Πραγματοποιώντας μια μέτρια εμφάνιση με κάποια καλά 5λεπτα η ομάδα κέρδισε σχετικά εύκολα τον Πανελλήνιο σε ένα παιχνίδι που πριν ξεκινήσει έμοιαζε αρκετά δύσκολο αλλά τελικά ο αντίπαλος μας παρουσιάστηκε πολύ κατώτερος απο ότι περιμέναμε. Με σκαμπανεβάσματα η ομάδα μας απο την αρχή μέχρι το τέλος που ευτυχώς δεν μας στοίχισαν. Απο την μία υπήρχαν στιγμές που η άμυνα μας έμοιαζε με παιδική χαρά και οι παίκτες του Πανελληνίου για την πλάκα περνούσαν την μπάλα και σκοράρανε κάτω απο το καλάθι και απο την άλλη υπήρχαν κάποια διαστήματα με πιεστική άμυνα, σωστές αλληλοκαλύψεις που οδηγούσαν σε κλεψίματα και εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό.  Χαρακτηριστικό της αλλοπρόσαλλης εμφάνισης μας ήταν η αδυναμία μας να σταματήσουμε τον Σμίθ που πέτυχε τους μισούς πόντους του Πανελληνίου μαζεύοντας και 11 ριμπάουντ.Ευτυχώς όμως ο Σμιθ ήταν τόσο μόνος που δεν αρκούσε για να μας κάνει την ζημιά.  Στην επίθεση για ακόμη ένα παιχνίδι βασιστήκαμε σε προσωπικές ενέργειες και σε αρκετά σουτ με την λήξη του χρόνου που για καλή μας τύχη συνήθως βρίσκανε τον στόχο τους. Επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις ο Τάκερ, θετικός παρά την αστοχία του ο Μπράουν(μοίρασε 7 ασίστ) και αισιόδοξη εμφάνιση απο τον Τόμας. Αν πάντως κάποιος θα περίμενε μετά την ψήφο εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του Ντρούκερ απο την διοίκηση της ομάδος και την "καρατόμηση" του Κουμπούρα να δει την ομάδα να βγάζει φωτιές και γενικότερα κάτι να έχει αλλάξει και απο την πλευρά του Ισραηλινού μάλλον θα απογοητεύτηκε. Ίδια γεύση με μοναδική διαφορά οτι  την θέση στον πάγκο του Κουμπούρα  την ζεσταίνει πλέον ο Μποχωρίδης... Αυτό πάντως που μετράει είναι οτι ο ΑΡΗΣ μας σε αυτό το καθοριστικό παιχνίδι έκανε το καθήκον του πήρε την νίκη και πλέον με τον κόσμο στο πλευρό του καλείται να αντιστρέψει την εις βάρος του κατάσταση στο Ελληνικό πρωτάθλημα με τις απρόσμενες ήττες απο το Περιστέρι, τον Πανιώνιο και τον Ίκαρο και να αποδείξει μέσα απο θετικά αποτελέσματα οτι βρίσκει τον δρόμο του και μπορεί να κατακτήσει την 3η θέση. Ας ελπίσουμε αυτή η  "νέα αρχή" που έγινε σήμερα να έχει και την ανάλογη συνέχεια...

Εάν ως τώρα στο Ελληνικό πρωτάθλημα υπήρχε ένα αποτέλεσμα που μας έκανε ιδιαίτερα αισιόδοξους για την συνέχεια και μας έθεσε σε σχέση ισχύος έναντι των ανταγωνιστών μας για την κατάκτηση της 3ης θέσης αυτό ήταν το παιχνίδι της 2ης αγωνιστικής και η εκτός έδρας νίκη επι του Πανελληνίου.  Φυσικά απο τότε τα δεδομένα έχουν αλλάξει δραματικά τόσο για εμάς όσο και για τον Πανελλήνιο. Στο δικό μας στρατόπεδο παρόλο την γιγαντιαία προσπάθεια που γίνεται από το ARIS FM 92.8 σε συνεργασία με την διοίκηση να περάσουν μια εικόνα οτι όλα είναι υπό έλεγχο και βαδίζουμε προς την σωστή κατεύθυνση τα πράγματα δεν είναι καθόλου μα καθόλου έτσι. Η ασυνεννοησία των μετόχων σε πολλά βασικά θέματα όπως είναι το οικονομικό και το αγωνιστικό έχει οδηγήσει την ομάδα μας σε κινήσεις πανικού και σε αποφάσεις που δεν μπορούν να εφαρμοσθούν για διάφορους λόγους με αποτέλεσμα να επικρατεί το απόλυτο μπάχαλο. Ο προπονητής που κατά κοινή ομολογία έχει το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης για την ΚΑΚΗ πορεία του ΑΡΗ μας παρόλο που εδώ και αρκετές εβδομάδες είναι υπ ατμόν παραμένει στην θέση του επιλέγει τον αντικαταστάτη του Ντάστον, παίρνει εκ νέου ψήφο εμπιστοσύνης απο τον πρόεδρο της ΚΑΕ και συνεχίζει απτόητος το έργο του με πρώτο θύμα τον Φάνη Κουμπούρα που σύμφωνα με τα ρεπορτάζ τον έθεσε εκτός ομάδος... Άραγε ο επόμενος θα είναι ο Σκορδίλης ή κάποιος εκ των Τσαϊρέλη και Χρυσικόπουλο(που ακόμη δεν έχει υπογράψει το νέο του συμβόλαιο)? Και όλα αυτά λίγες ώρες μετά το στραπάτσο στην Γαλλία σε ένα παιχνίδι που ήταν στα μέτρα και μέσα σε 10' το χαρίσαμε απλόχερα στους αντιπάλους μας. Παρά λοιπόν την ενίσχυση της ομάδος με 2 πολύ καλούς παίκτες όπως είναι ο Μπράουν και ο Τόμας η πτωτική πορεία της ομάδος μας συνεχίζεται και τα αγωνιστικά προβλήματα όχι μόνο δεν λύνονται αλλά