορές έχω αναφέρει κατά το παρελθόν αυτά τα παιχνίδια απέναντι σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό προπονητές όπως ο Ματζόν και ο Ντρούκερ μας ανάγκασαν να τα αντιμετωπίζουμε σαν ήττα εντός προγράμματος σε τέτοιο βαθμό που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι δεν αξίζει καν να "κουραστούμε" στην προσπάθεια για να κατακτήσουμε την νίκη κάτι που συνήθως φαινόταν και μέσα στο γήπεδο. Αυτό πρέπει κάποια στιγμή να αλλάξει και δεν αναφέρομαι στο τελικό αποτέλεσμα κόντρα σε αυτές τις ομάδες αλλά για τον τρόπο που "κατεβαίνουμε"  σε αυτά τα παιχνίδια. Καιρός λοιπόν να ξυπνήσουν μέσα μας μνήμες του παρελθόντος όπου ακόμη και ο αποδυναμωμένος, αποδεκατισμένος ΑΡΗΣ κοιτούσε στα μάτια τον αντίπαλο ανεξάρτητα από το μπάτζετ των ομάδων  και τις ειδικές συνθήκες του αγώνα. Καιρός λοιπόν να αρχίσει και πάλι να "γυαλίζει" το μάτι μας και κάθε παίκτης που πατάει στο παρκέ με την φανέλα του ΑΡΗ να είναι αποφασισμένος να ματώσει για να κερδίσει και όχι να κρύβεται πίσω από την δυναμική του αντιπάλου που είναι και το πιο εύκολο. ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής κάτι που το γνωρίζει από πρώτο χέρι ο Λευτέρης Σούμποτιτς μιας και είχε καταλυτικό ρόλο σε πολλές άνισες μάχες με πραγματικά μεγαθήρια όπου ο ΑΡΗΣ βγήκε νικητής. Και δεν μιλάμε για μια ή δύο φορές αλλά για όμορφη συνήθεια που είχε συναρπάσει ολόκληρη την φίλαθλη Ελλάδα. Δεν με νοιάζει εάν ο 12ος παίκτης του Παναθηναϊκού έχει μεγαλύτερο συμβόλαιο από ολόκληρο το μπάτζετ του φετινού ΑΡΗ. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να δω επιτέλους σε ένα παιχνίδι κόντρα στον Παναθηναϊκό παίκτες-καμικάζι.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες το ίδιο θα έλεγα και για τον κόσμο του ΑΡΗ και την υποχρέωση που έχει να γεμίσει την Παρασκευή το βράδυ το Παλέ(20.00) και να στηρίξει με όλες τις δυνάμεις του αυτήν την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό με τον Σούμποτιτς στον πάγκο και συνεχίζεται ακόμη με σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ της ομάδος. Δυστυχώς όμως η πλειοψηφία του κόσμου έχει αμέτρητες δικαιολογίες για να μην το βλέπει τόσο "ζεστά" το θέμα και να μην αντέχει να βλέπει την ναυαρχίδα του συλλόγου σε τέτοια κατάσταση. Φυσικά όμως όλοι εμείς που οι πίκρες και οι απογοητεύσεις δεν υπερκαλύπτουν την αγάπη μας και το πάθος μας για να βρεθούμε στο πλευρό του Αυτοκράτορα θα είμαστε εκεί να αφήσουμε τα λαρύγγια μας στις κερκίδες του πιο θρυλικού γηπέδου της Ευρώπης που περιμένει πως και πως να ξαναφορέσει τα γιορτινά του και να θυμηθεί ένδοξες ημέρες.