διογκώνονται με τους Τάκερ και Ταπούτο να μην συνεχίζουν το ίδιο καλά με το ξεκίνημα της σεζόν. Απο την άλλη πλευρά και ο Πανελλήνιος παρά τις σημαντικές προσθήκες του Ούντριχ και του Φράνσις στο ρόστερ του σε σχέση με την ομάδα που αντιμετωπίσαμε στον Α' γύρο ακόμη παλεύει να βρει την σωστή χημεία με αποτέλεσμα να έχει τεράστια σκαμπανεβάσματα σαν ομάδα. Η ομάδα που πριν 2 αγωνιστικές παραλίγο να κάνει την ζημιά στον Παναθηναϊκό, πέρασε νικηφόρα απο το Περιστέρι αγχώθηκε για να κερδίσει τον Ηρακλή και έκανε ανέλπιστες ήττες μέσα στην Λαμία απο ομάδες όπως ο Πανιώνιος και ο Ηλυσιακός. Με λίγα λόγια η εικόνα του Πανελληνίου θυμίζει πάρα πολύ ΑΡΗ και σίγουρα μαζί με εμάς αποτελεί την αρνητική έκπληξη του πρωταθλήματος. Εάν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και το άδειο Παλέ που αυτομάτως αποδυναμώνει την ομάδα μας και δίνει ένα ψυχολογικό αβαντάζ στους αντιπάλους οδηγούμαστε σε ένα άκρως αμφίρροπο παιχνίδι που θα πρέπει να το κερδίσουμε πάση θυσία έστω και με 1 πόντο. Σε περίπτωση που και σε αυτό το παιχνίδι αυτοκτονήσουμε τότε θα έλεγα ότι κάθε ελπίδα για την κατάληψη της 3ης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος εξανεμίζεται εντελώς. Δύσκολο λοιπόν να κάνει κάποιος προβλέψεις για αυτό το παιχνίδι κάτι που γίνεται ακόμη πιο δύσκολο με τον Ντρούκερ να παραμένει στην θέση του προπονητή και αντί να κοιτάξει να διορθώσει τα κακώς κείμενα της ομάδος μέσα στο παρκέ προτιμάει να εκμεταλλευτεί συγκυρίες να και να βγει "νικητής" στις προσωπικές του κόντρες. Τώρα εαν αυτή η παράλογη εμπιστοσύνη της διοίκησης προς τον Ντρούκερ βγει σε καλό και εαν ο Ισραηλινός αποφασίσει να ασχοληθεί με τα εμφανέστατα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος είναι κάτι που θα πρέπει να περιμένουμε την Κυριακή το απόγευμα για να το δούμε. Φυσικά κάθε απογοήτευση, πίκρα, αγανάκτηση όταν αγωνίζεται η αγαπημένη μας ομάδα την ξεχνάμε και το μόνο που μας νοιάζει είναι νίκη. Για αυτό λοιπόν όχι άλλες αυτοκτονίες και με τον Πανελλήνιο νίκη και μόνο νίκη!

Βαριά ήττα με 15 πόντους διαφορά γνώρισε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι που κατέβηκε με πολλές φιλοδοξίες. Πριν το παιχνίδι υπήρχε διάχυτη αισιοδοξία σε όλους και όχι άδικα μιας και στο πρώτο ημίχρονο(44-43) φάνηκε ξεκάθαρα οτι εάν ο ΑΡΗΣ μας διόρθωνε κάποια επιπόλαια λάθη η νίκη θα ήταν σίγουρα δική μας. Δυστυχώς αυτό που συνέβη στο τρίτο δεκάλεπτο δεν το περίμενε κανείς και σαν μην βγήκαν ποτέ οι παίκτες μας από τα αποδυτήρια μοιραία ήρθε αυτή η ήττα μιας και η Λε Μαν έστησε το δικό της πάρτυ μέσα στο γήπεδο και με πρωταγωνιστές τους Άκερ, Μπατίστα και Κακιούζη πήρε μια πανάξια νίκη και μια διαφορά πόντων που ίσως αποδειχθεί καθοριστική για την συνέχεια. Στο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ με εξαίρεση κάποια ανόητα λάθη ήταν εξαιρετικός. Είχαμε καλή κυκλοφορία της μπάλας που κατέληγε σε ασίστ κοντά στο καλάθι, όποτε βρίσκαμε ανοιχτούς διαδρόμους πηγαίναμε σε γρήγορα drives, είχαμε γρήγορες επιστροφές και αλληλοκαλύψεις και γενικά το παιχνίδι ήταν στα μέτρα μας. Τι ήταν λοιπόν αυτό που άλλαξε στο Β ημίχρονο? Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια που χάσαμε με πανομοιότυπο τρόπο το "κάστρο" έπεσε απο μέσα. Ξαφνικά τα "ψηλά" σχήματα  με Τόμας -  Ντάστον, Μπορόβνιακ - Ντάστον ξεχάστηκαν και δώσανε την θέση τους στο γνωστό αγαπημένο δίδυμο του Ντρούκερ Τάκερ-Ταπούτου σε μια προσπάθεια να γίνει η ομάδα πιο γρήγορη αλλά το αποτέλεσμα ήταν τραγικό μιας και η άμυνα μας έγινε τρύπιο τυρί και οι Γάλλοι παίρνανε το ένα επιθετικό ριμπάουντ μετά το άλλο. Δυστυχώς ο Ντρούκερ δεν έμεινε μόνο εκεί. Με το που κάποιος παίκτης έκανε ένα προσωπικό κρεσέντο θετικών ενεργειών τον άφηνε στον πάγκο. Το έκανε με τον Ντάστον, το έκανε με τον Σλούκα το έκανε με τον Χαραλαμπίδη το έκανε και με τον Ταπούτο με αποτέλεσμα να κόβει τον ρυθμό των παικτών και κατά συνέπεια όλης της ομάδος. Μάλιστα τον Ντάστον παρόλο που ήταν εξαιρετικός δεν τον ξαναέβαλε στο παιχνίδι και τους Ταπούτο και Χαραλαμπίδη τους ξέχασε για αρκετή ώρα στον πάγκο. Για ακόμη μια φορά είδαμε τον Χατζηβρέττα να πραγματοποιεί τραγική εμφάνιση και παρόλα αυτά να παίρνει πολύ χρόνο συμμετοχής για ανεξήγητους λόγους. Στο μοιραίο 5λεπτο στην αρχή του Β ημιχρόνου παρόλο που πήρε τάιμ άουτ δεν μπόρεσε να αλλάξει το παραμικρό και όσο περνούσε ο χρόνος η κατάσταση δυσκόλευε για την ομάδα μας. Όσο για τους παίκτες που συμπλήρωσαν σήμερα το ρόστερ ο Τσαϊρέλης αγωνίστηκε 2'! Παρόλα αυτά πρόλαβε να πετύχει ένα εντυπωσιακό καλάθι  και να ξεπεράσει στο σύστημα αξιολόγησης της απόδοσης των παικτών τον Χατζηβρέτα που αγωνίστηκε κάτι περισσότερο απο 20'...  Φυσικά όταν οι διασυρμοί αρχίζουν και σου γίνονται συνήθεια είναι λογικό να χάνεις τον τσαμπουκά σου σαν ομάδα και ακόμη όταν έχεις την νίκη μέσα στα χέρια σου να μην είσαι ικανός να την κρατήσεις. Φυσικά η σημερινή βαριά ήττα δεν είναι η καταστροφή και ο ΑΡΗΣ εφόσον διατηρήσει το αήττητο στην έδρα του θα συνεχίσει να έχει μεγάλες πιθανότητες για την πρόκριση. Ελπίζω πάντως η διοίκηση της ομάδος να μην περιμένει την καταστροφή για να προχωρήσει επιτέλους στην πολυαναμενόμενη αντικατάσταση του Ντρούκερ. Πάντως εάν κρίνουμε από τον χρόνο που χρειάστηκε για να πάρουμε τον ψηλό που μας έλειπε απο το καλοκαίρι τότε αναμένεται στα πλέιοφς να κάνει και το ντεμπούτο του ο νέος προπονητής της ομάδος!

Με αρκετή αισιοδοξία η ομάδα μας θα προσπαθήσει σήμερα το βράδυ στις 20.00 να πάρει μια καθοριστική νίκη στο Λεμάν απέναντι στην τοπική ομάδα για την 2η αγωνιστική του Last 16 και να πάρει ξεκάθαρο προβάδισμα για την επόμενη φάση. Μπορεί η Γαλλική ομάδα να μην μας φέρνει στο μυαλό καλές αναμνήσεις μιας και ουσιαστικά αυτή μας έκανε πέρσι την ζημιά και μας "έστειλε" στον δρόμο προς το Final Four πάνω στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης, την Βαλένθια. Ουσιαστικά όμως πέρσι ο ΑΡΗΣ αυτοκτόνησε, κυρίως μέσα στο Παλέ μιας και η Λεμάν δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο αλλά κατάφερε και μας κέρδισε 2 φορές με την δεύτερη να είναι και αδιάφορη... Αυτές τις τάσεις αυτοκτονίας θα πρέπει να αποφύγουμε φέτος ώστε να συνεχίσουμε την καλή μας πορεία στο Eurocup που φαντάζει ως η μοναδική διοργάνωση όπου κοιτάμε την κορυφή. Η Λέμαν σε σχέση με πέρσι είναι ελαφρώς ενισχυμένη κυρίως χάρη στην προσθήκη του Άλεξ Άκερ(πρώην παίκτης του Ολυμπιακού και της Μπαρτσελόνα) αλλά διατηρεί την ίδια ταυτότητα με αρκετή ταχύτητα, παίκτες  με εξαιρετικά αθλητικά προσόντα αλλά και την εμπειρία του "δικού μας" Μιχάλη Κακιούζη. Αν και ο Κακιούζης απο την 3άδα των "μέγαλων ονομάτων"(μαζί με Ντικούδη και Χατζηβρέτα) που ήρθαν πέρσι ήταν με διαφορά  ο μόνος που δικαιολόγησε την φήμη του με τις εμφανίσεις του δυστυχώς δεν ήταν μέσα στα πλάνα της ομάδος για αυτήν την σεζόν κυρίως για οικονομικούς λόγους.Αμφίβολη παραμένει η συμμετοχή του Τόμας,  ο Ντάστον θα αγωνιστεί κανονικά ενώ ο Σκορδίλης λόγο τραυματισμού έχει μείνει στην Θεσσαλονική(όχι οτι θα έπαιζε εαν ήταν καλά).  Πάντως αυτό που είναι άκρως θετικό για την ομάδα μας είναι οτι η Λεμάν σαν αγωνιστικό στυλ μας ταιριάζει και εαν παρουσιαστούμε όπως πρέπει ίσως να πάρουμε μια νίκη πολύ πιο εύκολα απο όσο περιμένουμε.. Λόγο λοιπόν του αγωνιστικού στυλ της Λεμάν σήμερα περιμένω και την "ανάσταση" του Τάκερ που κυρίως λόγω των αντιπάλων που αντιμετωπίσαμε στα τελευταία παιχνίδια που είχαν οργανωμένες άμυνες και δυνατά κορμιά κάτω απο το καλάθι κινήθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα απόδοσης. Φυσικά σε αυτό βοήθησε και η ανυπαρξία επιθετικού πλάνου χαρακτηριστικό της προπονητικής αξίας του Σαρόν Ντρούκερ που συνεχίζει να είναι με το ένα πόδι εκτός ομάδος. Μάλιστα τελευταίες πληροφορίες λένε οτι έχει βρει ήδη τον επόμενο σταθμό της καριέρας του στο Ισραήλ και απλά αναμένει την επισημοποίηση της λήξης της συνεργασίας με την ομάδα μας. Ελπίζω να μην αργήσει πολύ μιας και αυτές οι τραγικές εμφανίσεις και  διασυρμοί μας έχουν τσακίσει την ψυχολογία και κάθε ελπίδα για κάτι κάλο... Παρόλα αυτά η ζωή στον "Πλανήτη ΑΡΗ" συνεχίζεται παρέα με τον Ντρούκερ και σήμερα θα πρέπει να πάρουμε την νίκη για να κάνουμε απο τώρα το μεγάλο βήμα πρόκρισης! Το παιχνίδι ξεκινάει στις 20.00 και θα μεταδοθεί τηλεοπτικά απο το Eurosport France και όχι το Eurosport 2 που είναι μέσα στο "μπουκέτο" της Nova. Αν και έχω την εντύπωση οτι το Eurosport France είναι ελεύθερο δορυφορικό κανάλι που εύκολα μπορεί να το "πιάσει" κάποιος που έχει δορυφορικό πιάτο. Εαν θα υπάρξει κάποιο σχετικό link για live streaming μέσο internet όπως κάθε φορά θα το ποστάρουμε  στα σχόλια λίγο πριν ξεκινήσει το παιχνίδι.