Σίγουρα για τον Παναθηναϊκό θα είναι μια πρόβα τζενεράλε ενόψει Μπαρτσελόνα αλλά αυτό δεν πρέπει να μας νοιάζει καθόλου. Το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον Παναθηναϊκό στην προσπάθεια που κάνει για να προκριθεί στο Final 4 είναι να τον προβληματίσουμε με την απόδοση μας και να τον αναγκάσουμε από τώρα να συμβιβαστεί με το μειονέκτημα της έδρας ενόψει πλέιοφς. Στην προσπάθεια μας αυτή μετά την αποχώρηση του Μπορόβνιακ η ομάδα μας θα έχει στην διάθεση της(εκτός απροόπτου) τον Βόσνιο πάουερ φόργουορντ/σέντερ  Μπάβτσιτς. Αν και τα στοιχεία που έχουμε συλλέξει δείχνουν έναν εξαιρετικό παίκτη αρκετά γρήγορο για το ύψος του(2.10), με καλό σουτ που μπορεί με μεγάλη ευκολία να καλύψει τις 2 θέσεις κάτω από το καλάθι το γεγονός ότι έχει "κολλήσει" σε κάποια μικρά πρωταθλήματα μάλλον θα πρέπει να μας κάνει να κρατάμε "μικρό καλάθι". Παρόλα αυτά το σημαντικό είναι να έχει το ψυχικό σθένος να παλέψει με όλες τις δυνάμεις του απερίσπαστος χωρίς τάσεις φυγής σαν τον προκάτοχο του. Ο Ταπούτος ξεπέρασε το πρόβλημα τραυματισμού του και θα συμμετέχει κανονικά όπως και  ο Τόμας που πολύ πιθανό να αποτελέσει παρελθόν στην συνεχεία μιας και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Σίγουρα το ότι κερδίσαμε τον Παναθηναϊκό στην ρεβάνς του κυπέλλου δεν λέει και πολλά αλλά αυτήν την φορά μια νίκη θα μας δώσει την ώθηση να καλύψουμε το χαμένο έδαφος στην βαθμολογία. Για αυτό όλοι Παλέ να αρχίζουμε να ξαναζεσταινόμαστε και πάλι!

Αν και ο Σαρόν Ντρούκερ εδώ και καιρό αποτελεί παρελθόν από τον σύλλογο μας, με αφορμή το άρθρο του sentragoal.gr που αναπαράγει τις πρόσφατες δηλώσεις του Ισραηλινού κόουτς σε δημοσιογράφους στην πατρίδα του θα κάτσω να σπαταλήσω λίγο ακόμη από τον χρόνο μου για αυτόν τον άνθρωπο που εκτός ότι απέτυχε στην αποστολή που είχε αναλάβει το περασμένο καλοκαίρι, οι βάσεις που έβαλε στην ομάδα όχι απλά δεν ήταν ικανές να στηρίξουν τις φιλοδοξίες μας αλλά ούτε καν να μας πείσουν ότι θα μπορούσαμε φέτος να αφήσουμε πίσω την περσινή μαύρη χρονιά που μας οδήγησε στην 7η θέση.

Σύμφωνα λοιπόν με τον Ντρούκερ στην αρχή όλα κυλούσαν εξαιρετικά και είχαμε θετικά αποτελέσματα... Προφανώς το άγχος που βγάλαμε στα προκριματικά του Eurocup με την εντός έδρας ήττα(ναι είχαμε χάσει!!!!) από την Ακαντέμικ στο Παλέ και η απρόσμενη εντός έδρας από το Περιστέρι μόλις την 5η αγωνιστική ήταν φυσιολογικά και όλα κυλούσαν σύμφωνα με τους αγωνιστικούς στόχους που είχε θέσει. Μετά όπως συνεχίζει στις δηλώσεις αναφέρει ότι αρχίσανε τα οικονομικά προβλήματα και οι ξένοι θέλανε να φύγουν. Βέβαια σε αυτό το σημείο φαντάζομαι ότι δεν θα ανέφερε στους δημοσιογράφους το γεγονός ότι γνώριζε ότι ο ΑΡΗΣ είχε περιορισμένο μπάτζετ και ότι οι επιλογές των ξένων που έκανε ήταν εντελώς άστοχες μιας και πήρε γκαρντ χωρίς περιφερειακό σουτ ενώ όπως αρκετές φορές είχε τονίσει ήθελε το μακρινό σουτ και ενώ η ομάδα δεν είχε 5άρι προτίμησε έναν παίκτη σαφώς πιο soft που ήταν