Με την αγωνία στο κατακόρυφο στα τελευταία λεπτά του αγώνα για το αν θα καταφέρει να κάνει 100άρα ο Ολυμπιακός επι του ΑΡΗ και την επιτυχία των παικτών μας να τους κρατάνε μόλις στους 97 έληξε το παιχνίδι στο ΣΕΦ με μια ακόμη βαριά ήττα στην ομάδα μας. Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση λέει ο σοφός λαός και το σημερινό παιχνίδι ήταν μια επανάληψη των παιχνιδιών κόντρα στον Παναθηναϊκό όπου η ομάδα μας με το που βρέθηκε πίσω στο σκορ με αηδιαστική ευκολία πέταξε "λευκή πετσέτα". Φυσικά υπάρχει και η επαναλαμβανόμενη σύμπτωση με την απίστευτη διαιτησία και τον προκλητικό σχολιασμό του αγώνα αλλά αυτά αναγκαστικά περνάνε σε δεύτερη μοίρα μιας και αυτό που πρέπει βασικά να μας "καίει" είναι η δική μας απόδοση.  Εκμεταλλευόμενος το νωθρό ξεκίνημα των παικτών του Ολυμπιακού με τα πολλά άστοχα μακρινά σουτ και ελεύθερες βολές αλλά και την αποτελεσματικότητα των Μπράουν και Τόμας η ομάδα μας στο πρώτο ημίχρονο με εξαίρεση το τελευταίο δίλεπτο είχε κάνει αισθητή την παρουσία της και όλα έδειχναν ότι σήμερα ο ΑΡΗΣ είναι αποφασισμένος να παλέψει. Οι προσδοκίες μας όμως με το πρώτο ξέσπασμα του Ολυμπιακού διαψεύσθηκαν πανηγυρικά μιας και απο εκείνο το σημείο και μετά μεταμορφωθήκαμε σε σάκο του μποξ και ο αγώνας μέχρι το τέλος του εξελίχθηκε σε μια καλή προπόνηση για τους αντιπάλους μας. Ανύπαρκτη περιφερειακή άμυνα, κανένα μπλοκ άουτ και προσπάθεια στα ριμπάουντ, χωρίς συστήματα στην επίθεση και αστοχία εκτόξευσαν την διαφορά στους 30 πόντους... Φυσικά μπορεί οι παίκτες να είναι οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού αλλά ο μέντορας, καθοδηγητής, μαέστρος, οργανωτής μιας ομάδος είναι ο προπονητής. Όταν λοιπόν κοιμάται ο προπονητής στην άκρη του πάγκου, δεν έχει κάποιο πλάνο ή δεν κουμαντάρει σωστά την ομάδα κατά την διάρκεια του αγώνα τότε λογικό είναι και οι παίκτες να ακολουθήσουν. Φυσικά ένας αγώνας και η παρουσία μιας ομάδας δεν είναι μόνο τα 40' που διαρκεί το παιχνίδι αλλά είναι το διάβασμα του αντιπάλου, η προετοιμασία για τον αγώνα και οι καθημερινές προπονήσεις σε αμυντικά και επιθετικά συστήματα. Προφανώς τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν γίνονται με σοβαρότητα στον ΑΡΗ μιας και η σοβαρότητα λείπει απο τον Ντρούκερ που έχει καταντήσει τεράστια απειλή για την ομάδα μας με τα αποτελέσματα της δουλειάς τους να αποτυπώνονται στο απόλυτο απο τις 30άρες που έχουμε φάει αλλά και από τα άδεια καρεκλάκια του Παλέ... Βλέπετε ο απλός φίλαθλος μπορεί να μην έχει πτυχίο προπονητή αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι είναι και ανίδεος απο το άθλημα που λατρεύει. Στην χειρότερη ημέρα του Τάκερ με την φανέλα του ΑΡΗ και άλλη μια τραγική παρουσία του Χατζηβρέττα(που συνεχίζει να χαίρει την απόλυτη στήριξη του Ντρούκερ) ο μεν Τάκερ αγωνίστηκε 30' και ο Χατζηβρέττας 26'... Ο φορμαρισμένος Χαραλαμπίδης ήρθε πάλι απο τον πάγκο για να  "μοιραστεί" χρόνο με τον Χατζηβρέττα και ο Κουμπούρας που είχε ξεκινήσει καλά την χρονιά πλέον ο Ντρούκερ τον έχει απλά για να συμπληρώνει ομάδα. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τους Χρυσικόπουλο, Σκορδίλη και Τσαϊρέλη που παρόλο οι "βασικοί" παίκτες που παίζουν στις ίδιες θέσεις είχαν μέτρια ως κακή απόδοση ο Ισραηλινός τεχνικός προτίμησε να μην τους δοκιμάσει μπας και μπορέσουν να βοηθήσουν. Φυσικά το οτι απο την στιγμή που ο Ολυμπιακός πήρε 25 πόντους διαφορά ξαφνικά έβαλε μέσα τον Χρυσικόπουλο για λίγο και ύστερα και τον Τσαϊρέλη που τα πήγε εξαιρετικά δείχνει οτι δεν τους υπολογίζει και οτι τους βάζει μόνο όταν θεωρεί την νίκη χαμένη... Για ακόμη ένα παιχνίδι ο Τάκερ είναι ντεφορμέ και όλοι τα "ρίχνουν" στον ίδιο τον παίκτη όταν είναι φανερό οτι όλο το παιχνίδι του Τάκερ αναγκαστικά είναι ατομικές ενέργειες που όταν έχει αντιπάλους ψηλούς και δυνατούς δύσκολα τα καταφέρνει. Επίσης είναι λογικό κυρίως στο Ελληνικό πρωτάθλημα οι αντίπαλοι προπονητές πλέον να έχουν "διαβάσει" το παιχνίδι του και να του κλείνουν τους διαδρόμους... Έτσι κάνουν οι προπονητές που προετοιμάζουν την ομάδα ανάλογα με τον κάθε αντίπαλο... Ο ΑΡΗΣ λοιπόν σε μια κακή χρονιά εως τώρα επαναλαμβάνει τα λάθη των προηγούμενων ετών και αντί να δώσει ευκαιρίες στα δικά του παιδιά και σε παίκτες που μπορεί να τους διατηρήσει και τα επόμενα χρόνια αποφασίζει να αφήσει εν λευκό την ομάδα στον Ντρούκερ και τις παραξενιές του. Μοναδικό θετικό του αγώνα η καλή παρουσία του Μπράουν αλλά και του Τόμας που έδειξε πολύ καλά στοιχεία. Βέβαια όταν είναι στραβό το κλίμα όλα πηγαίνουν στραβά και ο Τόμας στην "παρθενική" του εμφάνιση τραυματίστηκε... Ας ελπίσουμε όπως φάνηκε να μην είναι κάτι σοβαρό. Για την συνέχεια τι να πούμε? Μοναδική ελπίδα η α

Με τον Ντρούκερ να παραμένει στον πάγκο της ομάδος και τον αγώνα να ξεκινάει στις 12.30(!!!!) για χάρη των φιλάθλων του Ολυμπιακού ο ΑΡΗΣ θα προσπαθήσει να φωνάξει παρόν μέσα στο ΣΕΦ. Δυστυχώς οι μέχρι τώρα εμφανίσεις της ομάδος σε συνδυασμό με την ηττοπάθεια που χαρακτηρίζει τον Ντρούκερ, την διοίκηση αλλά και μερικούς παίκτες μας δυσκολεύομαι έστω και να το γράψω ότι ο ΑΡΗΣ κατεβαίνει για την νίκη. Ασχέτως εάν το κατεστημένο που επικρατεί στο Ελληνικό μπάσκετ αλλά και η διαφορά δυναμικότητας των 2 ομάδων κάνει την προσπάθεια για την νίκη πάρα πολύ δύσκολη όταν λέγεσαι ΑΡΗΣ οφείλεις να πιστέψεις στην νίκη και ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο να παλέψεις και να ματώσεις για την νίκη. Κάτι που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια ο μπασκετικός ΑΡΗΣ το έχει ξεχάσει. Πως λοιπόν να πιστέψουμε στην νίκη όταν μόνο και μόνο ο ορισμός αυτού του αγώνα στις 12.30 αποτελεί από μόνος του μιας πρόκληση που φυσικά δεν βρίσκει την παραμικρή αντίδραση. Βγάλε μια φωνή, πες έστω για αρχή ένα "ΟΧΙ",  βγάλε μια ανακοίνωση τουλάχιστον να τους ξεμπροστιάσεις και όχι να είσαι το μπαλάκι που το πετάνε από εδώ και απο εκεί όπως τους βολεύει... Πόσες φορές μας έχουν βάλει να παίξουμε ίδια ώρα ποδόσφαιρο με μπάσκετ? Αμέτρητες... Μέχρι και καθημερινή εργάσιμη ημέρα ωρα 16.00 είχαν ορίσει παιχνίδι στο Παλέ κόντρα στον Ολυμπιακό... Όταν όμως δίνεις σαν διοίκηση αυτήν την γραμμή, δεχόμενη χωρίς αντίδραση τα πάντα τότε είναι λογικό να ακολουθούν και οι δηλώσεις ηττοπάθειας απο τον ίδιο τον αρχηγό σου περί "Πρωταθλητή των φτωχών".  Μπορεί στο παιχνίδι με την Μπουντιβέλνικ η ομάδα να έδειξε το καλό της πρόσωπο αλλά δεν έλειψαν ούτε εκεί τα "περίεργα" του Ντρούκερ. Απο ότι φαίνεται όμως η διοίκηση αφουγκράζεται τις τοποθετήσεις του Ντρούκερ περι πετυχημένης πορείας και τον διατηρεί στην θέση του.  Για το παιχνίδι αγωνιστικά δεν μπορούμε να πούμε και πολλά μιας και σε μεγάλο βαθμό όλα θα εξαρτηθούν απο την διάθεση των παικτών μας και του Ντρούκερ. Εαν λοιπόν η ομάδα κατέβει για την νίκη και όχι για να αποφύγει τον διασυρμό τότε μπορεί να δούμε και κάτι καλό. Αν όμως με το που πάρει κεφάλι ο Ολυμπιακός πετάξουμε λευκή πετσέτα όπως στα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό τότε μάλλον τους 20 πόντους στο κεφάλι τους έχουμε σίγουρους. Την ίδια στιγμή που προν λίγες ημέρες ο Πανελλήνιος κόντραρε στα ίσια τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό και η Φενερμπαχτσέ που δεν έχει και καμιά υπερομάδα πέρασε νικηφόρα απο το ΣΕΦ. Ο Τόμας σύμφωνα πάντα με τα ρεπορτάζ δεν θα κάνει  ντεμπούτο στο ΣΕΦ αλλά στην Γαλλία. Μακάρι επιτέλους η καλή εμφάνιση της Τρίτης να έχει συνέχεια και να δούμε τελικά στο ΣΕΦ οτι αυτή η ομάδα έχει αρ@@@ια!