κλασσικός πάουερ φόργουορντ με αποτέλεσμα να απαιτήσει διορθωτικές κινήσεις και μόλις από το ξεκίνημα της σεζόν να "ξεφύγει" η ομάδα από τον προϋπολογισμό της. Στο τέλος αναφέρθηκε και σε εμάς τους οπαδούς όπου σε γενικές γραμμές εκτός από φανταστικούς  μας χαρακτήρισε ονειροπόλους μιας και ζούμε με τις μνήμες της μεγάλης ομάδος(ΓΚΑΛΗ, Γιαννάκη, κτλπ) σε μια εποχή όπου ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός κυριαρχεί! Φυσικά εδώ κάλλιστα κάποιος που γνωρίζει την Ελληνική πραγματικότητα θα μπορούσε με ευκολία να του πει του Ντρούκερ ότι σίγουρα Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός βρίσκονται σε άλλο επίπεδο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σου δίνει το δικαίωμα να διασύρεσαι αμαχητί κάθε φορά που τους αντιμετωπίζεις και ούτε έχει καμιά σχέση αυτό με τις ντροπιαστικές ήττες από Περιστέρι, Πανιώνιο, Κολοσσό Ρόδου, Γκέτιγκεν και άλλες... Το καλύτερο όμως στις δηλώσεις του που δείχνει 100% με τι άνθρωπο είχαμε να κάνουμε αναφέρεται λίγο πριν το τέλος του κειμένου όπου ο Ντρούκερ ως σημείο αναφοράς της "δουλειάς" που έκανε στον ΑΡΗ ήταν η νίκη επί του Παναθηναϊκού για το κύπελλο στην ρεβάνς του -29 από το πρώτο παιχνίδι! Εντάξει ρε Ντρούκερ αφού κέρδισες τον αδιάφορο Παναθηναϊκό σε έναν εντός έδρας ημιτελικό κυπέλλου Ελλάδος που τον κατάφερε να τον κάνεις μπροστά σε 500 άτομα τότε σίγουρα σου αξίζουν πολλά μπράβο για αυτό σου το επίτευγμα...

Συμπέρασμα από όλα αυτά είναι ότι η διοίκηση έχει εντελώς λανθασμένα κριτήρια για την επιλογή των ανθρώπων που δίνουν τις τύχες της ομάδος. Το είχαμε τονίσει με την νοοτροπία που είχε δείξει ο Αντρέα Ματζόν αλλά δυστυχώς υπήρχε και συνέχεια με τον Ντρούκερ. Ακόμη και με τον Κατσικάρη παρόλο που σαν προπονητής μπορεί να είναι εξαιρετικός και να είχε αποτελέσει ιδανική επιλογή αλλά όταν κάποιος αναλαμβάνει την θέση του προπονητή στον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού τότε εκτός από γνώση της ένδοξης ιστορίας της ομάδος και του ειδικού βάρους  της φανέλας θα πρέπει να έχει και τα αρ@@@ια  για να το κάνει. Εύχομαι η επιλογή του Λευτέρη Σούμποτιτς παρά τις αντιδράσεις του Super 3 αλλά και όλων αυτών που απείχαν έτσι κι αλλιώς πριν την επίσημη αποχή του συνδέσμου να στηριχθεί από την διοίκηση και τον κόσμο της ομάδος όσο γίνεται περισσότερο. Ο Σούμποτιτς όχι μόνο γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα την ιστορία και το ειδικό βάρος του ΑΡΗ μας αλλά είναι ένα τεράστιο κομμάτι της πιο χρυσής εποχής που έχουμε ζήσει δίπλα στον ΑΡΗ μας! Φυσικά αυτό δεν ισχύει μόνο για τους προπονητές αλλά και για τους παίκτες. Δεν είναι τυχαίο ότι τα παικτάκια που επέλεξε ο Ντρούκερ την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Σε λίγο τελειώνει το "ξεκαθάρισμα" και είμαι σίγουρος ότι έστω και στο τέλος της χρονιάς θα καταφέρουμε να πετύχουμε το αυτονόητο που τύποι σαν τον Ντρούκερ και τον Ματζόν το καταφέρανε να το κάνουν κάτι μακρινό και άπιαστο...

ΌΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Για ακόμη ένα παιχνίδι η ομάδα μας παρόλο που έδειξε σημάδια βελτίωσης δεν κατάφερε να πάρει την νίκη και έμεινε μόνο με την πικρή γεύση της ήττας και τα λάθη που οδήγησαν σε αυτήν. Χρειάστηκαν γύρω στα 7 με 8 αγωνιστικά λεπτά για να συνειδητοποιήσουν οι παίκτες μας ότι έπρεπε να παίξουν άμυνα για να κερδίσουν το παιχνίδι κάτι που μας στοίχισε  μιας και από νωρίς βρεθήκαμε στο -15(!!!). Παρόλα αυτά ήρθε το ξέσπασμα χάρη στους Χαραλαμπίδη που ήταν εκπληκτικός, τον Τσαϊρέλη που άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και έκανε ίσως την καλύτερη του εμφάνιση στην Α1 αλλά και από τον Γουίντερς που έδειξε εξαιρετικά στοιχεία σε αυτήν την πρώτη του παρουσία με την φανέλα της ομάδος μας. Δυστυχώς όμως τα πολλά λάθη στα κρίσιμα σημεία σε συνδυασμό με τα καθοριστικά 3ποντα που πέτυχαν οι Καβαλιώτες αλλά και τα πολλά καλάθια με φάουλ που δίνανε με εκνευριστική ευκολία κάτω από το καλάθι οι διαιτητές ακόμη και σε φάσεις όπου ο παίκτης που χρεωνόταν το φάουλ δεν είχε καν επαφή με τον αντίπαλο όπως έδειχνε ο τηλεοπτικός φακός δεν μας επέτρεψαν  να φτάσουμε την νίκη. Σήμερα ο ΑΡΗΣ είχε έπεσε θύμα μιας τραγική συγκυρίας που ξεκίνησε με την φυγή του Τάκερ, τον τραυματισμό του Ταπούτου και κορυφώθηκε με την τραγική παρουσία του Μπράουν. Ελαφρώς καλύτερος να ήταν ο Αμερικανός σήμερα θα είχαμε πάρει την νίκη αλλά με 4 στα 17 σουτ ήταν αναμφισβήτητα ο αρνητικός πρωταγωνιστής.  Όταν λοιπόν η Καβάλα έχει 6 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων που δεν φοβούνται να πάρουν πρωτοβουλίες όταν η μπάλα καίει και εσύ δεν μπορείς να εμπιστευτείς ούτε καν τον αρχηγό της ομάδος σου τότε τα λόγια είναι περιττά. Δυστυχώς ο Νίκος Χατζηβρέτας όσο και αν δεν είναι καλό να επικεντρωνόμαστε σε πρόσωπα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο και όχι μόνο δεν δείχνει ικανός να προσφέρει αλλά εκπλήσσει αρνητικά με την κακή του παρουσία. Τουλάχιστον 3 φορές αντί να σουτάρει πάσαρε στην λήξη του χρόνου, δεν μπόρεσε ούτε σε μια φάση να περιορίσει τον Παλάτσιο και φυσικά η αστοχία του και στα πιο ελεύθερα σουτ είναι πλέον κάτι το φυσιολογικό. Κρίμα για έναν τόσο μεγάλο μπασκετμπολίστα όσο υπήρξε κάποτε ο Χατζηβρέττας κρίμα για την ομάδα μας και για όλους εμάς που περιμέναμε τόσα πολλά από αυτόν τον παίκτη... Σήμερα την  νίκη την θέλαμε πάρα πολύ μιας και θα μας έβαζε γερά στην μάχη για την 3η θέση, αντιθέτως με αυτό το αποτέλεσμα αγχωνόμαστε ακόμη πιο πολύ για το αν θα καταφέρουμε τελικά να παραμείνουμε στην πρώτη εξάδα μιας και ο ένατος Κολοσσός βρίσκεται μόλις 1 βαθμό από κάτω μας, έχει την ισοβαθμία και διεκδικεί και αυτός με αξιώσεις μια θέση στην πρώτη 6άδα. Αν και τα αποτελέσματα δεν δικαιώνουν την αισιοδοξία μου θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πολλά κακώς κείμενα έχουν βελτιωθεί στην ομάδα και πλέον μπορώ να πω ότι είμαστε μια φυσιολογική ομάδα με τις όποιες αδυναμίες της. Παρόλα αυτά έτσι όπως είναι η βαθμολογική κατάσταση με ένα μικρό σερί νικών και κάποια καθοριστική νίκη σε έδρες σαν και αυτήν του Πανιωνίου ή του Αμαρουσίου μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο. Πίστη, υπομονή και επιμονή από όλους. Πονάμε με αυτά τα αποτελέσματα αλλά η αποχή δεν είναι λύση. Όλοι στο Παλέ να στηρίξουμε την ομάδα γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς...