Με το δεξί ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της η αγαπημένη μας ομάδα για το Last16 του Eurocup απέναντι στην Μπουντιβέλνικ παίρνοντας μάλιστα και σημαντική διαφορά που ίσως να παίξει τον ρόλο της στην συνέχεια. .  Το καλό του πρόσωπο  έδειξε αυτήν την φορά ο ΑΡΗΣ μας με όλους τους παίκτες να δείχνουν διάθεση να παίξουν άμυνα που ήταν και το κλειδί της σημερινής νίκης. Αν και ο συνήθης ύποπτος Τάκερ βρέθηκε σε μέτρια βραδιά οι Μπράουν, Ταπούτος, Σλούκας και Μπορόβνιακ φρόντισαν να καλύψουν το κενό του στην επίθεση. Ο Μπόμπι Μπράουν πραγματοποίησε με διαφορά την καλύτερη εμφάνιση του με την φανέλα του ΑΡΗ και έδειξε τα στοιχεία του παίκτη που περιμέναμε να δούμε απο την πρώτη στιγμή που ακούσαμε το όνομα του. Εντυπωσιακός για ακόμη μια φορά ο Σλούκας που όσο περνάει ο καιρός δείχνει ολοένα και καλύτερος βοήθησε τα μέγιστα στο να πατήσει γκάζι η ομάδα μας στην 4η περίοδο και να πάρει αυτήν την νίκη.  Αν και η ομάδα μας κατάφερε να φτάσει στην νίκη και γενικά θα έλεγα ικανοποίησε με την απόδοση της ο Σαρόν Ντρούκερ αναμένεται σύμφωνα με τα ρεπορτάζ να αποτελέσει παρελθόν, έστω λοιπόν και σε αυτό το τελευταίο(ή προτελευταίο) παιχνίδι  στον πάγκο της ομάδος δεν παρέλειψε να κάνει τα "δικά" του ξεχνώντας πότε τον έναν και πότε τον άλλον παίκτη στον πάγκο. Αν και μόλις στην 1η αγωνιστική αυτής της φάσης αυτή η νίκη μας δίνει ένα μεγάλο αβαντάζ για την συνέχεια μιας και η Μπουντιβέλνικ σε θεωρητικό επίπεδο είναι η δυνατότερη ομάδα απο τους 3 αντιπάλους μας σε αυτόν τον όμιλο. Αυτή λοιπόν η σπουδαία νίκη σε συνδυασμό με τον ερχομό του Τόμας  και την αναμενόμενη αντικατάσταση του Ντρούκερ θα έλεγα οτι ξαναφέρνει έναν αέρα αισιοδοξίας στο Παλέ και αν όχι στο Ελληνικό πρωτάθλημα  ίσως τελικά στο Eurocup ή στα πλέιοφς του πρωταθλήματος να καταφέρουμε να σώσουμε μια χρονιά που μοιάζει απο τόσο νωρίς χαμένη. Άντε επιτέλους να χαμογελάσει το χειλάκι μας και να μπορούμε να "πείσουμε" και κανα συνΑρειανό να κατηφορίσει προς το Αλεξάνδρειο!

Λίγο πριν το πρώτο παιχνίδι για το Τοπ 16 του Eurocup συνεχίζονται τα "μπαλώματα" στην ΚΑΕ με την παραμονή του Ντρούκερ στον πάγκο και τον ερχομό του Τόμας που δύσκολα φαντάζει ως ο ιδανικός μεσσίας την δεδομένη χρονική στιγμή.  Και ενώ η ομάδα μας έχει πιάσει πάτο και όλοι αναζητούν το ηλεκτροσόκ που θα αλλάξει αυτήν την αρνητικοί κατάσταση η ΚΑΕ ΑΡΗΣ με την γνωστή προχειρότητα και ανοργανωσιά στο αγωνιστικό κομμάτι που την διακρίνει τα τελευταία χρόνια προσπαθεί με κινήσεις απελπισίας να διορθώσει κάτι. Η αγανάκτηση ξεχειλίζει από όλους με όλα σχεδόν τα σχόλια και τις αποδοκιμασίες να έχουν έναν κοινό παρανομαστή που να ακούει στο όνομα Σαρόν Ντρούκερ. Απο το καλοκαίρι τα λάθη του Ισραηλινού προπονητή είναι πάρα πολλά και έχουν επηρεάσει αισθητά την ομάδα. Αν κανείς συνυπολογίσει το ανύπαρκτο αγωνιστικό πλάνο επιθετικά και αμυντικά, τις προσωπικές κόντρες με Σκορδίλη και Κουμπούρα, την ανορθόδοξη διαχείριση του ρόστερ και του χρόνου συμμετοχής των παικτών και φυσικά τα αρνητικά αποτελέσματα τότε μιλάμε για την απόλυτη αποτυχία σε αυτούς τους μήνες που βρίσκεται στον σύλλογο μας. Άλλες εποχές θα είχε αποτελέσει εδώ και αρκετές αγωνιστικές παρελθόν αλλά δυστυχώς και αυτή η απίστευτη στήριξη της ΚΑΕ προς το πρόσωπο του προπονητή είναι μια συνέχεια της γνωστής τακτικής της διοίκησης που κλείνει τα αυτιά της σε οποιαδήποτε φωνή/απαίτηση του κόσμου. Έστω αυτών των λίγων που συνεχίζουν και στηρίζουν την ομάδα. Το παράδοξο στην όλη ιστορία είναι οτι σύμφωνα με πληροφορίες υπάρχει έκτακτο συμβούλιο με βασικό θέμα την παραμονή ή όχι του Ντρούκερ την ίδια στιγμή που έχει αποκτηθεί νέος παίκτης σύμφωνα φυσικά με τις υποδείξεις του Ντρούκερ κάτι που δείχνει ψήφο εμπιστοσύνης(αν όχι βλακείας) στον τωρινό προπονητή της ομάδος.  Ο 35χρονος Αμερικανός  Τζον Τομας ύψους 2.06 που αγωνίζεται στην θέση του σέντερ είναι ο πολυαναμενόμενος παίκτης που καλείται να δώσει λύσεις στην ομάδα μας κάτω απο το καλάθι όπου υπάρχει και το τεράστιο πρόβλημα. Σε μια προσπάθεια να συλλέξω πληροφορίες για τον παίκτη κατέληξα οτι πρόκειται για έναν μέτριο σέντερ-φόργουορντ που ποτέ δεν έκανε την μεγάλη χρονιά ή ήταν πρωταγωνιστής σε κάποια ομάδα αλλά πάντα ήταν ένας καλός ρολίστας. Όσο αφορά το αγωνιστικό του στυλ (και αφού εντόπισα στο διαδίκτυο  2-3 ολόκληρος αγώνες της Χάποελ Χολον  όπου ήταν η τελευταία ομάδα που είχε σημαντικό χρόνο συμμετοχής) θυμίζει κάτι απο Σχορτσιανίτη ολίγον πιο γρήγορος, πιο έξυπνος, πιο αδύναμος και εξίσου άστοχος στις βολές. Σίγουρα δεν είναι αυτό που πολλοί μπορεί να περιμέναμε αλλά με δεδομένο το οικονομικό πρόβλημα της ομάδος, την χαμηλή ποιότητα του Ελληνικού πρωταθλήματος αλλά και το τεράστιο(ο Ντρούκερ το έκανε τεράστιο) κενό κάτω απο τα καλάθια πιστεύω οτι ο παίκτης εαν χρησιμοποιηθεί σωστά μπορεί να βοηθήσει σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και όλα αυτά ενόψει του πρώτου αγώνα για το Τοπ 16 του Eurocup κόντρα στην Μπουντιβέλνικ σε έναν αγώνα πολύ πιο δύσκολο απο όσο μπορεί να φανταζόμαστε. Τόσο η παρουσία του γνωστού Μπίλι Κίς που στο παρελθόν μας είχε  κάνει τεράστια ζημιά με το Μαρούσι όσο και η παρουσία του "δικού μας" Άντριου Μπετς  δείχνουν οτι η Μπουντιβέλνικ παρόλο που μας είναι εντελώς άγνωστη είναι μια πάρα πολύ καλή ομάδα. Με ενδιαφέρον αναμένω να δω τι πλάνο θα καταστρώσει ο Ντρούκερ για να σταματήσει τον 2.17 Μπέτς αλλά και τον 2.16 Ανσιμόβας που σίγουρα θα προσπαθήσουν να μας χτυπήσουν εκεί που πονάμε. Αν και η απογοήτευση είναι μεγάλη θα πρέπει όσοι ακόμη αντέχουμε να βρεθούμε στο Παλέ και να βοηθήσουμε την ομάδα μας να πάρει πάση θυσία την νίκη μιας και το Eurocup είναι ίσως ο μοναδικός στόχος που μας έχει απομείνει και όλοι γνωρίζουμε οτι στην συγκεκριμένη φάση το Α και το Ω για να προκριθείς στην επόμενη φάση είναι να εκμεταλλευθείς την έδρα σου. Για αυτό λοιπόν νίκη και μόνο νίκη και ας είναι και με 1πόντο!