Καλώς ή κακώς το μπάσκετ έχει πέσει τόσο χαμηλά που το αυτονόητο ξαφνικά γίνεται ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Την ώρα λοιπόν που στις υπόλοιπες ομάδες της Α1 πλην του παναθηναϊκού και του ολυμπιακού ο ένας παίκτης φεύγει μετά τον άλλον λόγο οικονομικών οφειλών και η μια αποχή διαδέχεται την άλλη στον ΑΡΗ μας όχι μόνο είναι τακτοποιημένοι οικονομικά όλοι οι παίκτες αλλά και τυχόν δυσαρεστημένοι σαν τον Τάκερ τους  αντικαθιστούμε άμεσα πριν καν προλάβουμε να διαπιστώσουμε εάν δημιουργήθηκε κάποιο αγωνιστικό κενό στο παιχνίδι μας. Παρά τα λάθη λοιπόν της ΚΑΕ σε πάρα πολλά θέματα αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αναγνωρίσουμε όλοι μας και από ότι φαίνεται είναι και το βασικό μας όπλο στην μάχη για την 3η θέση. Με τον Τάκερ λοιπόν να βρίσκεται στις ΗΠΑ και τον Γουίντερς να θέλει να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά ο ΑΡΗΣ μας προσπαθήσει να καλύψει το χαμένο έδαφος στην Καβάλα με μια εκτός έδρας νίκη σε μια δύσκολη έδρα. Πλέον με τον Γουίντερς ο ΑΡΗΣ έχει μια ακόμη επιλογή στην περιφέρεια που ταιριάζει πολύ πιο πολύ στα αγωνιστικά πλάνα του Λευτέρη Σούμποτιτς. Μεγάλο ατού του νέου μας Αμερικάνου είναι το φαρμακερό σουτ όπου με ποσοστά στα μακρινά σουτ σχεδόν πάντα πάνω από το 40% δείχνει ικανός να δώσει πολύτιμες λύσεις στην επίθεση όταν η ομάδα κολλάει σε άμυνες ζώνης και γενικά παθαίνει μερικά από τα γνωστά επιθετικά μπλάκ άουτ που μας έχουν πληγώσει πάρα πολύ φέτος. Απέναντι μας η Καβάλα την οποία αν και κερδίσαμε σχετικά εύκολα στον πρώτο γύρο αποτελεί έναν πολύ δυνατό αντίπαλο με τους Παλάσιο και Σίμμονς να αποτελούν το συστατικό της επιτυχίας για την Καβάλα που φέτος διανύει την καλύτερη της χρονιά. Με μόλις 1 βαθμό παραπάνω από την Καβάλα και 1 έναν λιγότερο από μπάογκ και Μαρούσι ο ΑΡΗΣ πρέπει αύριο να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που του δίνεται μιας και η σχεδόν σίγουρη ήττα του μπάογκ από τον ολυμπιακό και η πολύ πιθανή ήττα του αμαρουσίου από τον Πανελλήνιο θα μας φέρουν στην 3η θέση όπου είναι και ο βασικός μας στόχος. Βέβαια οι 2 ομάδες που βρίσκονται στην 3η θέση αυτήν την στιγμή και ιδίως ο συμπολίτης που έχει σχετικά καλό πρόγραμμα δείχνει σημάδια διάλυσης και το κατά πόσο θα καταφέρει να διατηρηθεί στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας αποτελεί τεράστιο ερωτηματικό. Από την άλλη εμείς ανεξάρτητα το τι γίνεται στις υπόλοιπες ομάδες είναι καθήκον μας να σταθεροποιηθούμε στην 3η θέση και να μην δώσουμε το άλλοθι σε οποιονδήποτε θελήσει να μας πετάξει έξω μέσα από παρασκηνιακές διαβουλεύσεις τόσο από την Ευρωλίγκα όσο και από την Μεσογειακή Λίγκα που όπως όλα δείχνουν θα είναι η διοργάνωση που θα συμμετέχουμε του χρόνου. Όπως έχει φανεί και στα τελευταία παιχνίδια παρά τα στραβά αποτελέσματα η ομάδα βελτιώνεται συνεχώς και το μόνο που απομένει είναι αυτή η βελτίωση να φέρει και τα ανάλογα αποτελέσματα. Επιτέλους ένα παιχνίδι του ΑΡΗ εκτός έδρας που θα έχει τηλεοπτική μετάδοση εκτός απροόπτου(γιατί με Ηλυσιακό και Ρόδο τελευταία στιγμή ακυρώθηκε) και έτσι όλοι την Τετάρτη στις 17.00 θα καρφωθούμε στην ΤV για να δούμε επιτέλους την Αρειανάρα να βρίσκει τον δρόμο της!