Αναπροσαρμογή των στόχων του θα πρέπει να κάνει λογικά η ομάδα μας ενόψει του Β γύρου μιας και μετά την σημερινή ήττα και σε συνδυασμό με το δύσκολο πρόγραμμα που έχουμε μέχρι το φινάλε και καθοριστικές εντός έδρας ήττες με Περιστέρι και Πανιώνιο πολύ δύσκολα να καταφέρουμε να τερματίσουμε στην 3η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Φυσικά ο παραπάνω στόχος ήταν σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο γιατί στην πράξη και σύμφωνα με αυτά που μας έχει δείξει ο φετινός ΑΡΗΣ αλλά και οι υπόλοιπες ομάδες της Α1 μάλλον θα προσπαθήσουμε να αποφύγουμε την 7η θέση και έναν εκ των Ολυμπιακό ή ΠΑΟ στα πλέιοφς για να μην την πάθουμε όπως πέρσι. Δυστυχώς τηλεοπτική μετάδοση δεν υπήρχε και έτσι όλοι μας αρκεστήκαμε στον ΑΡΗΣ FM και στα ζωντανά στατιστικά απο το site του ΕΣΑΚΕ. Το παιχνίδι ήταν ντέρμπι απο την αρχή μέχρι το τέλος, με τον Ίκαρο να κάνει κάποιες προσπάθειες να πάρει κεφάλι στο σκορ αλλά ο ΑΡΗΣ μας να ακολουθεί απο κοντά.  Στο τέλος είχαμε την ευκαιρία να πάρουμε την νίκη αλλά λίγο η έλλειψη συγκέντρωσης στην τελευταίες φάσεις λίγο κάποια ανάποδα σφυρίγματα και ο Ικάρος με εύστοχο σουτ 3 πόντων 4'' πριν το φινάλε πήρε την νίκη.  Άλλο ενα παιχνίδι που χάνεις επειδή δεν βάζεις βολές, άλλο ένα παιχνίδι που δεν σε σέβεται η διαιτησία. Αν και η σημερινή εξέλιξη του αγώνα όλους εμάς που παρακολουθούμε τον μπασκετικό ΑΡΗ απο κοντά δεν μας ξενίζει παρόλα αυτά δεν παύει να μας στεναχωρεί, να μας απογοητεύει και να μας εξοργίζει.  Μπορεί να μην είχαμε εικόνα αλλά τα πράγματα μιλάνε απο μόνα τους και οι ευθύνες του Ντρούκερ και για αυτήν την ήττα είναι τεράστιες και για όσους εξακολουθούν για ανεξήγητους λόγους να στηρίζουν τον Ισραηλινό κόουτς θα τους ζητήσω να μου εξηγήσουν κάποιες "περίεργες" ενέργειες του προπονητή μας στο σημερινό παιχνίδι. 1) O Ντάστον ξεκίνησε βασικός, έπαιξε όλο(ή σχεδόν όλο) το πρώτο δεκάλεπτο και ήταν ο καλύτερος παίκτης της ομάδος έχοντας πετύχει 8 πόντους(4/5 δίποντα) 2 ριμπάουντ 1 κόψιμο και ένα λάθος. Και όμως ο Ντάστον για ανεξήγητο λόγο αγωνίστηκε σήμερα 12'27'' χωρίς να τραυματιστεί ή να αποβληθεί απο το παιχνίδι... 2)Ο Χατζηβρέττας και πάλι προτιμήθηκε απο τον Χαραλαμπίδη παρόλο που ο συμπαθής αρχηγός της ομάδος μας διανύει μια απο τις χειρότερες περιόδους της καριέρας του. Σε αντίθεση φυσικά με τον Χαραλαμπίδη που φέτος έχει θετικότατη παρουσία. 3)Θέλει 6'' να λήξει το παιχνίδι, κερδίζουμε με 61-62 και έχουμε να δώσουμε ακόμη ένα φάουλ. Παρόλα αυτά φάουλ δεν γίνεται και τρώμε το μοιραίο 3ποντο... 4)Τις τελευταίες κρίσιμες επιθέσεις μας της πήρε πάνω του ο δεύτερος πιο άπειρος παίκτης του φετινού ΑΡΗ. Είναι δυνατόν ο 20χρονος Σλούκας να παίρνει όλα τα κρίσιμα σουτ? Σε άλλους αγώνες είδαμε και κάτι ανάλογο με τον Χρυσικόπουλο... Μπορεί το καλάθι που προσπέρασε ο ΑΡΗΣ να το έβαλε ο Σλούκας αλλά έχει κάποια λογική βάση να δίνεις την μπάλα όταν καίει στους πιο άπειρους παίκτες που διαθέτεις? Για την περίπτωση του Σκορδίλη και του Κουμπούρα δεν ασχολούμαστε καν... Τα λόγια περιττεύουν... δεν θα αναφερθώ για ακόμη μια φορά ειρωνικά προς τους χειρισμούς του Γ.Δαμιανίδη και των υπολοίπων που αποτελούν την διοίκηση της ΚΑΕ αλλά έστω και στην ύστατη στιγμή που απο τόσο νωρίς ακόμη μια χρονιά μοιάζει με χαμένη ας αλλάξουν κάτι... ας αλλάξουν το πιο συνηθισμένο, το πιο εύκολο κομμάτι που μπορεί να αλλάξει όταν μια ομάδα δεν πάει καλά... ας μην περιμένουμε μέχρι να μπει οριστικά ο επίλογος της φετινής χρονιάς... το έχουμε ξαναζήσει το παραμύθι της ανατροπής στα πλέιοφς... το έχουμε ξαναδεί το έργο "να μας κρίνεται στο τέλος"... Και κάτι τελευταίο. Μπορεί πέρσι να είχαμε ακούσει αρκετές δηλώσεις μεταμέλειας απο τους παίκτες μας, να ακούσαμε πολλές υποσχέσεις για κάτι καλύτερο που δεν ήρθε ποτε κάτι που σωστά ως ένα σημείο μας κούρασε. Το οτι δεν έχουμε ακούσει φέτος  ούτε μια συγνώμη για αυτό το "έκτρωμα" που παρακολουθούμε στο Παλέ είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και προσβλητικό αν όχι προς όλους έστω προς αυτούς τους 1500 κάτοικους του Παλέ και εμάς τους 900 περίπου κατόχους διαρκείας...